Practice Makes Progress Novels & Stories

* * * * * "YOU ARE getting better each day, tito. I must say malaki ang nagiging improvement ng katawan ninyo sa bawat therapy. We should really work on it, para mabilis ang paggaling mo. But I don't mean pressure with that." Ngumiti naman ang papa ni Rain kahit pa halatang hirap na rin ito sa ginagawa nilang excercise, ipinilig nito ang kaniyang ulo, at ang mga mata ay natutuwang dumiretkta kay Art.

And I can't do that if I give up. "Hayan, tama iyan." Ericka said. Encouraging me more. "You know, hindi mo naman kailangang magkaroon ng sobrang laking progress every day, just a simple lift of your leg is already a huge progress. So always remember that a small progress is still a progress, so, huwag susuko, ha? Kaya mo 'yan." I stared at her and took a heavy breath. Okay, I can do this. I must do this.

Napakunot ang noo ni Maddox at nagsalita ulit, “Huminga ng malalim at mag-focus lamang sa ginagawa. Dahan-dahang tahiin ang sugat upang hindi ito makakaapekto sa pasyente’t mabilis ang recovery nito.” Kumuha siya ng isang instrument katulad ng ginagamit ng intern at dinemo sa dalaga ang gagawin nito. Ang kan’yang galaw ay napaka-smooth at talaga nga namang sobrang galing kung kaya’t labis na namamangha ang mga interns na nakapanuod noon.

Tumawa siya ng awkward bago tumikhim at sabay sabing, "Baka nagkamali lang sila… o baka nagpa-practice?" Mabilis na sulyap ang ibinato ni Richard kina Manager Morgan at Kevin na mabilis namang nakuha ng dalawa ang nais niyang ipahiwatig. "Ah! Oo, practice lang!" agad na sabi ni Kevin, sabay tawa. "Right, right, rehearsal lang 'yan," dugtong ni Manager Morgan habang tumango-tango.

"But it was moved for next week." "Oh, tapos?" Naguguluhan kong tanong. "Sana nagreview ka na lang ngayon. Sayang ang panahon, ang haba pa ng mga araw mo. You should be practicing by now." "That's why I'm picking you up," He smirked. "I can't practice without my patient."

Maybe it's time for me to ask Mama about her condition, right? I spent the following days of the week seriously. Pursigido at binibigay ko ang lahat ng makakaya sa bawat pagsasanay. Mukhang matagal nang napansin ni Mama ang mga kinikilos ko kaya napagdesisyunan na niyang kausapin ako. Another session has been done. Pero hindi naging maganda ang pagtatapos niyon dahil napagsabihan ako ng Prietta. Masaya naman ako sa progress kahit papano.

Pres must really have a lose screw in the head for shipping us together. Mayamaya ay nag-umpisa na kaming magpractice. Everything went like the usual, though everyday feels kinda empty. It's quite sad but i'll get used to it anyway. • to be continued •

Tinanong niya nang mausisa, "Kumusta ang progreso ng mga disipulo ng Taoist Sect sa kanilang training?" Sumagot si Caden, "Mas mabilis ang pag-unlad ng mga disipulo dito kumpara noong nasa United States pa sila. Si Sonia ngayon ay parang workaholic na nag-eensayo buong araw, araw-araw at kamangha-mangha ang kanyang progreso, lampas sa aking inaasahan."

“Hindi ko pa alam eh, siguro pwede na sa isang araw pero hindi pa pwedeng magpractice lalo na at hindi basta basta ang laro natin.” “Maiintindihan naman yun ni coach basta makahabol ka bago mag interhigh sumunod ka sa mga payo ng Doctor. Tigas pa naman ng ulo mo.” Bahagya na lang akong natawa ng sabihin yun ni Kendrick. Napakadaldal talaga.

sagot ng doktor. "May ibibigay nga pala akong set ng rehabilitation exercises sa iyo," dugtong ni Dr. Allen habang may isinusulat sa kanyang logbook. "Base sa resulta ng acupuncture natin nitong mga nakaraang araw, magandang masimulan mo na itong praktisin. Sariling gawa ito ng teacher ko at bago pa lang na ipinapakilala sa mga pasyente. Subukan mo." Bahagyang natawa ang doktor kaya napatingin sa kanya si Shuvee.