Novel & Cerita Possessive Person In Tagalog

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

-Sagot niya sa akin Tiningnan ko siya at napaatras dahil ang lapit ng mukha niya sa akin. Palagi niya sinasabi sa akin na gusto niya ako kapag kada magigising ako sa harap niya. Naguguluhan ako sa sinasabi niya sa akin pero isinantabi ko na lang. Tumayo na siya at hinalikan ako sa noo ko pero bago yun may sinabi siya sa akin. "No one can touch you except me because you are my precious desire."-Pabulong na sabi sa akin ni kuya Rex.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Napakaraming tao at masyadong maingay ang paligid. Pinagpapawisan na ako dito. Where the hell is he? My father is a pure Korean and my mother is a Filipino-American. Kung bakit magaling ako magsalita ng tagalog? Isa lang naman ang dahilan. Araw-araw akong tinatawagan ni Mommy. Isang Pilipina din ang taga-linis ng condo ko sa Korea kaya naman bihasa ako sa pagtatagalog. "Bro, masyado kang highblood. Pinaglihi ka ba ng nanay mo sa sama ng loob, ha?" pabiro nitong sabi sa kabilang linya.

Jaguar answered nonchalantly. "Right. Three months." Ani Hunter bago ibinalik ang tingin kay Mr. Santos, who's not frozen anymore but is now shaking in fear. "Three months is quite long, isn't it, Mr. Santos? Alam mo, medyo nagtatampo ako sa'yo. Because after everything we've been through, you just ran away without telling me. And you did not only run away, but you also brought my money and my possessions with you." Hunter clicked his tongue while shaking his head. He then held Mr. Santos by the chin. "Not only that, pinagod mo rin ang mga tauhan ko sa paghahanap sa'yo. They spent three months looking for you, and it turns out they couldn't find you easily because you already had someone oth

paalala ko sa kaniya. "Yes po, Mr. Possessive," she answered and she chuckles seeing my behavior. Yes, I am possessive lalo na kung asawa ko ang nilalandi. 'Wag lang talaga magtagpo ang landas namin ulit at baka hindi na ako makapagpigil. Itutuloy...

Imbis na magtanong kung anong ibig niyang sabihin ay hindi ko na ginawa. "Ahmm..A-ako nga pala si Aloisia. At ikaw si....?" "Tawagin mo na lamang akong Mar." "Mar? May kadugtong pa ba yun?" Tumango lang siya at muli akong niyakap. "Ikaw yung huling bumili ng tinda ko noon!" natatawang saad ko habang naglalakad kaming dalawa. Narinig ko naman ang marahang pagtawa niya.

Para possessive ang dating. “Syempre minsan kapag may ibang tao, kahit pangalan mo na lang.” Hirit pa niya pero madiin ko ring tinanggihan. “Lalo na kung may ibang tao. Gusto kong malaman nila na sayo lang ako at sa akin ka lang.” Pagpipilit ko pa tsaka ko siya niyapos ng mas mahigpit pa. “Napaka possessive mo, luwagan mo ang pagyapos at hindi ako makahinga. Tsaka umurong ka ng konti at naiinitan na ako.”

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Kumunot ang kaniyang noo at nagtagpo ang dalawang kilay. “Protecting me?” Itinuro niya ang kaniyang sarili. “You're not being protective, Uncle. You're treating me as your possession. You're being possessive!” Her words pierced through my heart. Hindi ako nakapagsalita agad dahil natumbok niya—possessive nga ako. Ganoon ako sa mga bagay at mga taong pinapahalagahan ko. Walang ibang umangkin sa mga pinapahalagahan ko, ako lang! Ako lang dapat.