Poetry On Myself Novels & Stories

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.

Nakaramdam ako ng mga pakiramdam na hindi ko pa kailanman nararamdaman. That's why I let myself burn. Hinayaan ko ang sarili kong matupok ng apoy. Because I am craving for that. I cried my heart out inside my car. At nang bahagya akong kumalma ay doon lang ako nagmaneho paalis. I drove my way back to my penthouse. I am tired to feel this pain for almost everyday. I am so tired to be a robot. I am fine alone.

Dinama ko ang bawat liriko ng awitin na nagdulot sa akin ng masidhing kalungkutan. When I was young I never needed anyone And making love was just for fun Those days are gone Livin' alone I think of all the friends I've known But when I dial the telephone Nobody's home All by myself Don't wanna be All by myself Anymore Hard to be sure Sometimes, I feel so insecure And love's so distant and obscure Remains the cure All by myself Don't wanna be All by myself Anymore All by myself Don't wanna live All by myself Anymore

I'm not a bad person,pero bakit pakiramdam ko ang sama-sama kong tao. Gusto ko lang namang isipin muna ang sarili ko.gusto kong kumawala sa sakit pero bakit nangyayari to! This is the first time I become selfish after how many years of being selfless.ngayon ko lang inisip ang sarili ko! Ngayon lang ako humangad ng para saakin pero bakit paulit ulit pinapaalalang wala akong karapatang unahin muna ang nararamdaman ko!

Alas-tres pa lang kasi at kung sa venue na agad ako mag-aabang ay baka mahuli pa 'ko ni Sky at kung ano pang isipin niya. Habang nasa library ay lumipad ang isip ko kay Sky. Hanggang sa nagsusulat na ako ng kung anu-ano. I eventually found myself writing a poem. I've always enjoyed writing. I feel like I can express myself better in writing than in speaking.

Parang umangat lahat ng dugo sa leeg at pisngi ko at gusto kong sabunutan ang sarili ko dahil sa nararamdaman ko ngayon. ‘Ano ba namang pag-iisip ang mayroon ka, Myla!’ inis kong kastigo sa aking sarili. Gustong-gusto ko nang sabunutan ang aking sarili dahil sa mga tumatakbo ngayon sa isip ko.

I feel so alone. Nang maghiwalay ang landas namin ay tsaka pa lang nagsink in sa akin lahat. Pumayag talaga akong ibenta ang sarili ko.... Nakakababa man ng self worth at self respect, pero heto na e, I cannot back out anymore. I am now Rafael Tallano's bed warmer...

Kailangan kong ipaglaban ang aking sariling landas, ngunit tila napakahirap kumalas sa mga kadena ng aking nakaraan. Habang nag-iisip, nagpasya akong ilabas ang mga damdaming ito sa pamamagitan ng pagsusulat. Kunwari, para sa isang taong mahilig sa mga tula, ngunit sa likod nito ay isang sigaw ng pagnanais na makawala. Minsan, ang mga salitang ito ang nagiging aking kanlungan, ang tanging paraan upang maipahayag ang mga nararamdaman ko.

Ang sabi ko sa sarili ko, "Wala namang mawawala, 'di ba? Kaibigan ko naman siya." Pero ngayon, habang nakatayo ako rito, ramdam na ramdam ko kung gaano ko ginawang komplikado ang sarili kong buhay. Parang sinadya ko pang ilagay ang sarili ko sa sitwasyong alam kong masasaktan lang ako. Yeah. Right. So now, here I was, pretending like I was happy for them, standing among their closest friends and family while silently stabbing myself in the heart over and over again.

I sighed in frustration. "Looking at the beautiful sea. Holding a can of beer to ease my anxiety. I realized that I Still cannot see the real meaning of things that put through my shoulders. Although the sky reflects the tranquility, even the ocean waves tried to reached the sand. My eyes saw the visibility of a raging waves having the shadow of the sun. I am lost cause I felt the chain attached to me and I will never be free."napatulala lang ako lalo habang binibigkas ang sarili kong poem na nagawa sa pagmamasid sa paligid at pag iisip. "How to escape this kind of destiny? If my mind is troubled with uncertainty." I continued.