Poor Things Synopsis Novels & Stories

Galit, poot at pagkasuklam ang damdaming lumulukob sa buong pagkatao ko habang hindi ako mapakaling nakatayo sa madilim na bahagi ng aking kwarto sa gilid ng aking bintana. Kuyom ang kamao ko at nanggagalaiti ako na nakasilip sa labas habang ‘di ko alintana ang nanakit kong katawan. Kung may bagay man na siguradong-sigurado ako ay ang krimen na ginawa ni Geneviève Sanarez. Ang putang inang h*******k na babaeng iyon! Pagbabayaran niya ang lahat! Magbabayad siya!

Sa murang isip ay saksi sa paghihirap ng kanyang abuelo. "Issa, umalis ka na rito!" Sa kabila ng paos na tinig ay sumigaw si Emilio at tumayo. Sa labis na panghihilakbot ng paslit ay isang nakatutulig na putok ng baril ang umalingawngaw sa buong mansion kasabay ang pagbagsak ng duguang sentido ng kanyang lolo. Namanhid ang mga kamay ni Issa at nabitiwan ang manyika. Natulos sa kinatatayuan at natulala.

Ang importante ay may makain siya. Hindi pa ako nakalalayo nang makita ang isang karenderya. Patakbo akong lumapit dito at agad na tiningnan ang mga lutong ulam. Nag-order lang ako ng isang order ng kare-kare, adobo at menudo. May sinaing naman sa bahay kaya ulam lang ang binili ko. Nang iabot sa akin ang supot ng binili ko ay agad kong dinukot ang bulsa para kumuha ng pambayad. Mabilis kong kinapa ang bawat bulsa ng maong na suot, muli ko pang kinapa nang wala akong mahawakang walet. Saka ko lang naalala na wala pala akong dalang pera sa sobrang pagmamadali ko kanina. Nag-aalangan ako kung kukunin ko ba ang binili o ibabalik nalang dahil wala akong pambayad.

At iyon ang dapat kong iwasan habang nandito ako sa loob ng mansyon ni sir Cax. Nag patuloy pa ang usapan namin at doon pa namin nakilala ang isa't isa. Natutuwa ako na may mga tao rito sa mansion na naiintindihan ang kahirapan ng mga mahihirap na tao. Yung tipong parehas niyo 'yon napag daanan kaya noong pinag usapan niyo na 'yon ay pinag tatawanan niyo na lang dahil kahit sa sarili mo ay hindi mo alam kung paano mo nalagpasan iyon.

Amoy na hindi kayang burahin ng panahon. Pagbukas ng ilaw, nasilayan niya ang maliit na apartment na tila hindi pa rin gumagalaw mula nang huli niya itong makita. Ang unan sa sofa ay nakabakat pa ang anyo ng katawan, at sa ibabaw ng mesa, may isang fashion magazine na bahagyang bukas. Sa pabalat nito—balita ukol sa pagbili ni Damon ng isang prime property sa Montreal.

ang pinagkaiba ang mga mayayaman sa mga mahihirap. Ang mga mayayaman ay nangangailangan ng mahihirap. Mahihirap na mga tao upang magsilbi sa kanilang mga kompanya o negosyo. Ang mahihirap ang nagiging susi sa mga matatagumpay na mga mayayaman. Sa panahon ngayon, malaki din ang nagagampanang papel ng mga mayayaman para sa mga mahihirap. Kung iisipin ninyo, karamihan sa mga nagiging matagumpay na mga tao, ay galing sa estado ng buhay ng mahihirap. Sa tulong ng mga mayayaman, mas napapalawak nila ang mga imahinasyon ng mahihirap, mas nagpupursigi silang makatapos sa pagaaral upang makamtan din nila ang mga bagay na mayroon ang mayayaman. Sa mga simpleng paraan na ito, dito natin mas mapapatunay

turo ko rin sa sausages. Napapangiti ako sa ginagawa nito. Why wouldn't I? He's a billionaire, yet here he was, happily buying street food for me. Is this who Caden really is beneath the arrogant corporate mask? Beneath the cold billionaire exterior lies a man willing to strip away his pride just to keep me by his side. If he's willing to burn down his entire world just to hold my hand... then how can I keep fighting this undeniable pull between us?

DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, places and events are product by author and used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events were purely coincidental. All rights reserved. No part of this story may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any names without prior permission of the author. PLAGIARISM IS A CRIME! ... THE GOOD DECEIVER Lahat ng manloloko, masama. Subalit malayo rito si Amarie.

Agad na sumunod ito at umagapay sa kanya. "Marunong ka bang mamalengke?" "As long as you have money, then you'll be fine." "What about the quality of your goods?" "Alam mo ang kaibihan ng pamamalengke sa pag-go-grocery, Pier?" "Ano?" "Aircon, 'yon lang ang kaibihan. Don't exaggerate things, okay? I may have born with a silver platter and maids assisting my everyday life but that doesn't mean I'm a brainless señorita who couldn't survive in a commoner life. Hindi ako damsel in distress. Pwede mo akong turuan, but don't treat me like a pain in the ass."

Hinawakan ko ang kamay ni Thea and she continued. “Totoong mahirap lang ako. Hindi ako mayaman. Wala akong tatay dahil iniwan niya kami at ang nanay ko ay nasa ospital at ilang taon ng may sakit. I am a teacher, at nakatapos ako sa sariling sikap ko. At ngayon pinag-aaral ko naman ang kapatid ko. Maaring isipin ng lahat na pera ang dahilan kung bakit ko inagaw daw si Lucian pero nagkakamali kayo. Alam ni Lucian na minahal ko siya, hindi dahil sa pera niya, pero dahil sa pagkatao niya. Hindi ko alam na mayaman siya ng ligawan niya ako at nang malaman ko ang totoo, may relasyon na kami.” mahabang paliwanag ni Thea at ang mga press naman ay tumatango na tila naman nalilinawan na sila sa sitwas