Psychopath Tagalog Novels & Stories

matigas na aniya dito. Kitang-kita niya ang sakit sa mga mata nito at ang pamamasa ng mga mata nito. Pasimple itong yumuko at mabilis na pinunasan ang luha. Nang mag-angat ito ng mukha ay nakangiti na uli. Isang pekeng ngiti. Dahil alam niya sa likod ng ngiting iyon ay may nakatagong sakit. "Alam ko namang kaya mo... kaya lang, Sab... ako yung may hindi kaya. Hindi ko kaya, S-Sab... "

Ni hindi niya rin alam kung tama nga ba ang pagkakabigkas niya at pagsulat no'n sa papel. "Gusto kong sabihin mo sa akin ang ibig sabihin ng mga salitang inusal ko at ang mga nakasulat diyan." "Masusunod ho, Kamahalan." Sunod-sunod itong tumango. "Ito ay salita na nagmula sa kanluraning bansa na Psicadiasis. Ang Sicadian naman ang tumutukoy sa kanilang salita at mga nakatira sa bansang iyon. At ang ibig sabihin ng mga katagang nakasulat dito ay, "hindi ako" para sa iz aves tadi at "wala akong ginawang anumang bagay" naman para sa drayaneva iz othvia masren, Kamahalan. Sa madaling salita ay kung sino man ang nagsabi no'n ay gusto niyang ipaalam sa inyo na wala siyang anumang kasalanan."

Sabi nito na ikinatawa ko. Ba't di ko nga pala na pansin yun? Kami bagay? Seryoso? Tyaka kaya pala di man lang ako nakakaramdam ng pagka bagot whenever I'm with him kasi sanay na akong di mag salita. "Ano ba yang pinagsasabi mo. Kami bagay? Can't imagin sis. Tignan mo nga manang at mala adonis look? Bagay ba yun?" Sagot ko sa kanya na iknakunot nang noo nito.

sopas? “Good morning.” tipid ang ngiti na bati niya nang makalapit siya sa akin. Napalunok ako at kumamot ng pisngi. “N-Nandiyan ka na pala.” “Ay hindi, sopas na naglalakad 'yan, beh. Imagination mo lang na si Blaze Villacorta 'yan.” biglang sabat ni Kit kaya dahan-dahan ko siyang nilingon at sinimangutan.

Parang isang sirang plaka na paulit-ulit na nagpeplay sa utak niya ang lahat ng mga nangyari. "Sss... Wala kang kasalanan, Lana. Lahat ng nilalang sa mundong ito ay nagnanais ng kalayaan. Kaya naman hindi kita masisisi kung gano'n ang ginawa mo noon. Hindi ikaw ang may kasalanan kundi sila, Lana. Malulupit sila at dahil doon, ikinahihiya ko ang lahing pinanggalingan ko!" Bumakas muli ang pagkamuhi sa mukha ni Stefan pero agad ding naging malumanay ang ekspresyon sa mukha nito nang muling mapatingin sa kanya para marahil paglubagin ang loob niya.

dagdag pa niya "S-seline, I understand your pain. At hindi ko ginusto na masaktan ka o makasira, pero intindihin mo din ako. Hindi ko kasalanan kung bakit kami nagkahiwalay ng limang taon at hindi ko kasalanan na ma aksidente ako." anas ko.

“Kahihiyan na nga ang pagkabuhay mo, dadagdagan mo pa!” "You keep on defending this abhorrence! Wala siyang ginawang tama, Diego. Ni isa, wala! I shouldn't have agreed for her to take tourism. It's a disgrace to the family tradition! Everything she does is a disgrace. She, herself is a disgrace. An abomination. Bastarda!"

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

"Bakit hindi mo ako tinawag? Paano kunh hindi agad ako nakabalik? Alam mong baliw ang babaeng iyon at gusto kang mawala sa kaniyang landas!" Napalabi si Nicole at galit pa rin ang binata. Sa kanilang dalawa ay mukha ito ang totoong may phobia. Hinila niya ito sa braso at pinaharap sa kaniya. Ang seryuso pa rin nito kahit ngumiti na siya rito. Nang umiwas ng tingin ito sa kaniya ay sinapo niya ang mukha nito gamit ang dalawang palad. Mabilis na kinintalan ng halik ang labi nito.