Phoenix In Tagalog Novels & Stories

gigil na sita ni Phoenix kay Flami. "Ako ang maganda ngayon Nix kaya dapat sitting pretty lang ako dito! Don't yeah worr'a with your singit my dear friend kung mamasa man yan ng pawis, dahil para namang may low pressure yan dahil sa sobrang dililm," buska ni Flamingo sa kaibigan nila. "Putang'ina mo! Lumabas ka dito at ako ang babaril sayo!" sigaw ni Phoenix kay Flamingo. Napailing na lamang s'ya habang nakikinig sa alitan ng dalawang babae.

"May sakit daw si alexa." Imporma ni tasia sakanya habang kausap siya sa telepono. "Huh? Dalawin natin siya. Mag-isa lang iyon, hindi maasikaso ni aling martha." Sabi niya na biglang nag alala. Ang mga parents kase ni alexa ay nasa europe. Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas.

At least alam nila kung gaano kalaki Ang halaga ng kagwapohan kong taglay. “Ano na Phoenix, bakit di mo ako talian?” napatingin naman Ang dalawa Sakin na para bang nag tataka.. Si Phoenix naman ay walang imik at mukhang banas na banas na Makita kami. Kanina pa kasi kami nag kukulitan Dito sa loob kung minsan ay tinutukan kami ng baril ng mga tauhan nila. “Tumahimik ka nga diyan!” wika Naman ni Phoenix Sakin.

saad ko "ay bess kung nandun kalang nakita mo sana yung ginawa namen ni venice dun sa girl pati kay xian. sobrang deserve nila lalo na nung xian nayun kulang payun sa ginawa niya kay venice grabe sobrang natatawa ako kay venice kagabe pano ba naman pinahiya niya si xian sa maraming tao paano ba naman kay venice pinabayad yung table nila ng babae niya at yun buti nalang nakinig saken si venice yun nakatikim sila ng tanggi at pamamahiya wala tuloy silang pambayad" tawang tawang saad nito

Ang sagot pa nito. "Tingin mo ba ganun yun kadali? Buhay at kamatayan ang nakataya kapag ginawa mo yun,at malaking gulo ang mangyayari." Sagot ko sa kaniya. Hindi madaling kalaban ang Phoenix gang,ni hindi nga madaling pumasok sa organization na to. Ang kalabanin pa kaya sila.

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

Hindi ko alam kung ano ito. Hey, Miss Xy? Are you still there? Yes, I am. Hmm…why Philippines? I actually a Filipina. Pinay ka? Oh? Marunong ka magtagalog? Yes, Pinay rin ako. Maliliit na tawa ang naririnig ko sa kabilang linya. What a small world. Ikaw nga yata ang itinadhana na mag-ayos ng wedding ko. Hmm, aasahan kita riyan, Miss Xy. I will email to you na lang the details. Bye.

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.