Pinoy Quotes Novels & Stories

Joke lang. “Asus… Ganyan ka na magsalita ngayon pero noong nakaraan lang ayaw mo pang umuwi dito sa Maynila. Hale had to convince you para lang bumalik dito. Asusss!” Natawa ng mahina si Yaci. “That was past. Anyway, you keep on roasting me pero ikaw nga itong tumutuhog ng mag-nanay…” Ayan, bumalik ang asar sa akin. Tsk.

Napaismid tuloy ako. "Kaya ako umuwi ng Pontevedra kasi pakiramdam ko si Mama ang kailangan ko no'ng araw na iyon. Sorry, hindi ko na kayo nasabihan." Halos mabitawan ko ang hawak kong spatula nang sabay nila akong yakapin. Masyado pang maaga para magdrama pero naluha talaga ako sa ginawa nila. Swerte ko talaga sa mga kaibigan ko...

"Eh anu kung mamamtay importante lumalaban ako!!!" "Hindi ka rin mananalo kahit lumaban ka, magpalakas ka muna para matalo mo sila" "Oo nga saka sa ganyang katawan mo , pipitpitin ka lang nila" Singit ng isa pa binatilyo din nakaeada ko lang din ata. "Nasa Quezon" "Quezon city?" "Aahhhahahahahahhahahha quezon city daw ang puta"

Ni-repost din ito ng restaurant at magalang na binati ang diwata mula sa Pilipinas ng “Merry Christmas” At doon na ito naging viral. Puno ng papuri ang mga comments. Ang comment na “alam ko na, lahat ng mga Pinoy ay kayang lumipad” ay nakakuha ng mahigit sampung libong likes… Pinanood ng lola niya ang pagsasayaw niya, nangingilid ang mga luha sa kanyang mga mata.

Noted Pagnainlove ka, Wag masyadong magpakatanga, Kasi hindi porket nag I LOVE YOU siya, May lovestory na kayong dalawa. Yeyy kung sino man ang may gusto magpagawa ng poem diyan? PakiPM po ako. Thanks for subaybay 😂

sinisinok na sabi ko " Kasalanan ko naman palagi eh ". mahinang sabi niya " Hindi sayo bagay maghugot ". nakangiting sabi ko Malungkot kasi ang mukha,tapos akala mo naman broken haha " Anong bagay saakin? ". nakabusangot niyang tanong " Basta saakin kalang nababagay ". nakangiting sabi ko Kaya bigla namang nanlaki ang mata niya at biglang namula

sabi ng asawa ng insik. "Kung sino pa ang pinoy yun pa ang mas masama ang ugali. Kung sino pa ang kapwa mo mahirap yun pa ang magdidiin sayo sa paghihirap. Likas ba talaga sa pinoy ang crab mentality?" sabi ng dalaga na wala na ngang nagawa kundi ang lisanin ang groceries at umuwi na naman ng talunan.

Noon lang sa wakas ay tumayo ang aking ina, tinapik ang sarili na may ere ng tagumpay. Tinapik ang likod ni Subject One, sinabi niya, "Ang ginawa ko ngayon, pinahiya ang sarili ko sa harap ng lahat, ay para sayo. Tandaan mo ito paglaki mo. Huwag mong kalimutan ang utang mo sa akin." Ang mga manonood ay tumahimik, hindi mapalagay.

Napakagandang pamilya. "Gracias," (Salamat,) sabi nila bago sila naglakad palabas ng office ko. Mabait si Kuya Quen sa'kin. Siguro dahil nasabi sa kanya ni Ate Lluvia ang mga napagdaanan ko sa Pilipinas? I don't know. Kuya Quen is a Concepcion and yes, we have the same surname. I don't know if I'm affiliated with him. Marami naman kasing Concepcion sa mundo.

“I’m actually his bodyguard. Ah, there’s this famous expression in the Philippines these days—jojowain o totropahin?” Lalong naguluhan si Devance. Maya-maya ay biglang nagliwanag ang mukha nito at hinarap si Triana. “Hey, I get it. Would you rather date or befriend me? Jojowain o totropahin?” Namilog ang mata ni Triana. “Gross. That’s cheap. Dream on! And please, find somewhere else to exist,” anang dalaga sabay talikod. Nagkatinginan ang dalawang lalaki. Natawa nang malakas si Austin. Natigil lang ito nang tingnan nang masama ni Devance.