Prince Pauper Novels & Stories

Kamukha niya 'yong nasa painting. "Ahm, oo nga. 9:31 na nga oh." Sabi ko pa. Ang pogi! Grabe siya oh, nakaka-inlove 'yong ngiti niya. "Okay. You're new here?" Tanong pa niya ng nakangiti. Wahh! Tinamaan ako ni Kupido! "Yes po." Sabi ko. Huhu, kakahiya sa itsura ko. Masyadong gwapo! "Drop out the po. I am Harcky, but you can call me Krein." Sabi pa niya nakangiti. Ang lalim ng boses niya.

Naalala niya ang nanay niya na nasa probinsya at ang ama niyang matagal ng wala. Nangulila siya sa pakiramdam ng may pamilya. Yung may tunay na kakampi. Pinakawalan na siya ng Reyna. "Di magtatagal magkikita na rin kayo ng Crowned Prince." "Pwede ko po bang malaman ang pangalan ng Mahal na Prinsipe?..." "Ang pangalan ng Prinsipeng mapapangasawa mo Adee ay Robin. Robin Ongpauco." Masayang sagot ng Reyna.

Mapapalaban pa yata kami nito ah! "Fck! Lumaban ka!" Sabi ni Prince habang hawak-hawak niya ang kwelyo nung lalaki atsaka dinuraan ito. Kilala nila si Prince Anhiro dito kasi siya ang nag mamay ari ng bahay na'to at naging tambayan na ito ng iba't-ibang klaseng tao especially ng mga mayayaman. Walang nagawa ang lalaki kundi hayaan siyang suntukin ni prince at kahit na mamatay pa ito, wala siyang pakialam.

"Cute mo." "Hindi ako cute. Maganda ako. Anyway, gusto ko lang itanong. Kasi naku-curious ako sa pangalan mo. It's so foreign kumpara sa mga pangalan ng mga tao rito. Where did your parents get that? Tunog prinsipe kasi." "Prince naman talaga ako," he chuckled. "Prince of mangoes." "Loko!" Natawa na rin siya. "So bakit nga? What's the history behind your prince-like name?"

Pagkatapos niyang magsalita, tumawa si Sophie at sinabing, “Sa katunayan, hindi naman maganda ang pagiging isang prinsipe, eh. Maliban sa katunayan na hindi ako interesado sa isang foreigner, kahit na maglagay ka ng isang prinsipe sa harap ko, titingin pa rin ako sa kanya nang walang emosyon.” “Mukha ngang makapangyarihan ang isang prinsipe. Mayroon pa ring ari-arian ang pamilya niya na daan-daang bilyong US dollars. Gayunpaman, sa ganoong klase ng pamilya, mayroon silang ilang daang prinsipe. Ang bawat isa sa mga prinsipe na ‘yon ay mayroon lamang pagmamay-ari na isang bilyong dolyar. Ang ganoon kaliit na pera ay hindi man lang maikukumpara sa pocket money ko.”

Huminga siya ng malalim at sinabi, “CEO york, pakiusap at huwag ka padalos-dalos. “Siya ang anak ng don ng Briewood Gang. Kilala siya bilang Prince, ang Prince ng Briewood, si Dennis Parker. “Kahit ang pamilyang Mendoza ay kailangan magpakita sa kanya ng kaunting respeto.”

Pero nanatili itong tapat sa kanyang ina sa kabila ng karangyaan nila ngayon. Pumasok siya sa conference room kung saan naroon na ang ibang members of the board at kinamayan isa-isa. "Congratulations, Prince, you just nailed it," wika ni Mr. Saavedra. Prince ang laging tawag sa kanya dito dahil nalilito ang ilan sa pangalan nilang mag-ama – Antonio at Anthony.

"Ano na pala ang balita sa prinsesa na nawawala?" Malalim na buntong hininga na naman ang pauna na naging tugon niya. Dismayado na rin talaga kasi siya sa itinatakbo ng sitwasyon niya rito sa Pilipinas. Imbis na suwerte ang hatid ng muling pagbabalik niya ay mukhang tama ang hinala niya na problema at kamalasan lamang ang aabutin niya.

“Hindi ko pwedeng gawin ‘yon, alam mo naman na pwede kaming ma-trace ng prince na ‘yon kapag ginamit ko ang card.” “Do you still hoping na hahanapin ka pa ng prince na ‘yon? What’s his name again? Rashid Ibrahim Kalif Al-Khalifa, wow pang-prinsipe talaga ang name ng boylet mo. Girl ang tagal na panahon nang lumipas ‘no. Kung talagang hahanapin ka niya kayang-kaya niyang gamitin ang pera at kapangyarihan niya.”

Ngayon, ang mga sanggol na iyon ay mga batang makulit na, may kanya-kanyang personalidad, at siyang sentro ng lahat ng kasiyahan at pagod sa palasyo. Ang panganay ay si Prince Alaric, malakas ang loob at may maagang likas na leadership. Kahit apat na taong gulang pa lamang, halatang mana siya sa ama—matapang, seryoso kapag naglalaro, at ayaw magpatalo sa laro ng espada-espadaan.