Pinoy Quotes Jokes Novels & Stories

sinisinok na sabi ko " Kasalanan ko naman palagi eh ". mahinang sabi niya " Hindi sayo bagay maghugot ". nakangiting sabi ko Malungkot kasi ang mukha,tapos akala mo naman broken haha " Anong bagay saakin? ". nakabusangot niyang tanong " Basta saakin kalang nababagay ". nakangiting sabi ko Kaya bigla namang nanlaki ang mata niya at biglang namula

pabiro naman ni papa sa amin, Nang agad siyang sumagot, “Walang ano man po yun tito, anytime naman po pwede akong umuwi eh,” "It's just a joke hijo, wag mong seryosohin masyado ang tito mo ganiyan sadya yan," pahayag naman ni mama sa kaniya.

Ganoon ba ako kapangit sa paningin nila para hindi man lang sila mahiya sa akin? “Hindi ‘to libre, ah! Tigwa-one thousand kada shot!” may diin kong sabi na ikinagulat nilang lahat. Akala niyo ha! "Ate, sure ka? Hindi ba ‘yan joke?" sabat nung isa, tinaasan pa ako ng kilay. Tinaasan ko rin ng kilay. “Wala ng libre sa mundo, ’no! Buti nga papayagan ko kayong makipag-picture sa asawa ko!"

Reyes ang mga iyon! ‎"Im just pranking you " pilyo niyang sabi sa inis ko ay pinalo ko ang kaniyang dibdib " ouch! " daing niya well deserve niya! ‎" sobra akong kinalaban dahil dun! Halos 20% ng sahod ko ang tataas ng dahil dun minsan kana nga lang mag biro sir pero sala naman!" galit kong sabi

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

"Why are you laughing?" ["I’ve been calling you three times and you weren’t responding. Are you okay?"] "Sorry... May naisip lang. Bakit ka nga tumatawa?" ["In-screenshot o lang hitsura mo kanina. By the way, aren’t you hungry?"] "Hindi naman. Tatapusin ko na lang ’to tapos matutulog na ako. Sumasakit na rin ulo ko, eh."

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

Daig pa nito ang sikat na personalidad ng pinoy na malakas mangcritic. "And sad to tell you that you are also a Filipino, FYI?” parunggit niya rito while wearing a poker face. “Whatever.” Anitong kumibit-balikat na lamang. “So what now, I have too many things to settle up rather than talking nonsense stories especially with a stranger.”

May lahi ni jollibee? "I forgot to ask your name! What an idiot I am!" He said while laughing. Huh?! What an idiot I am? Parang mali yung pagkaka-construct nung sentence or hindi ko lang nagets kaya nahanap ako ng pagkakamali?