Prized Possessions Novels & Stories

Kulay itim ang tema ng kanyang silid ngunit napakaliwanag pa rin nito, malawak at salamin ang mga pader dahilan upang kitang-kita ang mga nagtataasang puno na nakapaligid sa kanyang mansyon sa loob ng bente kwatro ektaryang lupain. Sa edad na dyesinwebe ay ipinahawak na kay Silas ang kanilang negosyo at napalago niya ito kung kaya't sa edad niya ngayon na bente otso ay isa na siya sa mga prominenteng pangalan sa bansa. Hindi ko maiwasang hindi maikumpara ang sarili sa aking Padrino gayong dyesi-otso na ako at wala pa ring nararating sa buhay. “Elaina,” napatigil ako sa pag-iisip nang marinig ko ang bariton nitong boses.

Elite, habang sinisigurado na maayos ang seating arrangement. Dahan-dahang ipinasa-pasa ng mga bisita ang kanilang mga regalo: Si Nathaniel ay nagbigay ng luxury designer toy para kay Maddox, kumikislap sa liwanag ng chandelier. Si Carla ay nagbigay ng miniature pram na gawa sa ginto at kristal, espesyal para sa batang Elite heir. Ang kabit na ina ni Charmine ay nagbigay ng designer dress na pambata, may detalyeng kumikislap.

Tama na siguro sa kanya ang isang alarm clock tutal lagi sya late magising. Napatawa ako dahil sa iniisip ko. Ngunit agad iyong napalitan ng busangot dahil naalala ko ang usapan namin kahapon. Yeah, yeah. He probably won't need an alarm clock anymore since meron na sya'ng Lea na gigising sa kanya. Di na rin nya siguro kakailanganin ng towel kasi may Lea na na magbibigay at magpupunas sa kanya. Ayoko din namang magbigay ng picture frame dahil baka picture lang nila ni Lea ang ilagay dun. Lalo na ang mug, baka kasi ipagamit lang nya kay Lea.

"Sir..." "Yes?" Hindi niya ako nililingon. "Pwede po bang upuan kahit saglit lang? Mukhang masarap po sa likod, eh." "No," mabilis at maikli niyang sagot. "Bakit naman po? Upuan naman po ’yan, ah." "Because it's a preserved piece from the late nineteenth century," sagot niya nang may mababang boses. "And it's worth two million."

mas mabigat na ang boses ni Travis ngayon. Iniisip ba ng lalaki na susulotin nya ang kayamanan nito? Eh ni wala nga sa utak nyang ni piso ay humingi sa lalaki dahil natuto syang kitain ang pera at hindi hintayin na tamaan sya sa ulo ng kayamanan. Bahagya siyang tumango, pero halatang hindi kumbinsido. Napabuntong-hininga si Travis, “I don’t share what’s mine,” paliwanag nito, mas mabagal na ngayon ang pagsasalita. “I’m possessive with my things… especially if it’s something personal.”

Naubos ko na pala. Tumayo ako at dahan-dahan ang ginawa kong hakbang patungo sa kung nasaan ang abo niya. It was sacred, and I placed it together with his stuff. The M16riffle, calibre and all the guns that Pinokyo loves were placed neatly inside this fireproof and bulletproof glass closet. Nasa gitnang bahagi ang mamahaling antigong vase na galing Russia. Dito ko pinalagay ang mga abo niya.

Knowing that these things inside this closet are either made by highly skilled designers from high-quality materials, and are the best quality products—products that noble ladies fight over—or rare gems that can only be found or mined in the most dangerous places of each kingdom, which are surely limited editions! Did I just learn that my mother is one hell of a rich woman?! “I… never knew they were that expensive,” I told her, still bewildered. “I mean, I knew they were expensive, but not really, really expensive, like I could buy at least ten mansions.” Tiningnan naman ako ni Ingrid na tila hindi makapaniwala, “Girl, hindi lang sampung mansion ang kayang bilhin ng mga gamit na ‘to kung hal

Mga mamahaling alahas na nakapaloob sa mga glass display, mga relong mukhang milyon ang halaga, at mga mamimiling halatang kabilang sa pinakamayayamang tao sa lungsod. Pakiramdam ko tuloy ay napadpad ako sa ibang mundo. Sa totoo lang, alam kong mayaman si Prince. Kitang-kita naman iyon sa paraan ng kanyang pananamit at tindig niya. Tsaka, siyempre sa relo nga na nakikita ko na gamit niya. Pero ibang usapan pala kapag nakita mo mismo kung gaano kalawak ang kanyang impluwensya.

Naroon ang ilang piraso ng damit na personal kong pagmamay-ari—isang itim na bestida na may palamuting burda, ang pares ng hikaw na may emerald, at isang relo na regalo ni Mama. Tiningnan ko ang mga iyon habang unti-unting lumalambot ang puso ko. Kahit papaano, may nabalik na rin sa wakas. Pero hindi pa ito tapos. “Kap, ang pinakamahalaga pong nawawala ay ang maletang may malaking halaga ng pera at mas marami pang alahas ko. Ayon kay Pitchi, si Nunoy po ang may hawak noon. Kaya sana, ma-deklara na siyang wanted.”

Detalyado rin ang mga dokumentong hawak ni Pamela: pinagmulan, appraisal value, at maging ang inaasahang presyo ng bawat kliyente. May photographic memory si Amara na sa isang pasada lang ng mata, kabisado na niya ang lahat ng impormasyon na naroon. Pagkatapos ng masusing inspeksiyon, alam na alam na niya ang starting price, historical background, at market worth ng bawat item. Ngunit bago siya lumabas ng warehouse, napahinto siya. Tumutok ang tingin niya sa isang piraso ng porselanang antique sa loob ng transparent display case.