Novel & Cerita Poor Things Synopsis

Sa murang isip ay saksi sa paghihirap ng kanyang abuelo. "Issa, umalis ka na rito!" Sa kabila ng paos na tinig ay sumigaw si Emilio at tumayo. Sa labis na panghihilakbot ng paslit ay isang nakatutulig na putok ng baril ang umalingawngaw sa buong mansion kasabay ang pagbagsak ng duguang sentido ng kanyang lolo. Namanhid ang mga kamay ni Issa at nabitiwan ang manyika. Natulos sa kinatatayuan at natulala.

DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, places and events are product by author and used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events were purely coincidental. All rights reserved. No part of this story may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any names without prior permission of the author. PLAGIARISM IS A CRIME! ... THE GOOD DECEIVER Lahat ng manloloko, masama. Subalit malayo rito si Amarie.

Ang importante ay may makain siya. Hindi pa ako nakalalayo nang makita ang isang karenderya. Patakbo akong lumapit dito at agad na tiningnan ang mga lutong ulam. Nag-order lang ako ng isang order ng kare-kare, adobo at menudo. May sinaing naman sa bahay kaya ulam lang ang binili ko. Nang iabot sa akin ang supot ng binili ko ay agad kong dinukot ang bulsa para kumuha ng pambayad. Mabilis kong kinapa ang bawat bulsa ng maong na suot, muli ko pang kinapa nang wala akong mahawakang walet. Saka ko lang naalala na wala pala akong dalang pera sa sobrang pagmamadali ko kanina. Nag-aalangan ako kung kukunin ko ba ang binili o ibabalik nalang dahil wala akong pambayad.

At iyon ang dapat kong iwasan habang nandito ako sa loob ng mansyon ni sir Cax. Nag patuloy pa ang usapan namin at doon pa namin nakilala ang isa't isa. Natutuwa ako na may mga tao rito sa mansion na naiintindihan ang kahirapan ng mga mahihirap na tao. Yung tipong parehas niyo 'yon napag daanan kaya noong pinag usapan niyo na 'yon ay pinag tatawanan niyo na lang dahil kahit sa sarili mo ay hindi mo alam kung paano mo nalagpasan iyon.

Amoy na hindi kayang burahin ng panahon. Pagbukas ng ilaw, nasilayan niya ang maliit na apartment na tila hindi pa rin gumagalaw mula nang huli niya itong makita. Ang unan sa sofa ay nakabakat pa ang anyo ng katawan, at sa ibabaw ng mesa, may isang fashion magazine na bahagyang bukas. Sa pabalat nito—balita ukol sa pagbili ni Damon ng isang prime property sa Montreal.

Agad na sumunod ito at umagapay sa kanya. "Marunong ka bang mamalengke?" "As long as you have money, then you'll be fine." "What about the quality of your goods?" "Alam mo ang kaibihan ng pamamalengke sa pag-go-grocery, Pier?" "Ano?" "Aircon, 'yon lang ang kaibihan. Don't exaggerate things, okay? I may have born with a silver platter and maids assisting my everyday life but that doesn't mean I'm a brainless señorita who couldn't survive in a commoner life. Hindi ako damsel in distress. Pwede mo akong turuan, but don't treat me like a pain in the ass."

Maging ang mga paa nila ay nakatali. "Garry, will you introduce them to me?" I said, and I heard Garry clear his throat. "Sylvia Jimenez is the daughter of Mr. and Mrs. Jimenez, the couple that has a big debt on you. She's an event organizer, but there are times that she sleeps with her client," Garry said with a straight face. I smirked when I saw Sylvia's red face in anger. "Matilda Suarez, she's the wife of Minandro Suarez. She was born rich, but bitch. She's also a murderer."