Prinsesa Daniel Padilla Lyrics Novels & Stories

"I'll try my best to get them here, okay?" Napatahan naman niya si Angela. Nang umalis ito ay muli siyang napaisip. Daniel. Daniel? Kung tama ang naaalala niya, narinig niya rin na binanggit ni Aling Elisse ang pangalan na iyon noong unang napadpad siya sa isla. *Kung hindi mo lang kamukha si Boss Daniel, hinayaan kitang mamatay sa dagat...*

Ysabel Trinidad’s point of view “Ganito.” Dahan dahan siyang humarap sa akin hanggang sa tuluyan kaming magkatapat. Wala na ang kanina niyang pilyang ngiti. Seryoso ang ekspresyon niya habang diretso ang tingin sa mga mata ko, na para bang sinisigurado niyang bawat salitang sasabihin niya ay maiintindihan ko. Mahinahon siyang huminga bago marahang pinisil ang kamay kong hawak niya.

Hindi pa ako handa sa darating na bukas ngunit sigurado na ako na hindi ko bibiguin ang mga salitang nabasa ko sa letter na iyon. Noong una ay nahirapan ako na pumili kung mananatili ba ako sa Gemolis City o babalik dito sa Rallnedia. Ngunit ng mabasa ko ang mga nakatala sa white envelope na ibinigay sa akin ni Doctor Sylvia ay naliwanagan ako, nagka-idea, nagkaroon ng dahilan upang bumalik dito sa bansang ito. Ngayong gabi ay namamaalam na ako sa pangalan ko bilang Diala Madrigal, ang babaeng lumaki sa lugar na simple lang ang pamumuhay, ang babaeng maarte sa paningin ng karamihan at ang babaeng mahina pagdating sa emosyonal na bagay. Bukas na bukas ako na si Gissela Dialaldi Rosales Wayler

“I just missed you and I would like to eat dinner with you…” She clenched her fist as she said those lines. Habang kausap niya si Daniel, naisip niya na kung uuwi ito, baka mas mapahamak pa ito dahil alam ni Fernando kung nasaan siya. “Oh, I missed you more, baby. I will be home soon…” sagot ni Daniel sa kanya. “Do you want anything when I get home?” She shook her head as she wiped her cheek. “You… just you… safe…”

Mabilis itong lumapit sa kanila at pumagitna sa dalawa ni Thalia at Daniel. Napangiti naman ang kaibigan ni Earl na si Daniel sa inasal ng kaibigan. Alam niyang nagseselos ito dahil sa nakita, napaka-possessive. Masaya naman siya dahil alam niyang mahal nito ang pinsan niya. “Tsk. Napaka-possessive mo naman sa prinsesa namin. Relax bro, “ nakangising sabi ni Daniel dito .

Sa isip ni Prince Dylan, "Hanggang sa panaginip nandito pa rin itong babae na 'to?" Tumaas ang kilay ni Adira habang nakatitig ito kay Prince Dylan, pero unti-unting namumulat ng malaki ang mata ng prinsipe ng lumapit na si Adira habang nakahiga siya. Ngayon ay isang dangkal na lang ang layo ng kanilang mga mukha. Napalunok ang prinsipe sa hindi malamang dahilan, pero biglang sumakit ang noo nito dahil pinitik pala ni Adira, at sa sobrang kaba ay hindi na napansin iyon ng prinsipe. Habang nakahawak ito sa noo ay galit siyang tiningnan ng prinsipe. "Aray! Sino ka para gawin 'yon sa akin?!"

Bagay sana ang kanta ni Daniel Padilla na ‘Nasa Iyo na ang lahat’ sa kanya. Hindi talaga nagbibigay ang Dios ng perfect na tao. Dahil ang ugali niya ay panget! Pero sige dahil kailangan ko ng pera, titiisin ko ang ugali niya. “Whatever.” Tanging sagot niya lang at tumalikod na siya sakin para pumasok sa unit niya. “Sumunod ka sa akin.” Ito na naman ang boses nyang may awtoridad.

pigil na sabi niya dito ng lumusong na ang mga paa nito sa tubig dagat. "Kapag ba napahamak ako are you willing to save me?" "Ano ba ang sinasabi mo." nakasimangot na sinabi niya. "Of course you're not. Don't worry hindi ko naman ipapahamak ang sarili ko. Gusto ko lang magpalamig." Pagkasabi niyon lumusong na ito sa dagat. "Haven! Sasagipin mo ba ako kapag napulikat ako?" sigaw ni Daniel.

Hindi ba ito paglabag sa karapatang pantao? "Bakit kinuha ni Kuya Jason ang aking pasaporte at iba pang datos?" Tanong ni Valerie, at malinaw na ang kanyang tunay na ekspresyon ng mukha na mukhang galit, at pagtutol ay direktang makikita ni Jason. Ngumiti na lamang si Jason bilang tugon sa sinabi ni Valerie kanina. Gumalaw ang kanyang kamay upang kunin ang kamay ni Valerie, hinawakan ito at dinala si Valerie papasok sa restawran.

desperada lang talaga ako.  Whenever we're together Wishing that goodbyes would turn to never 'Cause with you is where i'll always wanna be Whenever i'm beside you All i really wanna do is hold you No one else but you has meant this much to me I cant pretend That i'm just a friend 'Cause i'm thinking maybe we were meant to be Napapikit ako para pigilan ang luha. But when I open it again. I met Adonis eyes. "No one else but you..."