Prized Possessions Mga Nobela at Kwento

Marcellane—mababa, mabagal, at tila tinatantiya ang bawat salita. “Mrs. Montenegro…” Napahinto siya, bahagyang lumingon pabalik. “You are holding pieces that… do not simply carry monetary value. Some hold history… others, blood. That jade bracelet… It’s from a dynasty centuries ago. We don’t take those here—our shop deals only in stones and gold. That one, you could sell to an antique shop… or put in an auction. It’s worth over one hundred million or more than if you were wiser and smarter. But the ring…” bahagya siyang tumigil, at tumaas ang kilay. “…the ring is rare—it belonged to a mighty man. And the reason I’m asking is because… the kind of people who own pieces like that are not to be

"Tandaan na gawin ang gawain sa isang liblib na lugar. Huwag hayaang malaman ng sinuman ang tungkol dito!" Nagpunta siya sa mga magagandang deal upang paputiin ang kanyang reputasyon, kaya masama kung ang bagay ay konektado sa kanya. Gusto ni Zyaire ang snow lotus. Hindi niya binalak na ibenta ito sa mataas na presyo. Sa katunayan, gusto niyang gawin itong pinakamahalagang pag-aari ng kanyang tindahan. Ang kasalukuyang pinapahalagahan na pag-aari ng kanyang tindahan ay isang pekeng. Iyon ang dahilan kung bakit si Zyaire ay nagpakahirap na mag-bid para sa snow lotus.

Muling napakunot ang noo ni Dianne, halatang hindi ito nasiyahan sa sagot. "Ate, ang jade pendant na may inukit na phoenix ay napakahalaga. Isa itong pamana ng Pamilya Jarabe. Matagal na itong gustong ibenta nina mommy and Daddy, pero pinilit kong hindi ito ipagbili," mabilis na paliwanag ni Beatrice upang subukang makuha ang kanyang loob. "Pamana ng pamilya?" Bahagyang napaisip si Dianne. Hindi pa niya ito narinig noon.

"Itinapon ko, sa basurahan nababagay ang mga basurang katulad no'n. You know, I can buy you an expensive one, much better. Kaya hayaan mo na." "Saan mo itinapon?" Tiim bagang tanong na ni Primo. "Teka nga, bakit parang binibigyang halaga mo pa talaga ang mga bagay na ibinigay na sa iyo? Eh hindi ba't dibursyado na kayo at ako na ang fiance mo ngayon? Bakit nga ba itinatago mo pa rin ang mga bagay na galing sa kaniya at itinuturing na parang kayamanan pa samantalang mukha lang namang basura? Naisip mo ba ang nararamdaman ko do'n ha Primo? Naisip mo ba kung anong mararamdaman ko na makita ko ulit ang kahon na iyon?"

Ang boses niya ay lalong bumaba, tinitiyak na maiintindihan ng kaharap niya ang bawat salitang bibitawan niya. “We take pride in our... assets. We make sure they are well-protected and handled only by the best. And we certainly don't let anyone... " "...touch them without my permission.” anito habang ang mga tingin ay sandali at malamig na binaling sa akin.

Nanlalaking mga mata na tanong ni Cornelia habang hawak ang kanyang palapulsuhan. The bracelet was indeed passed down to her by the old lady, and it can indeed be considered a family heirloom. It was also her only asset that allowed her to compete with Frances. Giving it to Ivy was a rash decision at the time, but she soon regretted it. Pinagsisisihan na niya iyon, ngunit hindi naman niya iyon mababawi pa. And now that Frances pointed it out, she couldn’t help but panic. Frances looked at her with contempt.

"Hindi mo ako pwedeng sisihin sa nangyari, Mr. Lawrence, pero nakokonsensya pa rin ako dahil pumunta ka dito bilang isang bisita ngunit aalis ka dito ng walang dala.” Hinila siya ni Travis sa likod ng nakatiklop na screen, at ibinigay kay Frank ang isang jade na estatwa ng fox na kasinglaki ng palad at sinabi, "Ito ang relikyang binili ko sa halagang tatlong bilyon noong nakaraang linggo—nakita ko lang ang maraming depekto nito pagkatapos, pero sa tingin ko ay magandang halaga pa rin ito, nasa ilang daang milyon ang halaga. Ito na ang regalo ko sa iyo, para magtapos ang lahat sa masayang tono sa ating unang pagkikita."

Wealth and fortune might be the most coveted possessions, but they also fuel greed and self-indulgence. Halos mapuno na ng mga damit ko at ilang kagamitan ang closet dahil sa dami nito. Hindi ko pa rin magawang ngumiti tuwing pinagmamasdan ko ang mga iyon. Eh, paano? Kailangan kong tanggapin lahat ng 'to dahil iyon ang utos sa akin ni Damon. But is this really necessary? Kulang na lang ay bilhin niya lahat para sa akin.

Mas epektibo ang praktikal na karanasan kaysa teorya, ’yon ang prinsipyo ni Carson. Sa loob lamang ng ilang buwan, ang kabuuang halaga ng mga real estate at movable assets na nakapangalan kay Jessica ay umabot na sa bilyong piso. At lahat ng iyon ay galing kay Carson, ipinasa sa kanya sa iba’t ibang anyo ng regalo: pasorpresa, paghingi ng tawad, o pang-holiday. May villa pa nga sa may baybayin na ibinigay lang sa kanya noong winter solstice. Alam ni Jessica, kung magpapatuloy ang ganitong ritmo ng pamimigay ni Carson, baka tuluyan itong mawalan ng pera.

Magaganda naman at mamahalin ang mga relo na nandoon, ngunit parang wala siyang nararamdamang kagustuhan at interes sa mga iyon. Nang mapaisip ay tinanggihan na lamang niya ang babae at umalis na sa lugar na iyon. Marami itong nadadaanan, marami itong nakikita, ngunit niisa sa mga iyon ay ayaw niya. 'I'm not a materialistic person. I don't like gifts, besides I can buy everything I want. Gift comes from the heart, not money.'