Quotes About Classroom Mga Nobela at Kwento

aniya kaya ngumiti ako. "Really? Wow naman kaso hindi ko dala eh, nasa bahay lang pero try kong dalhin bukas at ibigay ko sayo. Advance salamat," wika ko. "Susulatan ko 'yon ha kapag may nakita akong mali," paalala niya. "Sure ba! Basta gandahan mo lang." May sasabihin pa sana siya kaso nasa loob na ng classroom ang professor namin kaya gaya ng dati, na tahimik ang buong klase.

Nag-iisa na lang iyong upuan sa classroom at nagkataong nasa tabi ko pa. “Okay, then. Have a seat, Mister Delos Santos.” “Hai, Ma’am!” masiglang sabi ni Yluj at lumakad na palapit sa akin. “And you, Miss Garcia, next time ‘wag mong hayaang lumipad ‘yang isip mo sa kung saan-saan during my class. Understand?” Napangiwi ako at marahan na napatango. “Yes, Ma’am.” Umugong naman ang mahinang hagikhikan ng mga kaklase ko. Bumuntong-hininga ako, hindi na sila pinansin pa. Hindi sila makakatulong sa kahihiyan na natamo ko.

Matagal bago muling nagtipon ang lahat. "Teacher, talaga, sigurado ka bang tao ka?" tanong ng isa sa mga estudyante. "Well, what do you think?" Ngumiti ng pilyo si Alex. Pagkatapos, bumalik siya sa dati niyang pagkaseryoso. "Gusto kong may matutunan kayong lahat dito. 'Ang pagmamataas ay nauuna bago ang pagkahulog'. At kung matalo ka sa isang bagay, tanggapin ang pagkatalo. Huwag kang matatalo. Ngayon, pumila na ang lahat." Bahagyang nag-alinlangan ang mga estudyante. "Wala tayong oras na sayangin," bulalas ni Alex, na sinulyapan ang kanyang klase nang mahigpit. “Ilipat mo!” Nagsimulang gumalaw ang lahat sa Class 6, masunuring nakatayo sa pila. For once, they were actually behaving better th

Only five minutes left before dismissal. Our teacher is still discussing the topic without looking for the time. Some are yawning and some are getting bored. It’s clearly etched on their faces that they want to go home. “Ma’am, isang minuto na lang. Pauwiin mo na po kami,” one of my classmates snorted. Then, the room became noisy and was filled with rants. I can’t manage not to frown. This section is really full of spoiled brats.

Mas maaga nga lang ang akin kaya nauna na akong pumasok. Nang makapasok ako sa huling klase ko ay parang naging mabilis lang ang oras. Mabait kase ang professor namin sa klaseng 'yon at laging nagbibiro sa klase para mabawasan ang bigat na tensyon na bumabalot sa loob ng classroom. Masyado kasing seryoso ang mga kaklase ko kaya nagpapatawa siya. Pero sabi nga nila, 'pag masaya ka ay mabilis ang oras kaya parang ilang minuto lang ang itinagal namin sa klaseng 'yon kahit na oras naman talaga.

Pero pinili nyang isawalang bahala. "Takte sanay na naman ako pero pag pala nasa isang lugar ka na puro mayayaman parang nakakailang. Kasalanan talaga to ng babaeng yon. Kung maaga lang sya may time pa kong kabisaduhin kong saan ang mga classrooms ko." "Asan na ba ko takte naman o."

"Come again? My apologies, I did not hear what you said. "Of course you won't hear me because you are listening to music in the middle of my discussion." He looked at his students and pointed at me like he did awhile ago. "Anyone else in the class who's not interested in my lesson just like her? You can get out of my class; I don't waste my time teaching someone who's not into learning. It's like forcing a dog to read."