Sa likod ng 'El Grito del Pueblo' ay makikita ang ilang mga tala na namumuhay at kung saan ang bawat isa ay nagdadala ng kanya-kanyang kwento at mga aral. Isang pangunahing tauhan na tumatatak sa isip ko ay si Eladio, isang matatag na lider na nagtinda ng pananampalataya sa kanyang mga kababayan. Ang kanyang paglalakbay mula sa pagiging isang simpleng mamamayan patungo sa pagiging simbolo ng pag-asa at paglaban ay tunay na kamangha-manghang makita. Minsan nakakatuwang isipin kung gaano ang mga simpleng tao ay kayang maging bayani sa kanilang sariling kwento.
Siyempre, nariyan din si Chola, na isa sa mga pangunahing tauhan na nagdadala ng lungkot at sakripisyo ng mga kababaihan sa lipunan. Ang kanyang kakaibang katatagan ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng mga babae sa mga kilusan, at kahit sa kanyang sariling pag-iisa, nahanap niya ang lakas sa kanyang mga alaala at pangarap. Napaka-epiko ng kanyang kwento at binabalanse ang hirap na dinaranas ng kanyang bayan. Talaga namang lumalampas ito sa mga limitasyon ng karaniwang kwento ng pag-ibig at mas marami pang sinasagisag na digmaan.
Huwag kalimutan ang boses ng mga mas bata, tulad ni Vicente, na kumakatawan sa pag-asa ng susunod na henerasyon. Sa kanyang tainga, ang sigaw ng kanyang mga ninuno ay tila nagsasabi ng 'magpatuloy ka!' Sa kabila ng lahat ng takot at pagsubok, ang kanyang paglalakbay ay nagpapakita kung paano ang mga nakababatang henerasyon ay puno ng sigla at determinasyon. Napakalakas ng mensahe dito, at umaasa ako na sa kanilang pagtutulungan, makakamit nila ang tunay na pagbabago.