Daniel Padilla Parents Novels & Stories

“Pa’no kita naging kapatid?” “We have the same father, obviously,” wika niya. “Daniel Cordova is our father, Nala.” Ngayon lang rumihistro sa utak ko ang sinabi niya. Bakit hindi ko naisip ‘yon? ‘Tsaka Daniel Cordova? Hindi ba siya ‘yong lalaking bumisita dati sa opisina ni Hugo? “Paano mo nalaman? Matagal mo na lang alam?” tanong kong muli.

Mukhang napansin naman ni Daniel na nahihiya ako sa pamilya niya kaya inakbayan niya ako at saka hinapit papalapit sa kanya. “Papasok ka na ba sa trabaho, anak? Bakit hindi muna kayo sumama sa akin sa Pampanga para makapasyal naman itong si Ada.” binasag ni Mr. Harrison ang katahimikan at muling napatuon ang pansin namin sa kanya.

"Dahil ano?!" "Dahil hindi ko anak si Danielle!" He said. "Hindi akin si Danielle! Paolo is her father. I know, Cachi! Kaya hindi siya pwedeng magpa-test. Malalaan niya! Kukunin niya sa akin ang anak ko. Kukunin niya sa akin si Iake. Hindi ko kaya kapag kinuha niya sa akin ang mag-iina ko. Hindi pwedeng ganoon! Akin sila eh! Akin?!"

Kaya kalaunan ay nakilala ko na rin siya. At mas lalo na talagang nawindang ang buong plaza nang lumabas na nga ang pinakahihintay ng lahat na si Daniel Padilla. Siyempre, parang masisira ang plaza ng bayan namin dahil sa kagulohan. Ikaw ba naman haranahin ng isang napakaguwapong si Daniel Padilla.

ani Adel. "Nagtampo ako totoo po iyan, Mommy. Pero sa nangyaring ito ay bigla akong nahiya. Dahil sa dobleng kahihiyang aking idinulot. Kumbaga betrayal at once. Ganoon pa man ay taos-puso akong humihingi ng paumanhin sa inyo ni Papa. Kagaya po nang sinabi mo ay ayaw kong magsalita ng patapos ngunit sa ngayon ay nais ko munang tutukan ang aking pag-aaral. Tulad nang ipinangako ko sa inyo ay magtatapos po ako ng may parangal and as taekwondo expert. I'm really sorry, Mommy, Daddy," tugon nito na halos hindi masalubong ang kanilang paningin.

"Hindi ako pambayad utang kuya daniel hindi kita mapapatawad sa ginawa mong ito sa akin tatandaan mo iyan, Ikaw ang sumira sa lahat ng mga pangarap ko pinalis ko ang mga luhang naglandas sa pisngi ko Malapit na mag alas otso ng gabi ano mang oras dadating na ang mga taong susundo sa kanya "Ash please patawarin mo ako nagulat siya ng biglang lumuhod ang kuya niya sa harapan niya pero hindi niya ito pinansin dahil galit at pagkamuhi ang nararamdaman niya ng mga oras na iyon sa kapatid niya

“Hindi siya sasama, may ipapagawa ako sa kanya.” Lahat ay nanahimik, kahit na ang dalawang kapatid ni Daniel na si Danica at Diane ay napatigil sa pagkain nang magsalita ang kanilang ama na kanina pa nananahimik. “Ano ang ipapaga mo sa kanya? Our son needs to be there, Danila.” Hindi sang-ayon si Sandra sa gustong mangyari ni Danilo.

Isa iyon sa mga bagay na hindi niya maunawaan sa lalaki pero ipinagpapasalamat niya. “I’m from Davao…” panimula niya habang nakatingin sa malayo habang nakasandal ang pisngi sa dibdib ng lalaki. “Well, my family lives there, my mom, I mean…” dagdag niya. Hindi naman kumibo si Daniel pero nararamdaman niya ang paghaplos ng kamay nito sa may buhok niya. “My dad… he died a few years ago…” huminga siya ng malalim dahil unti-unti niyang naiisip ang nangyari sa kanila noon.

Nilapag ko si Daniel sa upuan kung saan malapit kay Lorcan at sa tabi naman ni Daniel ako umupo. "Lorcan, sinong nagdala ng pamangkin mo dito?" tanong ko kay Lorcan nang matapos niyang lagyan ng pagkain ang plato ni Daniel. "My mom and dad." payak niyang sagot. Napakurap ako ng ilang beses bago tumingin kay Daniel saka binalik kay Lorcan ang atensyon ko. "N-nandito ang mga magulang mo?" pagkukumpirma ko. Tumango siya. "Alam ba nilang..."

ayon sa kanyang kagustuhan. Mayroon ding @ed ang opisyal na website ng Padilla Group. Mayroon maraming komento sa ibaba na humihiling sa Padilla Group na tanggalin si Zebro. "Ang dalawang patay na batang babae na iyon, gusto nilang patayin ang aking mga anak at apo, patay na mga batang babae, aayusin ko ang mga account sa kanila! Mga walanghiya, mga walang utang na loob na apo, ang kanilang sariling lola ay may sakit, ano ang mali sa pag-hingi sa kanila na magbigay ng kaunting pera? Hindi sila pumupunta para makita siya, hindi nagbibigay ng pera, at hindi nila pinapayagan kaming pagalitan sila."