Picture In Tagalog 소설 & 이야기

Excited na tanong niya. "Mel, paki-picture-an kami." Inabot sa akin ni Gail ang phone niya at bahagya siyang lumapit kay Mama at ngumiti. Kinuhan ko naman sila ng litrato. "Salamat po. Teka, Mama mo siya right?" Tumango ako. "How? I mean..." Tinapik ko ang braso niya. "It's a long story. Puwede na ba kaming pumasok?" Wala sa sariling tumango siya.

natatawa nitong saad "Aling rosa request kolang po sana kung pwede aken nalang tong picture nato" saad ko "Ano kaba sayo nayan, ikaw din naman yung nasa picture at insert yung binata nayun" pagbibiro pa nito "Thank you po aling rosa, mauna napo ako" pag papaalam ko »»»

FUCK! "FUCK" I can't help my self from cussing, pakiramdam ko nagbabaga ako sa galit, he really knows how to avoid the cameras damn it.. Pasimple kong sinilip si Shan sa loob at nakita kong pinupulot na nito ang nagkalat na pictures sa sahig at sa ibabaw ng kanyang lamesa., tinanguan ko na ang dalawa and motioned them to leave.

Binuksan ko ang phone ko at tiningnan ang mga kinuhan ko ng picture kanina. "Ano yan?" tanong ni Gail. "Shh ka lang ah. Nakita ko to kanina doon at nanghinala ako kaya kinunan ko ng picture." Pinakita ko sakanya ang dalawang picture na kinuha ko. "Bakit yang pala? Nagdadala ba ng pala ang papa mo diyan sa kwarto nila?" tanong nito.

Jacket nito ang itinakip sa aking likod. Gulat at pananabik ang magkasabay na sumugod sa aking pagkatao. Nag-uunahan ang mga salitang gustong lumabas sa aking bibig pero tila wala akong mabigkas dahil sa dami ng gustong sabihin. "What's with the pictorial? Nagtatrabaho ka kahit pa maselan ang pagbubuntis mo?" Nagkasalubong ang kilay nito.

Sumasabay ang malakas na kalabog ng pusong alam niyang hindi niya magagawang pakalmahin. Kaagad niyang pinahiran ang pawis na lumandas sa gilid ng kanyang mukha. Ilang beses pa siyang napapahid-pahid, napatingin sa likidong nagmimistula nang malagkit— Lagutok. [ lagutok - snap ] Napabaling sa pinto. Bumukas iyon: dahan-dahan . . . saka biglang sumara.

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

"Ano naman yung nasa ribs and sa dibdib mo?" Gumilid si Javier para maayos na makita ng dalaga ang tattoo niya sa ribs. "Latin word din ito. It means 'to the point of no return'," Humarap siya sa dalaga at tinuro ang kanang dibdib niya. "Philippines Tribal, ito ang napili ko kesa doon sa ibang tribals. May deeping meaning sa Philippines kaya pinili ko 'to. Balak ko din sana na dugtungan itong tattoo ko sa dibdib hanggang sa kanang kamay ko,"

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”