Poem About Eyes นิยาย & เรื่องราว

those eyes. His eyes were a stormy kind of gray — like wet pavement after it rains, dark and hard to read. If you looked at them long enough, you'd see stories hiding in the silence. Not just sadness, but guilt. A kind of longing. Depth. 'Yun din ang mga matang dati'y nagbibigay ng katahimikan sa'kin sa tuwing parang ang ingay-ingay ng mundo. Hindi pa rin nagbago. Hanggang ngayon, para ka parin niyang nakikita kahit wala siyang sabihin. Speaking of lips—God. I hated that I noticed.

"When you look me in the eyes, And tell me that you love me. Everything's alright, When you're right here by my side. When you look me in the eyes, I catch a glimpse of heaven. I find my paradise, When you look me in the eyes. How long will I be waiting To be with you again? Gonna tell you that I love you, In the best way that I can. I can't take a day without you here, You're the light that makes my darkness disappear. When you look me in the eyes, And tell me that you love me. Everything's alright, When you're right here by my side. When you look me in the eyes, I catch a glimpse of heaven.

Tuloy-tuloy naman na pumatak ang luha sa pisnge ni Biancs habang pikit ang dalawa nitong mga mata. Saktong naman ang pagpasok ni Jaez na may hindi maipintang mukha ngunit ang lahat ng galit ni Jaez ay nag laho ng makita niya ang kasintahan na nakapikit habang patuloy ang pagtulo ng luha sa mga mata nito. "I'm sorr—"

He asked again, his voice carrying a forceful edge that demanded an answer. Her eyes were fixed on him, filled with fear and despair. Luke suddenly felt a sense of guilt at the sight of this woman, he momentarily questioned his actions. He didn't need to raise his voice, but the feeling of betrayal burned within him. As he stared back at her, he suddenly noticed something different about her eyes—something he hadn't seen before. They weren't the eyes of Ruby. Why hadn't he noticed that in ? It was the past? It was a realization that struck him with unexpected clarity, adding another layer of confusion to an already chaotic moment.

Sa ilang beses na pagsara ng aking mga talukap, hindi ko mabilang kung ilang beses ngunit hindi pa rin natatanggal ang kulay ng buwan sa mga pinto ng aking kaluluwa. Nagpatuloy ang matinding pagkabog ng aking puso, napuno ito ng magkahalong takot, kaba at curiosity. Puno ng tanong ang aking utak. Sa huling pagkakataon, kumurap ako at marahang kinusot ang aking mga mata, hoping that I just saw those eyes kasi bagong gising pa lang ako. Sa muling pagtatama ng mata ko sa salamin, tila hangin sa bilis na muli kong namasdan ang aking mga normal na mata. Nakahinga ako ng maayos.

Tumingin ako sa lawa at tumitig don. I saw a girl with a petite face. She was staring at me with her almond eyes. Her arched eyebrows are thick enough to create a balance with her face down to her pouty lips. Napaiwas na lang ako ng tingin dahil hindi ko kayang titigan ang repleksyon ko dahil puro sakit at paghihiganti lang ang nakikita ko sa mga mata ko. Bakit mas madali pa ang mamatay kaysa mabuhay?

Nakikita kong nagkaroon ng pag-asa ang bawat kinang ng kanyang mata. Mayamaya ay nagtama ang tingin namin. Pandalian kaming nagkatitigan at mayamaya ay nagkapalitan kami ng ngiti. We both giggled as we look up and closed our eyes. Dinadama ko ang bawat patak ng ulan na pupatak sa aking mukha.

Minulat niya ang kanyang mga mata na puno ng luha at ang mga salitang ‘Felipe Whitman’ ay gumalaw sa kanyang nanlalabong paningin. Kung meron mang susunod na buhay, huwag na tayong magkita pa. Marahil ang magandang katapusan para sa ating dalawa ay ang magkita tayong dalawa pero hindi natin amkilala ang isa’t isa.” Pagkatapos niya itong sabihin, pinikit ni Cathy ang kanyang mga mata. Hinaplos ng hangin ang kanyang mga pisngi at pinunasan ang luha sa kanto ng kanyang mga mata.

Damn it! “N-No, of course. Tumayo ka na diyan at alam kong paalis na rin tayo.” He just chuckled saka ko siya tinalikuran.“ ‘What happened to your eyes baby? They are like flames of fire.’ Pahabol pa niya sa isip ko. Hindi ko na siya sinagot dahil alam ko naman at ramdam ko ang pagniningas ng mga mata ko. Papasok na ako ng bahay ng lumabas din sila Ina mula sa loob. Iniwas ko sa kanila ang mga mata ko subalit hindi iyun nakatakas sa mga mata ni Ina.

Nang mag angat ako ng mga mata, I was stunned. A set of piercing blue eyes welcomed me. I don't need to look up to see the sky, it's trapped in Lev's eyes. My own dark blue universe. Lev's piercing cerulean eyes were so intense, I feel so hot and there was a kaleidoscope of wild butterflies filling my stomach.