Pinoy Quotes Novels & Stories

natatawa niyang ipinulupot ang kamay niya sa bewang ko habang nagrarant ako sa subject ko. "Kailan pa naging madali ang lahat, sweetheart? There's this quote from my favorite character--Luffy. He said that if the path is easy, then it's not the right path. So there's nothing to worry kung mahirap man yan cause I'm telling you, you're in the right track." Napatitig ako sa mga mata niya. Nakita kong kinagat niya ang pang ibabang labi niya.

Pagod na. "Lythe, you're not okay. Don't forced yourself to be okay." ani ni Sab, hinawakan nya naman ang balikat ko. Para bang pinaparmdam sa hawak nya na "Lythe you can do it!" "Diba may kasabihan tayong magpipinsan?" Tanong ni Niah, tumango naman kaming dalawa. "The brave one cries, but never give up." sabay sabay naming sigaw.

Hindi ba mas lalo lang iyong kahina-hinala? Mahigpit na niyakap ni Nina ang kumot at maingat na nagtanong, "Wala namang nakakita sa atin, hindi ba?" Sumagot si Joaquin, "Nang bumaba ako, abala silang lahat sa group photo." "Mabuti naman"

“‘My… tumakas ka na naman ba?” ~CJ

"Oo naman at tyaka anu ba iniisip mo" "Wala naman , ikaw anu ang iniisip mo?" "Wala din" "Baka siya charot, naka uwe na pala kanina pang Umaga" "Ahh okay" "sad ka sis?" "Bakit naman ako ma sad peter aber?" tugon nito na nakataas pa ang kabilang kilay. "Ewan ko bakit ako ba ikaw?" "Chee dami mong alam, panoorin mo kaya jowa mo habang kumakain ng putik!"

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Ganoon ba ako kahalata? “Wala 'to. Napagod lang ako, hindi kasi ako masyadong nakatulog.” “Hindi, hindi mo pwedeng sabihing ‘wala.’ May mali talaga eh. Okay ba ang lahat sa charming prince na binanggit mo?” Hindi ko mapigilang matawa sa tanong niya. Hindi niya alam kung sino ang prince charming na ito. Malamang ay babatukan niya ako kapag nalaman niyang matalik na kaibigan 'yon ng Papa ko. Sinabi ko lang sa kanya na sa wakas ay umaayon na ang mga bagay-bagay sa amin ng lalaking gusto ko, 'yun lang. Paano ko ba ipapaliwanag na ang lahat ay napunta na sa impiyerno?

Naiirita siya hindi lamang sa angkin na kakisigan ng lalaki kundi sa ingay nang kinakain nito. "At apat na araw ka na naman palang tulog. You're weaving dreams while others are busy making money just to live. Tsk!What a spoiled brat!" "Sino ka ba? Bakit parang ang bigat ng loob ko sa 'yo?" Natawa si Ponce. "Jeez! Look, who is talking? I should be the one saying those lines." "Kung mabigat pala ang loob mo sa akin, bakit nandito ka? Kahit tulog ako, ramdam ko na pabalik-balik ka rito."

Lumingon ako sa kanya at sinamaan siya ng tingin. "Oh ano? Tama naman ako diba? You can't even afford to buy new clothes kasi maliit lang ang sweldo dito at walang kaya ang pamilya mong suportahan ka kasi iniwan kayo ng tatay mo!" Dagdag niya pa. Kumulo ang dugo ko sa huli niyang sinabi. "Bawiin mo ang sinabi mo, sab." Seryoso kong saad. "What? Am I not right? You're poor and a failure. Kaya wala kang karapatang mag tapang-tapangan. Naintindihan mo?" Sigaw ni Sabrina sa akin.

paniniguradong tanong pa nga niya. "Oo, honey. Hindi naman pala. Nagbakasyon lang silang dalawa doon sa Singapore ng isang buwan. Iyon ang ginawa nila at wala nang iba pa. Pinaniwala niya tayo sa kasinunggalingan, honey. Napipikon ako sa kapatid mo na best friend ko sa totoo lang. Pinapamukha niyang tanga tayong dalawa. Naniwala naman nga tayo sa sinabi niyang 'yon na akala natin ay totoo ngunit hindi naman pala. What the fuck?!" saad pa ni Marcus sa kanya.