Object With Soft Sound Novels & Stories

Tinapik tapik niya iyon, saka nagtanong, "Sapphire, kilala mo pa ba ako?" Ang mababang tono niya ay may matamis na magnetismo, parang tunog ng cello, kaya’t naiisip ni Sapphire na hindi siya magsasawa sa pakikinig dito. Dumilat siya at ngumiti ng may paghanag, "Ang ganda ng boses mo tito, gusto ko pang marinig kang magsalita."

Ilang segundo lang ay may ilan sa kanilang mga nasasakupan na humila ng transparent na tela mula sa kanilang kinatatayuan, na humarang sa 80% ng tunog ng talon. Kung nakita ito ng mga taga-acoustics industry, siguradong magugulat sila. Ang bagay na ito ay isang daang beses na mas advanced kaysa sa kasalukuyang mga soundproof na materyales. Nagpatuloy si Rong Huangde. "Tanungin kita, paano mo natalo si Jordan noong nag-time travel ka noong nakaraang taon?"

Pagkalakad lamang ng ilang hakbang, isang napakababang, paos at malambing na boses ang narinig. Ang dulo ng tunog ay bahagyang tumataas, may napakatamis na dating, parang malagkit na malt sugar na dumidikit sa ngipin. Nanginig ang puso ni Dianne at huminto siya. Bumangon si Tyler mula sa kama, mabilis na lumapit, at mahigpit siyang niyakap mula sa likod.

CHAPTER: What Power Sounds Like When It’s Quiet Umaga pa lang, ramdam na ni Calestine ang pagbabago. Hindi dahil may nagsalita. Kundi dahil wala. Ang hallway papunta sa office floor ay dati laging may bulungan—mga paanas na tawa, mga tingin na may halong panghusga. Ngayon, ang tunog lang ay ang maingat na yabag ng sapatos at ang mahihinang pag-click ng keyboard mula sa loob ng mga cubicle.

Sa sumunod na segundo, isinara niya ang pinto ng kotse nang hindi nag-iisip! Ang Rolls-Royce ay may mahusay na soundproofing effect. Sa kabila nito, naririnig pa rin ng isa ang galit na ungol mula sa loob habang si Robert ay tumakas para sa kanyang buhay—“Robert Davis!” …

isang matinding ungol ang kumawala sa aking lalamunan, sumasabay sa malakas na pagsabog sa itaas ng mansyon. Dixon began a relentless, wild, and bone-crushing pounding. Plak! Plak! Plak! Plak! Ang tunog ng aming basang hiyas na nagtatamaan ay umalingawngaw sa loob ng maliit na vault, mas malakas pa sa ingay ng mga computer fans. Ang kaniyang bawat bayo ay mabilis, marahas, at walang preno, his 6-pack abs hitting my pelvic bone like a piston of a racing car.

Di nagtagal ay umalis ako ng kusina bitbit ang isang plastic na may lamang pagkain at tubig, mas mabuti na ang pagiging handa. Soft sleeper ang soot ko, kaya hindi maingay sa sahig habang ako ay naglalakad, pabalik na ako ng kwarto ko ng makarinig ako ng isang naglalakad na babae, alam ko na babae ito sapagkat ang tunog na iyon ay tunog ng isang pares na high heels. Hinanap ko kung saan pupunta ang tunog na iyon, nakita ko, walang iba kung hindi si Alexa.

sagot niya, at kahit sa gitna ng impyernong ‘to, nasingit pa niya iyon. Pero ang totoo? Hindi pa ito ang pinakamasama. Kasi naririnig ko na siya. Hindi hakbang. Hindi hininga. Hindi kahit simpleng ingay. Isang faint na tunog: tik. tik. tik. Parang clock. Pero hindi galing sa dingding. Nasa hangin… Nasa paligid… Nasa amin. “Ticking sound?” tanong ni Alessandro, napatingin sa akin.

Pero hindi pinansin ni Theanna ang sinabi niya, bagkus ngumiti pa ito nang matamis at biglang lumambitin sa leeg niya at siniil siya ng halik sa labi. Kasunod nun ay ang tunog ng palakpak at ang malakas na boses ni Sofie ang narinig niya.

sabi nya sabay halik sakin sa lips And we're doing it again. Buti nalang soundproof ang kwarto ko kaya di kami maririnig ng barkada kahit mag ingay kami