Novel & Cerita Possessive In Relationship Meaning

We’re bonded, but lately, I don’t feel the pain in my nape. Does it mean that all I have to do is be near him so that I can’t feel that pain anymore? If so, could I tolerate seeing him talk to the other omega, his fiancé? I shook my head. No, I don’t think so. Habang tumatagal kasi mas lalo kong nararamdaman ang pagiging possessive ko. Alam ko na break na kami, na wala na talaga kami at ilang taon an ang nakalipas simula noong maghiwala kaming dalawa pero hanggang ngayon ay hindi ko pa rin magawang bumitaw.

"Doc, what is obsession? Or what's different between possessive? Bakit may mga taong kayang gumawa ng kasalanan at kamalian para din sa taong nais lang naman nila protektahan? Nakakasama ba iyan? O pasasalamatan dahil mayroon pang mga ganoong tao?" "Well... obsession is a persistent, not love. It's unhealthy. While possessive—monopolizing attention, insecurity and need for reassurance. Minsan kasi ang tao sakim sa lahat. 'Yong tipong hindi nakukuntento sa kaunti lang—gusto higitan pa dahil alam niyang kaya niya. Kapag ginawa mo iyon, wala na siyang ititira sa kanyang sarili kapag darating 'yong araw na ubos na siya. Dapat tama lang—sakto kumbaga. Greedy is evil, too." "Alam mo ba kung ano an

diretsong sagot nito sa akin. Bigla naman ako nakaramdam ng pagkahiya dahil sa sinabi niya, ibig sabihin ba nun ay maaaring alam na rin ng iba pang mga katulong dito ang tungkol sa amin ni Alex? “Ganun na ba kahalata?” tanong ko sa kaniya “OO, pero hayaan mo na alam mo namang tanggap ko ang relasyon niyo eh” nakangiting saad nito sa akin

Inilapit pa nya ang bibig nya sa bandang leeg ko. "Hmmm.... smell so good, so addicting. Mas lalo mo akong pinag-iinit Tanya. I like how you defend yourself but I know for sure you will end up wanting me more. I will make sure nobody will own you only me alone," baritonong sabi nya habang inaamoy ang leeg ko. Nanindig ang balahibo ko sa mga sinasabi nya. He sound so possessive. First time kong makaengkwentro ng kagaya nya sa tanang buhay ko. Ngayon pa lang ako nagkaroon ng lalaking may lakas ng loob na angkinin ako. I don't want the idea. I am an independent woman. Ayokong may sumasaklaw sa pagkatao ko. I am not ready for this or for any relationship. Nagkamali ata ako nang nagpadala ako sa

Sabay kaming papasok, sabay kaming sasakay sa elevator, at alam kong mas magiging mahigpit ang mga mata niya sa akin pagkatapos ng mga binitawan niyang salita kagabi. “Hindi ko ugaling mag-share ng kung ano ang nasa teritoryo ko.” Kinilabutan na naman ako nung maalala ko 'yung bulong niya habang nakakorner ako sa may kusina. Bakit ba kasi kailangan niyang maging ganoon ka-possessive? Co-parenting contract lang ang pinasukan ko, hindi marriage contract.

Kahit nasa loob na siya ng sasakyan, hindi pa rin mapakali si Celeste. She thought about it for a long time before finally understanding it. It must have been possessiveness. Like when younger sisters feel uncomfortable after their older brother suddenly gets a girlfriend. The person closest to him changes from the sister to someone else, and that initial discomfort is only natural. Kahit na wala na siyang koneksyon ngayon kay Rage, masyadong mahaba ang panahon na magkasama sila. Now their relationship had grown distant, and he had someone truly close to him.

“He was with you at the bar once, right? Do you think I forgot that? The way he stood next to you, acting like he had the right?” “Anthony…” Mahina ang boses ko, pero ramdam ko ang pagkahigpit ng hawak niya sa kamay ko sa ilalim ng mesa. “Wala ’yon. He’s just a friend. Nothing more.” “Friend?” Umiling siya. “No man looks at a woman like that if he’s just a friend.” Napairap ako ng mata. “You’re being possessive again.” He didn’t even deny it. “Yes. Because you’re mine. And I don’t like sharing you with anyone—even his gaze.”

pabulong na sabi niya sa akin. “Ang possessive mo naman po,” natatawa na sabi ko sa fiancee ko. “Of course because you are mine.”

Nakatitig lang ako sa kanya nang walang emosyon. Alam kong wala ako sa lugar para magselos dahil wala naman kaming relasyon ni Damon. Walang label ang relasyon namin. We sleep together, and I stay at his condo. That's it. Wala akong karapatang makaramdam ng ganito pero hindi ko mapigilan. Parang ayaw kong may ibang babaeng lumalapit sa kanya. Lalo na ang modelong 'yun?! Damn her! I'm possessive, and I fucking admit it.

“You just have to say it.” I turned to him, surprised. “You’d do that?” “Of course,” he smiles, at nagtagpo sandali yung mata namin. “You’re not just my wife, Ingrid. You’re mine. In contact and whatsoever. And when someone messes with you, they mess with me.” Napangiti ako kahit ayaw ko. Damn him and his dangerous voice. “Possessive much?” “Only when I like what’s mine,” he smirked.