Pure Vanilla X White Lily Novels & Stories

Maingat nilang inalalayan ang mahaba niyang veil at ang train ng kanyang gown para hindi iyon maipit sa pinto ng sasakyan o magusot. Nakangiti siyang umupo sa loob ng backseat habang hawak-hawak ang kanyang bouquet. Ang mga sariwang bulaklak ay binubuo ng pinagsamang White Peonies, Lily of the Valley, at ilang tangkay ng White Orchids. Ang bango ng mga bulaklak ay tila nagpapakalma sa kanyang nagwawalang mga nerbyos. Malapit lang sa cathedral ang hotel na pinag-check in-an nila kaya hindi naman ganoon katagal ang naging biyahe.

Kinuha ni Iza ang isang maliit na bouquet ng paborito na bulaklak na kanyang binili kanina—mga daisy at lavender—mga marupok ngunit maliwanag laban sa malungkot na backdrop ng bato at lupa. Maingat niyang inilagay ito sa base ng batong pang-alaala, ang kanyang mga daliri ay nananatili sa mga talulot na tila umaasa silang makapag-ugnay muli sa pagitan ng buhay at kamatayan.

Nakasalubong ko pa ang dalawang kasambahay, at pareho silang ngumiti—na parang may alam. Well, gusto ko siyang ligawan araw-araw. Gusto kong maramdaman niya, kahit wala pang kasal ay seryoso ako. At buo ang intensyon kong maging ama, at higit sa lahat, maging partner. “Sir,” tawag ni Kuya Noel habang iniaabot ang bouquet. “Pumili na ako ng magkahalong white lilies at pink peonies. Sariwa po ’yan, kakapitas lang.”

White lingerie ito at sheer and silk fabrics ang gamit, sobrang lambot at lamig niya rin sa balat. Dimlight lang ang nagsisilbing ilaw namin at red velvet pa ang kulay, habang nagkalat naman ang mga white rose petals sa sahig, sa kama naman ay puti ang bedding, pinaghalo ring white and red rose petals ang nakahugis heart shape sa taas ng kama at may standee sa ginta na Congratualions Mr. and Mrs. Richmond! Bigla akong napangiti ng biglang pumasok sa isip ko ang gagawin namin ni Franlester ngayon, naeexcite ako na kinakabahan… hindi ko alam kung kaya ko ba pero syempre kakayanin!

Kasama naring nanuot sa kanyang ilong ang mabangong aroma ng pagkain. Purong salamin ang dingding at maging ang kisame ng pavilion kaya't parang nasa labas parin sila ng garden. Nagniningning naman ang mga puno dahil sa mga fairy lights na nakakabit sa bawat sanga nito. Hindi lang basta garden ang nakikita niya. Pinuno ni Zeus ang loob ng pavilion ng mga White Lilies at Baby's Breath. The place looks so magical and refreshing.

Sabay-sabay silang lumingon. Isang matangkad na lalaki ang nakatayo nang ilang hakbang ang layo, pinagmamasdan sila nang may interes. Maayos siyang nakasuot ng charcoal suit, ang presensya niya ay mapang-utos nang walang pagsisikap. Sa kanyang kamay ay isang bouquet ng sariwang bulaklak, puting lily na may halo ng maputlang pink na rosas, binalot sa maselang papel.

Nais niyang sanayin si Lily na parte na siya ng araw-araw nitong buhay. “You don’t like it?” tanong ni Lily na bahagyang lumingon sa kanya. Napangiti siya. “I like it! It’s you, its lily, a flower.” Aminado siya na hindi siya sanay na may ibang kulay siyang nakikita sa tirahan na iyon. Nasanay kasi siya na madilim doon. Surprisingly, he likes the colorful world Lily created. Walang mag-iisip na madilim ang mundo na mayroon ito.

Mabilis akong nag-type ng sagot kay Giovanna at Bernadeth. “Girls, I want a raw, minimalist seaside theme. Use tulips and our birth flower, Daisy / Sweet Pea for Bianca birthmonth, red roses for my birthmonth and for her wedding bouquet. White daisy, red rose with white lilies. I want her to feel that this is truly her wedding— the one she deserves. but of course priority pa rin ang mga gusto niya.” “Understood, Sir. Kami na ang bahala ni Bernadeth. I’ll revise and update the fabrication list by tomorrow morning,” maikli niyang sagot.

Lani ang concept board on screen… soft peonies, blush tulips, ivory roses, touch of baby’s breath, and greenery. Mommy Estelle smiled. “Perfect! Very soft. Very romantic. Something that matches Katalina’s personality too.” Nahihiyang napangiti ako dahil sa sinabi ni mommy. “And look at that,” dagdag ni Mama. “Soft blush tulips for the aisle. Tapos peonies and ivory roses sa arch? Ang linis at aliwalas tingnan, What do you think mga anak?” “Mommy, Mama,” tanong ko, “okay po ba ang tulips? Hindi po ba too soft?”

"This is our promise, Van. Before the big wedding, before the world sees us and makes a circus out of our celebration, and before we face everyone else, I wanted to make a vow to you here. Sa isang lugar kung saan walang makakarinig sa atin kundi ang karagatan." Naramdaman ko ang paggalaw sa tabi namin. Lumapit si Liam, ang kanyang maliliit na kamay ay may hawak na isang piraso ng white lily. Iniabot niya ito sa akin nang may pinakamalaking ngiti sa kanyang mukha. "Mommy, you look like a princess," bulong ng anak namin.