Poem About Eyes Novels & Stories

And I just can’t understand why she appears extra beautiful to me when I stare at her in this location. I started sketching her eyes which were once as open as a book to a very mysterious one. Those mysterious pairs of eyes never failed to make me feel drunk. It never failed to keep me entertained where in fact, I was just staring at a simple pair of eyes. What exactly is entertaining about it? I don’t know either.

Sa pagmulat ng aking mga mata ay ang maputing kisame ang bumungad sa akin. Nangangalumata na bumangon ako, malungkot na ibinaling ko ang aking tingin sa labas ng bintana. Mataas na ang sikat ng araw at ang liwanag nito ay nagbibigay buhay sa buong paligid. Sa kabila ng maganda panahon ay tila walang buhay ang lahat ng nakikita ng aking mga mata.

Palaasar! I went through my morning routine as usual and took a selfie in front of the mirror, admiring my look. My reflection showed off my green eyes, a trait I inherited from my father. Unlike my sisters, who share our mother's chestnut brown eyes, my green eyes stand out prominently. My eyebrows are impeccably groomed, framing my face perfectly. My eyelashes are long, thick, and naturally curled, adding to the striking look of my eyes.

Then, I finally felt my arms and feet on loose. Kahit na pinakawalan nila ako ay hindi ko pa rin mapigilan ang paglabas ng butil ng luha sa mga mata ko. Will I live like this forever? Some kind of sexual experiment and a toy? "I don't like it here. . ." I mumbled between my cries. May kumuha ng aking dalawang kamay na kanina pa pahid ng pahid sa aking luha. Napatingin ako sa taong seryosong nakatingin sa akin.

Sana lang ay unti-unti na siyang nakakaahon mula sa pagkakalunod sa malalim niyang nakaraan. Nasa gano’n akong sitwasyon nang unti-unti siyang magmulat. Kung gaano kaganda ang kulay ng langit ay mas nakita ko ang kagandahan ng bughaw niyang mga mata. Hindi ko pa makakalimutan no’ng minsan kong ilarawan ang mga mata niya na tila pusod ng dagat—deep, dark, and secretive. Noon pa lang dapat ay naghinala na ako na sa likod ng mga mata niya. May mga bagay na hindi nito pinapakita. “Done eye-raping me?” mapagbirong tanong niya.

she also smiled and give me a smack on my face. I stared at her eyes, I realized that our eyes is trully the window of our soul. bakit ngayon ko lamang napansin ang mga matang iyon ni Nathalie? There's something unexplainable in those eyes, something that is not good. " Okay lang ako, salamat pala sa mga tea na ipinadala mo!It helps a lot!" I said to her while staring at her face.A face of an angel but deep within, a home wrecker.How could you, Nathalie?I

Bakit kelangan sobrang lapit? "Open your eyes"- para naman akung, tuta na agarang sumunod sa utos niya. Pero nang pag mulat ko ng mga mata ko, bumungad sa akin ang mala tubig dagat niyang mga mata, matang kelan man ay hindi mo magagawang iwasan, matang parang nang huhukay sa kalob looban ng pagkatao mo, matang tatatak sa iyong isipan, para itong isang bisyo, nakakaadik at nakakaak-

Bagay na iiiwas ko sana, ngunit nang mapansin ko na parang wala siya sa kanyang sarili ay nabigyan ko ng pagkakataon ang aking sarili na titigan rin siya pabalik. His protruding eyes really got me irritated at all times, it is beautiful, yet I can’t read those easily. I can’t even stare at them for a longer time. For as long as I stare at it, the more I became conscious of myself. Or maybe I just take it as an insult, for a Human have no rights to stare at me dahil sila ay mabababang nilalang lamang ng mundo.

Tumingin ako sa lawa at tumitig don. I saw a girl with a petite face. She was staring at me with her almond eyes. Her arched eyebrows are thick enough to create a balance with her face down to her pouty lips. Napaiwas na lang ako ng tingin dahil hindi ko kayang titigan ang repleksyon ko dahil puro sakit at paghihiganti lang ang nakikita ko sa mga mata ko. Bakit mas madali pa ang mamatay kaysa mabuhay?

Nakatitig lamang ako sa kanya kaya kitang kita ko ang bawat galaw niya, pumikit siya upang damdamin ang kanta pagkatapos ay muling dumilat at tumingin sa akin. My only prayer is that you realize You'll always be beautiful in my eyes... You will always be beautiful in my eyes And the passing is the show That you will always grow Ever more beautiful in my eyes And there are lines upon my face From a life time of smiles Natutop ko ang aking bibig dahil sa pagbuhos ng emosyon na hindi ko mapangalanan. Naluha ako habang pinagmamasdan ang dalisay niyang mga sulyap. Naiiyak ako dahil imbes na maging masaya ay may kirot sa aking dibdib dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko maibibigay ang nais niya.