Quotes About Butterfly And Life Novels & Stories

Mamamatay siya sa lugar ng mga banyaga. WE ONLY live once sabi nila pero mali, we live everyday and we die once. So forgive while you still have the chance to forgived that person, hate less and love more while you still can. Life is so short to take things seriously. Be weird and do the things that makes you happy and contented.

“Halos sampung taon ko nang nabili ang maliit na bakuran na ito. Hindi ko na halos pinapagawa o pinapaputol ang mga halaman dito. Pinabayaan ko lang silang lumago ayon sa gusto nila. Sino ang mag-aakala, na matapos ang sampung taon, ganito pala sila katingkad, ganito sila kasigla?” Sandali itong tumigil, bago muling nagsalita, “Ang buhay ay tulad ng bakuran na ito. Maraming beses, iisipin mong hindi ka na makakaahon, hindi ka na makakatawid sa mga balakid. Pero kapag nalagpasan mo na ang lahat at nilingon mo ulit, saka mo lang marerealize—lahat ng hirap, lahat ng sugat, ay naging medalya ng iyong katatagan.”

#MTDC70: Final Chapter Pt. 1 “Life is the most precious gift our Almighty has ever given to us. We should treasure every single minute of our lives for our time only happens once. We should cherish whatever life has to offer us. Not all people can be given a second chance…”

Ito ay talagang isang magandang butterfly. Makulay ang mga pakpak nito. Ikinumpas nito ang kanyang mga pakpak, at nagniningning ang mga ito pagkatapos na i-refracte ang sikat ng araw sa madaling araw. Iyon ang simbolo ng buhay at pagsilang ng isang magandang buhay. Lumipad palayo, butterfly!

Malungkot na hinatid ko ng tanaw ang magandang butterfly hanggang sa makarating siya sa mataas na bahagi ng puno na balak ko sanang akyatin. “Gusto mo rin ba ang prutas na ‘yan?” Nakangiti kong tanong na ang kinakausap ko ay ang malaking butterfly. Natutuwa na inakyat ko ang puno, wala akong pakialam kahit naka duster pa ako dahil wala namang ibang tao dito kundi tanging ako lang. Mabilis akong nakarating sa itaas ng puno at sinimulan ko ng pitasin ang mga bunga ng mangga na malapit ng mahinog. Nagtaka pa ako kung bakit biglang naglaho ang butterfly na ang alam ko ay nasa tabi ko lang ito. Marahil ay lumipad na sa kung saan ng hindi ko namamalayan. Ang bawat bunga na aking napitas ay hinahag

Nagpakawala ito ng isang buntung-hininga habang nanatiling magkatagpo ang kanilang mga mata. "A butterfly needs flower to survive…and I am your flower, my butterfly."

LIFE is always full of surprises in spite of the fact that it's too short. We don't get everything we want, the Heavens give everything that we need. Gabriel's death taught Shaniya a lot of things. That life, no matter how sad and painful it is—should be appreciated.

Mukhang positibo naman niyang tinaggap ang lahat and Sapphire can't help but admiring him for that. "Life is too short, Sap. May mga bagay na mawawala nalang bigla kahit hindi mo pa na-eenjoy. We should've learn how to value time and chance, kasi may mga bagay na once in a lifetime mo lang makakamtan. Kapag nilipad na’to ng hangin palayo dalawang bagay nalang 'yan, it's either ikaw ang magdedesisyon para sa susunod na mangyayari or fate will butt in on the story."

Nakita ko ang pagbuntong-hininga niya. “I’m scared of butterflies.” “Ha?” “I said I’m scared of butterflies.” “Ha?” “Don’t make me repeat myself again.” “Eh bakit dito tayo pumunta kung takot ka naman pala sa mga butterflies?” “It makes you happy,” saad niya sabay iwas ng tingin. Itinago ko ang ngisi ko. “Ang wirdo mo talaga minsan ano? Bakit hindi mo subukan harapin ang kinakatakutan mo?”

Wherefore art thou so cruel to all who need Often did the old priest send for him, and seek to teach him the love of living things, saying to him: 'The fly is thy brother. Do it no harm. The wild birds that roam through the forest have their freedom. Snare them not for thy pleasure. God made the blind-worm and the mole, and each has its place. Who art thou to bring pain into God's world? Even the cattle of the field praise Him.'