I Thought It's A Common Possession Novels & Stories

I sneered. The elevator opened, and was about to walk away when I stopped. "Seriously? Honestly? The Beautiful me? I really freakingly want to shoo you, but I still have a soft heart sa mga animals, especially sa endangered one like you, bitch," I said with class as I flipped my hair and rolled my arms with manners. "Yeah. Chas isn't something na dapat angkinin, but you should know and learn the difference between the 'things' and someone's property, and Chas is considered as mine. Praise!" I added

Naiiyak na tanong nito sa kasama niya na umiiyak din. "Hindi ko alam..." sagot ng kausap nito. "Hindi natin kayang protektahan ang mga sarili natin dahil isa lang tayong common." Naiiyak ulit na usal ng babaeng common. Parang may pumisil ng marahas sa aking puso at nasaktan ako sa nakikita ko. Naiintindihan ko sila dahil kung isa akong totoong common ay yun din ang mararamdaman ko. Sa factions ng Eon ay ang common ang pinakamahina na halos walang pinagkaiba sa normal na tao.

“Kung susundin ko ang sinasabi mo, baka magpakasal ulit ako agad.” Parang ginagawa niyang sale item ang sarili niya. Minsan, ang mga lalaking minsan nang nag-asawa ay parang second-hand na gamit. At si Vernon ay maituturing na luxury item. Ngunit kahit gaano kamahal ang isang bagay, kapag nagamit na ay bumababa pa rin ang halaga nito. Maliban na lamang kung isa itong pambihirang koleksiyon.

"Besides, sharing is caring. Isang table lang 'to, huwag kang masyadong possessive." "Hindi ako possessive. I just value my peace of mind. Something that disappears whenever you’re around," ganti ko. Uminom siya ng kape niya habang nakatingin nang diretso sa akin. "Bakit ba ang laki ng galit mo sa akin? Dahil ba tinalo kita? O dahil hanggang ngayon, hindi ka pa rin maka-get over sa katotohanang may isang tao na kayang pantayan ang talino mo?"

Apat kaming magkakapatid at ako lang ang babae at bunso. Madaming nag-aakala na pag mayaman ka you have a happy and perfect family kasi lahat nandyan na lalong lalo na ang PERA. Pero para sa akin money is only a material thing, hindi nito mabibili ang tunay na kaligayahan ng isang tao. Masasabi kong halos lahat ng bagay meron na ako, branded and expensive clothes, shoes, jewelries, gadgets and even car. My family provide me everything I need in terms of material thing pero hindi ako masaya.

Naging dependent na ako sa kanya. "I'm not possessive, Eli. Kasi kung possessive ako, pin il it na kita ng tumigi l sa trabaho mo at agad na kitang itinali sa apelyido ko. I'm not possessive. Not yet that possessive." Bulong niya.

Isang hagdang pababa ang bumungad sa kanila. ♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️ Kathang-isip lamang po ito. Lahat po. I mean lahat. Pati mga characters maliban sa mga lugar. ♥️♥️♥️ Billionaire's Possession Chapter 15 Part 12.75

I noticed the more I have, the more I feel stress. “Bought the things that can multi-task. Having one thing is more than enough,” he added. Ayaw ko itapon ang mga gamit ko dahil naiisip ko na magagamit ko sila in the future, but my husband is more right than my thoughts. Hindi ko na sila magagamit kait kailan kaya pamimigay ko na lang mas nakakagamit sa kanila. A man’s trash is another man treasure.

Tinulak na niya ito ng tuluyan para makawala na siya dahil hindi na siya comfortable sa posisyon nila. "What is mine. Only mine. I didn't share my property." Matiim siyang tinitigan nito. Tumikhim si Aliyah dahil sa pamumula ng pisngi niya. Maka-mine 'to wagas! "Mine mo mukha mo. Maka- property ka wagas! Kung sakali man na magka-boyfriend ako. Ayoko ng possessive. Ayoko ng maraming bawal." Nakahalukipkip na sinalubong ang tingin nito.

Kaya lang siyempre, minsan hindi maiwasang magpanting ng tainga ko. May ugali kasi itong possessive at palautos. Akala mo ay under nito ang lahat ng mga tao sa paligid. Wala ako doong problema sa pagiging mapresko niya, kasi minsan ganoon din ako. Pero iyong parang pati kami ay pag-aari nito, that sounds f*ck. I am not the person who loves to live under any control or shed of anybody, that's a total absurd!