Pianoforte Sound Novels & Stories

Alam niyang sensitive sa ingay ang kapatid ko kaya bumili siya ng earplugs. And it somehow warmth my heart again. Jacques smiled as he took his time finding the right keys on his calloused fingers. I recognized the piece he was playing because it was slow and relaxing. Its rippling piece represents a flowing river. I was captivated by how smoothly his fingers glided across the piano keys. After a few minutes, his fingers accelerated, moving quickly across the keys. It was calming, soothing, and relaxing, so I closed my eyes and played it in my ears.

The sound of a piano. Naibaling ko ang ulo ko patungo sa living area, kung saan may isang lalaki na nakaupo sa isang grand piano, nakatalikod sa akin. Mabilis at malinis ang paggalaw ng kanyang mga daliri sa mga piyesa ng piano, habang tinutugtog ang Fantaisie-Impromptu ni Chopin at ang bawat nota ay nagbigay ng kilabot sa aking balat.

Ang bawat pahina ng album ay puno ng mga alaala — mga ngiti, yakap, at halakhak na ngayon ay parang mga multo na lamang. Biglang narinig niya ang tunog ng piano mula sa sala. Tumayo siya at naglakad papunta roon. Ang piano ay isa sa mga paboritong instrumento ni Klarise. Madalas siyang tumugtog dito tuwing gabi, at ang kanyang musika ay parang himig ng mga anghel. Ngunit ngayon, ang tunog ng piano ay hindi galing kay Klarise. Isa sa mga kasambahay ang tumutugtog, at bagamat maganda ang musika, hindi nito kayang punan ang kawalan.

Kinuha nito ang kopita sa nilagok ang laman niyon. Hindi ko napigilan ang sarili at kusa kong dinala ang daliri sa ibabaw ng white keys ng piano saka pinindot iyon. It made a single sonata. Napangiti ako sa ginawa ko. It was so satisfying. Napansin ni Ernist ang katuwaan ko kaya maingat nitong hinagip ang kopita sa kabilang kamay ko saka nilapag sa ibabaw ng piano.

Ngunit bago pa niya matapos ang sasabihin ay mariin siyang hinila ng lalaki pababa sa ibabaw ng piano. Isang mabigat na tunog ang kumalat sa silid. Napasinghap si Beatrice habang ang isang kamay ng lalaki ay walang pakundangang pumipindot sa mga tecla. Naghalo ang magulong nota at mabibigat na paghinga sa loob ng silid. Mula sa ibaba ay nagtaka ang ilang tao kung bakit tila pumapalya ang piyesang “Ballade pour Adeline.”

Hindi mawala ang ngiti ng babae habang nakatitig kay Esteban. “Anong pangalan mo, Sir?” “Esteban Fajardo,” maikli niyang sagot. Stroking the black and white keys, the familiar feeling came to his heart, pressing the next key, the action was slightly jerky. As the sense of familiarity is slowly recovered, and gradually enters the perfect state, the melody is excited and high-pitched notes jump from the fingertips, and more and more people stop, all attracted by the sound of the piano, even for several piano training classes.