Phoenix In Tagalog Novels & Stories

Napabuntong-hininga na lang siya. Nakaramdam na siya ng paninigas ng tiyan kaya binilisan niya ang lakad palabas. Kaagad na nagpara siya ng taxi. Sa Quezon City siya nagpahatid kapagkuwan. Buti na lang may landmark ang lugar na pinuntahan niya. Minsan pa naman ang mga taxi napakatamad maghanap. "Salamat po," aniya at ibinigay ang bayad dito.

Mukha kaming mag tiyuhin. Siniko ako ni Jinx. Tawa ito nang tawa. “Shutacaa girl! Ikaw lang ata ang naiirita kay Mayor samantalang lahat ng mga babae rito halos tumulo ang laway. Ang sharap-sharap niya kaya pag ganyang nakabarong tagalog siya. Kaka-wet!” “Ang che-cheap niyo!” “Ooohh, coming from a girl na nakipagrelasyon sa isang drug addict, iba kaaa!” Nang-aasar na nag-slow clap pa ito.

maya-maya lang seryosong sagot n'ya. "And why is that? Natatakot ka bang malaman n'ya kung sino ang totoong Flamingo sa likod ng pesteng neon green na kulay na yan?" naiiritang sikmat ni Phoenix sa kan'ya. Iningusan n'ya ito at humalukipkip sa sulok ng sofia. "Grabe ka maka peste sa neon green ko ha! Maganda naman ah, tsaka may sentimental value sa akin ang kulay na yan," busangot na sagot n'ya rito.

Ashley “Let’s go home.” Nagulat akong makita si Gem nang umuwi ako sa bahay pagkagaling ko sa pamamasyal kasama ng mga pinsan ko. I’d been staying with my grandparents in Bukidnon since leaving the city about two weeks ago. Pinili kong dito tumakbo, malayo sa lahat, para makapag-isip nang maayos.

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.

tanong nito. Hindi ako makaimik. Walang lumalabas na boses sa aking bunganga na para bang may nakabara dito. Hindi ko alam kung hanggang saan pero sana hindi na magtagal dahil ang puso ko pagod na pagod ng masaktan.

dagdag niya pa saka naunang maglakad. Napatawa lang kaming dalawa ni Vaughn. Lovebirds daw... "See, she said lovebirds daw tayo. When will you say yes, Madison?" bulong niya sa tenga ko dahilan kung bakit nagwala na naman ang mga paru-paro ko sa tiyan. Pabiro kong kinurot ang tagiliran niya pagkatapos ay inilapit ang aking mukha sa mukha niya.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

pangeengganyo pa nito. Napaisip siya. Ang main branch nga pala ng Arcega hotel and casino at bank ay nasa Manila. Makakabalik siya ng Manila ng walang ka hirap hirap. Makakabalik siya sa dati niyang buhay minus ang pangungulit ng daddy niya sa kanya.

tumango na lamang ako rito. Bruce Ace Pheonix Madrigal. Isa sa pinkamayamang angkan sa buong Laguna. And he's my husband according to him. Naniwala naman ako dahil wala naman akong ibang choice. Mukha naman mapapagkatiwalaan.