Quotes About Classroom Novels & Stories

Only five minutes left before dismissal. Our teacher is still discussing the topic without looking for the time. Some are yawning and some are getting bored. It’s clearly etched on their faces that they want to go home. “Ma’am, isang minuto na lang. Pauwiin mo na po kami,” one of my classmates snorted. Then, the room became noisy and was filled with rants. I can’t manage not to frown. This section is really full of spoiled brats.

Mas maaga nga lang ang akin kaya nauna na akong pumasok. Nang makapasok ako sa huling klase ko ay parang naging mabilis lang ang oras. Mabait kase ang professor namin sa klaseng 'yon at laging nagbibiro sa klase para mabawasan ang bigat na tensyon na bumabalot sa loob ng classroom. Masyado kasing seryoso ang mga kaklase ko kaya nagpapatawa siya. Pero sabi nga nila, 'pag masaya ka ay mabilis ang oras kaya parang ilang minuto lang ang itinagal namin sa klaseng 'yon kahit na oras naman talaga.

Pero pinili nyang isawalang bahala. "Takte sanay na naman ako pero pag pala nasa isang lugar ka na puro mayayaman parang nakakailang. Kasalanan talaga to ng babaeng yon. Kung maaga lang sya may time pa kong kabisaduhin kong saan ang mga classrooms ko." "Asan na ba ko takte naman o."

"No... thanks to all of you. Kayo ang biyaya sa akin ng langit. Kung wala kaya iwan ko na lang kung kakayanin ko ang pinanggagawa nila sa akin." "Naku, nagdrama na naman ang lola n'yo. Tara na nga at nandiyan na ang nagmemenopouse nating prof. Baka masabon pa tayo." sabad naman ni Criezel na ikinatawa pa namin lalo saka sabay-sabay ng naglakad papasok sa loob ng classroom namin.

Nasa akin na naman tuloy ang atensyon ng buong klase! Kung bakit naman kasi ay roon pa ako natawag sa tanong na hindi ko alam ang sagot. Sa English subject kasi namin, sa oras na hindi ka makasagot sa recitation o mali ang sagot mo ay pagkanta ang kaparusahan. Ano kaya ang tumatakbo sa isip ni Mrs. Lorca nang maisipan niya ang tungkol sa ganitong klase ng parusa? Hindi bale sana kung MAPEH teacher siya.