Qui Vivra Verra Novels & Stories

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

"You are my other half, how am I suppose to live when you're gone?" "How could I live." I shouted out of fear and sadness. Half of my life, disappeared just like that. -E.I-

Pagkatapos itong sabihin, sinabi ni Vera, “Pagkatapos maintindihan ang lahat ng ito, nagpasya ako na kahit gaano pa ito kahirap, dapat ay mabuhay ako. Kahit gaano pa ito kahirap, hindi ako pwedeng magkompromiso at sumuko kay Fleur. Basta’t mabubuhay ako, siguradong mabubuhay ako nang mas matagal kay Fleur. Sa sandaling iyon, ako ang mananalo sa huli.” Sinabi nang matatag ni Charlie, “Huwag kang mag-alala, siguradong mas tatagal ang buhay mo kaysa sa kanya.” Tumango nang tapat si Vera at sinabi, “Sigurado ako na mas tatagal ang buhay mo sa akin, Young Master. Pagkatapos kong mamatay, pakilibing ang mga abo ko sa tabi ng mga magulang ko. Magiging kumpleto ang buhay ako kung sa sandaling iyon.”

biglang pagsagot naman ni ate Vida. "Anong chance naman yan ate vida! Nag vivida-vida ka na naman!" at natawa naman ito. "Ibig kong sabihin Maxine, chance mo nato kung magpapakita ba ng sign si Sir Clarence" "Anong sign?" tanong naman ni Manang Selly "Manang, Maxine, ganto yung pagsasakay ka na ng sasakyan pagbubuksan ka niya ng pinto" sabi ni Ate Vida habang naglalakad pa.

“Ang tigas talaga ng kokote mo.” Kahit na nasa malayo ay narinig niya pa rin ang sinabi nito kay Rhett. “Then be here as fast as you can. If you still want to see them alive. Pero ikaw rin. Kung ayaw mo, wala na akong magagawa.” Muli itong natawa. “Le temps presse, Rhett. Soit vous venez ici plus tôt et vous les regardez mourir, soit vous regardez leurs cendres être emportées par le vent. Vous avez le choix.” [translation: The time is ticking, Rhett. You either come here early and watch them die, or watch their ashes getting blown by the wind. You have a choice.]

At kung hindi lamang masyadong seryoso ang sitwasyon namin ay siguradong matatawa ako sa ideyang naisip ko. "Tayong dalawa na lamang ang nandito, Lauren. C'mon and tell me what you wanted to say that you can't tell in front of our schoolmates and friends," agad na tanong ni Luke nang naroon na kami saa likuran ng halaman. "Luke, are going to believe me if I tell you that I had an ability to see people's death through my vision?" umpisa kong tanong sa kanya. Lihim akong nananalangin na sana'y maniwala siya sa akin.

"Ang bawat tao ay may apat na buhay. Ang unang buhay nila ay umiikot lamang sa pagkilala nila sa mundo; ang ikalawa, matututunan nilang oras ang mahalaga sa mundo; ikatlo, malalaman na nila ang tunay na kahulugan ng buhay; at sa ikaapat o huli, matatamasa na nila ang totoong kahulugan ng katapusan, at ito ay ang kamatayan."