Poor Man Novels & Stories

Ang ibig niyang sabihin ay mayaman siya at kaya niyang bumili ng ganoong klaseng pagkain, na may mamahaling ingredients, at may magandang service. "I know. I'm just thinking about the people who don't get enough food on their plates." Tumawa si André. Napatingin ako sa kanya. Halos malademonyo ang tawa niya. "What do you want? I sell all my stocks to feed the poor? Nagtatrabaho ako ng maayos. I'm paying my taxes. It's up to the government kung paano nila ihahandle ang pinapasok kong pera sa kaban para matulungan ang mga taong nangangailangan. I'm a businessman so I can pay for my own bills, live my life... I am here to raise the employment rates, pay my taxes, and in exchange of that I get t

tanong ni Sarah. “Hayaan mo akong sabihin sa iyo. I know this guy personally and he is really really really poor. Ni hindi niya kayang bumili ng $100 na pagkain para sa sarili niyang pag-uusap tungkol sa pagbili ng ganito kalaking damit mula sa Louis Vuitton!” bulalas ni Sarah.

Poor people! I balled my fist as I continued staring at the TV screen. “Magpakasaya ka lang, Congressman Del Martin. Time will definitely come that you will lose everything you have and all you could ever do is to beg me.”

Dahilan kung bakit naisip niya na wala na siyang mahihiling pa sa kanyang buhay. Ang isang masama at malupit na tao na kilala ng lahat, ngayon ay lubhang pinagpala. Bukod sa mga negosyo na namamayagpag, ay higit na lumaki ang kanyang pangalan dahil sa pagkakaroon niya ng maraming tagapagmana.

Kahit ba naman sa labas ng mansyon ang negative ng nakakasalamuha ko. "Talaga ba, ineng? Bibili ka wala ka naman palang pera?" Hindi mataas ang tono ngunit sa pandinig ko ay mataray na ito. Tuluyan ko ng hindi tinanggap ang supot at nagpaalam na babalik nalang. Muli rin akong humingi ng paumanhin. "Pasensya na po talaga. Balikan ko nalang po, kukunin ko lang 'yong pera ko sa bahay. Mabilis lang po ako, diyan lang naman po ako sa kabilang kanto nakatira."