Hindi Inaasahang Asawa
“Magandang hapon, Ginang,” bati ng matangkad na lalaki, halata sa pangangatawan nito na nasa apatnapu’t taon na.
Si Hunter iyon, ang nagdadala ng mga gamit mula sa lungsod papunta sa Supai. Medyo matigas ang ugali nito, walang nangangahas sa kanya maliban sa pinuno ng tribo at kay Ruby.
Para sa kanya ay parang anak na rin si Ruby, madalas siyang paglulutuan ni Ruby ng masasarap na pagkain bilang pasasalamat dahil sa pagbili ng mga kailangan niya sa loob ng limang taon.