Philippines Names Mga Nobela at Kwento

He seems like against with the idea of this Phantom Troupe, training us. "We can't do anything about it......." sagot ni Chief at bumuntong hininga naman ito bago ulit sumagot. "They are the one who selected you." Napalunok naman ako. Hala, bakit kami? Bakit hindi yung Beta o kaya ang Charlie Team? Bakit kami na Delta at dito pa sa Pilipinas? Is this for real? Hindi naman sa ayoko, it is actually an honor to be trained by these people dahil halatang magagaling talaga ang grupo na ito. Pero nakakagulat lang, dahil sa dami ng pwedeng pagpipilian, sa Pilipinas pa talaga. They can select, Brazil or Spain or Russia or Japan or Canada, or Finland or Australia or Brussels or Germany. Ang dami damin

"Yes mom, and you said you live in the Philippines. I also want to live there, mom. I've seen on the TV how beautiful the Philippines is. So I want to move there too." "Yes honey. The Philippines is a beautiful country. We can live there for as long as you want, okay?" "Can I also have a friends in Philippines mom? Are they also good to me?" tanong nito. "Of course, you can also make many friends there, honey, as long as you tried to speak tagalog. Kung gusto mo ng magkaroon ng maraming kaibigan sanayin mo na ang pagsasalita ng tagalog upang maiintindihan ka rin ng mga bata doon, okay?" Paliwanag niya sa anak.

“You never know, TeeCay. You never know.” Nagpakawala ito ng bahaw na ngiti, at habang nakasandal pa rin ang ulo sa headrest ay nilingon siya. “My real name is Therese Cataley El Mundo. My aunties call me Calley.” He smiled back. “My real name is Free Phillian Zodiac. I am called Phillian by everybody most of the time.” Lumapad ang pagkakangiti nito. Ang mga mata’y lalong nagningning.

FEBRUARY 2024, PHILIPPINES "Seven billion people in the world. Seven continent. Seven-thousand-six-hundred-forty-one islands clustered into three major island groups: Luzon, the Visayas, and Mindanao. Sa dinami-rami kong nakakasalubong na tao sa kalsada bawat araw sa Manila, ikaw pa 'yong taong nakilala ko out of nowhere. Sa dinami-rami na taong tinulungan mo, ako 'yong ma-swerteng taong hindi mo lang basta tinulungan; iniligtas at inahon mo pa ako sa kahirapan. Binigyan ng liwanag ang madilim kong mundo, at binigyan nang pagkakataon na mahalin ako at mahalin kita."

Isang lalakeng nagpapanggap lang? ​“But the names...” ​“They can use their names interchangeably sa business, pero pagkatapos makuha ang kontrata at kapag gumaling na si Cairo, aalis din si Cameron. He has no plans of staying here in the Philippines.” ​Aalis din siya. Napahawak ako sa tiyan ko. Mas mabuti sigurong hindi niya malaman ang totoo. Kung pansamantala lang pala ang pananatili niya rito, anong silbi kung sasabihin ko pa?

“Persephone, what do you think of me, Hades Zobel—” Bago pa niya matapos, nagalit na si Persephone. “Gigolo, don’t push your luck!” Napanginig ang labi ng lalaki. “Gigolo?” He's the only heir of the Zobel de Ayala family, the mysterious family here in the Philippines, pero tinawag lang siyang gigolo? Dati, tinatawag siya nitong “baby”, “good boy”. Pero ngayon, “Gigolo”?

“Ate, kinakabahan ako.” “Relax,” sabi niya. “Whatever happens, proud ako sa ‘yo.” Isa-isang binanggit ng host ang mga pangalan ng firms. Singapore… Japan… Australia… Pagkatapos ay sandaling tumigil. “And the fourth finalist—Vantare Creative Studios from the Philippines!” Halos hindi ako makagalaw nang marinig ‘yon. Napatayo si Ate Kira at niyakap ako nang mahigpit. “Sabi ko sa iyo eh! Kaya natin ‘to!”

Narinig ko naman siyang natawa. “The brand, named Mine, is the best.” Halos matampal ko ang noo sa kahihiyan nang linawin niya. “Hindi ko alam na may Mine palang brand ng hotdog, sir. Worldwide ba ’yon?” tanong ko sa kanya, hindi siya magawang lingunin. “Nope, only made here in the Philippines. Nag-iisa.” Halos makagat ko ang ibabang labi sa sagot niya.

"Salamat po, ha? Galing ka pa lang International School. Saang bansa?" "Canada," banggit niya dahilan para mamangha ako lalo. "Welcome to the Philippines po!" bati ko, narinig ko naman ang panlalakeng halakhak niya sa kabilang linya. "Paano, kita kits na lang sa school bukas? Tatawagan kita 'pag nando'n na ako sa school para sabay na tayong pumasok sa room. Nakakalito kasi 'yong mga room dito, e!"

At his being, knowing nothing from his past, he don't know his real name, his real parents, and even his birthday. The only thing he remember is...he is from Phillipines. Ang bansang kinalakihan niya bilang isang batang hamog, laki sa kombento, tumakas, napasali sa sindikato, napaaway, at tumakas sa pamamagitan ng pagsampa sa barko.