Platonic Friendship Meaning In Tagalog Novels & Stories

Baka mahulog ko. Bitiwan mo nga ako....Saad ko Kay Eman Ngunit imbis na bitiwan niya ako. Ang Plato na may lamang pagkain Ang kinuha niya na nasa gitna namin pero hawak ko. At inilapag ito sa tabi naming lamesa. Hindi tuloy ako nakapagsalita sa ginawa niya. Dahil sa biglang lapat niya sa labi niya sa labi ko Kaya Hindi ako makapagsalita.

Hindi niya maaaring sabihin na dahil sa may atraso si Kenji kung ‘di malalagay ito sa alanaganin kung kaya nag-isip na lamang ito ng ibang dahilan para hindi ito mapahamak. “Napagkamalan po nila ako bilang girlfriend ng kaibigan ko at ginamit nila akong pain para papuntahin ang kaibigan ko rito.” “Anong relasyon nila kay Mr. Delos Reyes?” “Hindi ko po alam,” pagkukunwari ng dalaga.

Ayaw kong mangyari ang bagay na 'yon kaya naman mabilis akong um-agree Kay Christelle pero mukhang delikado ako ngayon dahil may nakarinig sa usapan namin. "I heard you, your whole conversation with Ate Christelle. You said you are happy because finally makaka-bonding mo na ulit ang mga 'pamangkin mo' after ages." Nang huhuling sabi nito saakin, naupo s'ya sa gilid ng kama ko habang ako naman ay nakatayo sa tapat n'ya at pinagpapawisan ng malala. "Pamangkin means child of your sibling..." Napahinto s'y sandali para mag isip. "I don't have a boyfriend neither a child, so, it's not me... Hindi din ikaw kasi you said pamangkin, so..." Nanlaki ang pareho n'yang mga mata ng masagot n'ya ang saril

Chantria I’m glad Iwatani and I are becoming friends. As in, iyong totoong magkaibigan. Hindi ‘yong gawa-gawang childhood friends lang. Dahil sa naging confession ko, we got to rest and think about everything. Unti-unti na naming nakikilala kung sino nga ba kami. We’re becoming proper friends.

“Committed.” “OA.” “Loyal.” “Territorial.” “Devoted.” “ASAWA KO ‘YAN!” sabay sigaw ni Lora na ikinagulat ko. Napalingon ang mga tao sa paligid namin habang ako naman ay halos matunaw sa hiya. Alexander blinked. “Excuse me?” “Best friend privilege,” paliwanag niya sabay taas ng noo. Napabuntong-hininga ako. “Pwede ba kayong dalawa na lang mag-usap? Parang kayo mas may relasyon.”

Mas ligtas. Masakit. Lalo sa dibdib. At alam kong hindi lang ito pisikal. Ito 'yung sakit na walang gamot. 'Yung alam mong mahal mo ang isang tao, pero hindi ka kailanman mamahalin pabalik. Tama ba ang desisyong tanggapin ang alok niya na bigyan ng pagkakataon ang pagsasama namin?

Sabay naman kaming naglakad papasok sa school ground field na kung saan ay gaganapin ang soccer game. I smiled as I thought I am so blessed. I am so blessed kasi binigyan ako ng Diyos ng isang best friend na maaasahan palagi. God gave me Sorschia Valle, at ang sarap lang talagang isipin na sa halip ng lahat, uunahin ka talaga ng best friend mo.

Hindi ba talaga sila titigil? “Katulad ng sabi ko na sa inyo na ‘yon kung maniniwala kayo.” Tumayo na ako, pakiramdam ko ay anytime tutulo na ang luha ko. Wala nga akong boyfriend na mananakit sa’kin, pero mali naman ang sinasamahan kong kaibigan. “Beri, CR muna ako” pagpapaalam ko, tumango naman siya at iniwan ko sila doon.

inis kong sabi at hinampas siya. "What? Wala akong girlfriend, Claire!" sabi niya at tumawa pa. "Edi sino iyong Grace ha?!" sabi ko at patuloy parin sjyang hinahampas. "Chill! Nagiging dragon ka pala kapag nagseselos. She's just a friend of mine, okay? Wala ka dapat ipag-alala dun," he smiled at me and wink. "Hindi ako nagseselos! Nagtatanong lang ako!"

Tinakpan niya pa nang bahagya ang kaniyang bibig para maibsan iyon. My forehead creased on her reaction. You really cannot predict what's in her mind. And... she's insane. "S-Sorry." she said, motioning her hands after she laughed. "Kaya pala ganyan kayo mag-react." dagdag n'ya pa. At hindi pa talaga siya tapos tumawa. I exhaled after I realized what she would say next. "What I mean is... boyfriend. As in boy-friend. Sa tagalog, kaibigang lalake. Hihi." paliwanag niya.