Novel & Cerita Pumasok

Kumuha ako at napapikit ako sa tamis nito. “Maraming salamat.” pagpapaalam ko bago napagpasyahang umuwi na sa palasyo. Si Pablo ang siyang nagdala ng mga napamitas. Habang na sa daan hindi ko lubos maisip kung ano ang mayroon sa makakapal na damo. Gayon nalang ang gulat ko ng magsimulang magwala ang aking sinasakyang kabayo. Ahas!

[Kung magtagumpay ang lahat ng tatlong pagsusuri, triplehin ang reward para sa bawat kalahok. Agad na tumigil ang pagtatalo, napalitan ng mga nasasabik na bulong at mga tapik ng pampatibay loob. Nagkaisa sa pamamagitan ng kasakiman, pinasaya nila ang isa't isa tulad ng mga kasama bago ang isang labanan. Lumingon sa akin ang sistema. [Ms. Adeline Carrey, bilang nasasakdal, mayroon ka bang anumang rebuttal?]

KABANATA 75 Maya't-maya ang tingin ni Rostam sa pinto ng opisina niya sa pag-asang iluluwa nito ang taong hinihintay niya mula pa kahapon. Hindi siya mapalagay hangga't hindi lumilitaw si Lorenzo at naririnig ang sagot nito. Paulit-ulit niya ring itinutuktok ang dulo ng ballpen na hawak sa ibabaw ng mesa hanggang sa bumukas na ang pinto pero hindi ito ang taong inaasahan niya.

I was amazed by what I saw today. Pumasok ako sa loob kung saan naroon ang higaan. Bahala na, basta inaàntok ako ngayon. I want to sleep. Isa pa, medyo nahihilo rin ako sa biyahe namin kanina. Lalo na at first time kong sumakay nang Yate. Todo suka pa ako kanina. Halos bumaliktad na nga ang sikmura ko. Nakangiting sumampa ako sa malambot na kama at pumikit. Niyakap ko ang isang unan. Hanggang sa makatulog na nga ako.

Kumaskas ang gulong sa semento bago tuluyang huminto. Halos pasipa na binuksan ni Caden ang pinto ng sasakyan. Bumaba siya na parang bulkan na ano mang oras ay sasabog na. Naninigas ang panga, nanlilisik ang mga mata, at nakakuyom ng mariin ang mga kamao. Hindi na siya naghintay ng kasama, diretso siyang pumasok sa loob ng mansyon.

at inopen nya ang passenger seat sa likod. Humakbang ako para pumasok sa loob na sasakyan…”Bye Bye Emma kwentuhan tayo mamaya pag uwi ko po.” “Sure Ms Zara just look for me in the kitchen hehehe English yun ha Ms Zara.” “Bye Emma!”

GIOVANNI SALAZAR pov NAGISING AKO DAHIL SA INGAY NA GALING SA MAY PINTO KO AT NAGULAT NA LANG AKO SA BABAENG HUMIGA SA KAMA KO AT NAGULAT NA LANG AKO SA GINAWA NIYA NA UNTI UNTING NAGPAPAINIT NG AKING KATAWAN NG MAKITA KO SIYANG DAHAN DAHAN NA NAG HUHUBAD NG KANYANG DAMIT AT BIGLA NIYA AKONG HINILA AT HINALIKAN DON NA NAG UMPISA ANG PAG IINIT NG AKING KATAWAN NG ILANG ORAS NAMING PAG HAHALIKAN AY AKO NA MISMO ANG GUMAWA NG PARAAN PARA MAILABAS ANG INIT SA AKING KATAWAN WALA NA AKONG PAKI KONG ANONG MANGYARI BASTA MAILABAS KO ITO AT DAHAN DAHAN KONG GINAWA ANG GUSTONG MANGYARI NG AKING UTAK AT KATA WAN HANGGANG SA MA ANGKININ KO NA SIYA AT KINABUKASAN GUMISING NA LANG AKONG WALA SIYA ANG NA I

Pumasok na si Morris at umandar na ang sasakyan. . c.m. louden

Third Person's POV Isang mahaba at marangyang convoy ng mga itim na luxury SUVs ang dahan-dahang pumasok sa malawak na De Vera Estate. Sa pagbungad ng mga sasakyan, awtomatikong bumukas ang matatayog na bakal na gate, na tila sumasaludo sa pagbabalik ng tunay na anak ng pamilya. Sa magkabilang gilid ng driveway, nakalinya ang mga cherry blossom at imported European pine trees, ang mga kulay rosas na bulaklak ng cherry blossoms ay bumabalot sa hangin ng banayad na bango, habang ang mga pine ay nagbibigay ng malamig na presensya na tila nagbabantay sa bawat dumadaan.

Please answer the phone! Pumatak ang isang butil kong luha. Pumasok kaagad ako ng taxi ng huminto ito sa harapan ko. Sinabe ko kaagad kay manong ang sm mall kong saan ngaun si Kairus. Patuloy parin ang mall tour nila dahil hindi ito natuloy kahapon.