Novel & Cerita Quotes About Classroom

Isang mahinang singhap ang narinig mula sa likurang bahagi ng klase, ngunit walang nangahas na magsalita. "I will make this very clear from day one," pagpapatuloy ni Anne, habang naglalakad nang dahan-dahan sa harap ng platform. "This course is not about memorizing historical dates or copying famous blueprints. This course is about philosophy. It is about understanding how space affects the human soul. Kung ang habol niyo lang dito ay magandang grade para sa inyong transcript nang hindi ginagamit ang inyong mga utak, I suggest you walk out that door right now and drop this class. I do not tolerate mediocrity, and I certainly do not pass students out of pity."

“Madali lang naman turuan ang puso basta ‘wag lang kokontrahin.” “Ganun ba yun? “Ou naman, ano kailangan pa ba ng coach ng puso mo?” “Ewan ko sayo. Tara na nga,” masaya ang naging kwentuhan namin ni Teacher Ann. Bago ako nakarating sa aking classroom ay nagkasalubong kami ni Miss Cynthia, “good morning mam,” magalang kong bati sa kanya.

That guy is a total loser. Why they can't fight and express their feelings to the one they really like? Kasalanan rin nila kung bakit sila nasasaktan. Mga duwag kasi silang umamin ng nararamdaman nila. As I entered in our classroom ay pinuna na naman ako ng Professor namin na walang ibang ginawa kundi magturo ng paulit-ulit na topic sa lessons namin. Hindi ba napapansin ng mga kaklase ko na paulit-ulit lang magturo ng lessons 'yung matanda? Palibhasa kasi ay hindi nila iniintindi ang pagdadaldal nito.

Matagal bago muling nagtipon ang lahat. "Teacher, talaga, sigurado ka bang tao ka?" tanong ng isa sa mga estudyante. "Well, what do you think?" Ngumiti ng pilyo si Alex. Pagkatapos, bumalik siya sa dati niyang pagkaseryoso. "Gusto kong may matutunan kayong lahat dito. 'Ang pagmamataas ay nauuna bago ang pagkahulog'. At kung matalo ka sa isang bagay, tanggapin ang pagkatalo. Huwag kang matatalo. Ngayon, pumila na ang lahat." Bahagyang nag-alinlangan ang mga estudyante. "Wala tayong oras na sayangin," bulalas ni Alex, na sinulyapan ang kanyang klase nang mahigpit. “Ilipat mo!” Nagsimulang gumalaw ang lahat sa Class 6, masunuring nakatayo sa pila. For once, they were actually behaving better th

Nakakabisado ko na nga yata bawat salitang lumalabas sa bibig nito. I mean, why won't he just discuss his lessons without putting information that isn't related to it right? "Class, dismiss!" "Yes! Naman!" "Great, 'yon oh!" "Damn, that has been what? An eternity!" "Sa wakas! My gosh! Hindi na lesson niya ang nasa utak ko kung hindi puro kuwento ng buhay ni Sir!" "Kaya nga! I'm glad it's already finals!" Kaniya-kaniyang lintanya ng aking mga kaklase habang hindi mapakaling inaayos ang mga sarili at mga gamit pagkaalis na pagkaalis ni Sir. That was how sarcastic and bored they can get every after class with our professor.

Ilang minuto lang, pumasok na si Ma’am Castillo, ang professor namin. "Good afternoon, class," bati niya na may malapad na ngiti. "Good afternoon, Ma’am!" sabay-sabay naming sagot. "Today, we’ll be discussing the different psychological theories that can be applied in teaching and learning," aniya habang nagsusulat sa whiteboard. "But before that, I want to hear your insights. In your opinion, how important is understanding human behavior for a teacher?" Nagtaas ng kamay ang ilang kaklase ko, at isa-isa silang nagbahagi ng sagot. Tahimik akong nakikinig, sinusubukan ding buuin ang sagot ko sa isipan ko.

Pero unang araw ng klase, gusto ko na agad umuwi at sumuko! Wala akong maintindihan sa discussion namin pero iyong Clinical Instructor namin, tanong nang tanong at paunahan pang sumagot iyong mga kaklse ko. "How about the others? You can share yout ideas with us too. There will be no right and wrong answers as long as your opinions are related to our topic," sambit pa niya.

Napatingin ako sa Prof ko na masama ang tingin sa akin at naka-crossarms pa. "Mr. Axel Topher Quinton, kung wala kang balak makinig sa klase ko at bukas ang pinto ng classroom na ito, maaari ka ng lumabas." galit na sabi ng Prof ko habang nakaturo sa pinto at hindi inaalis ang matalim na tingin sa akin. "I hope you don't forget that—" "I hope you know too na kahit ikaw pa ang may-ari ng Pilipinas ay palalabasin pa rin kita rito kung hindi ka makikinig. Labas!"

Kahit mahirap ay sinubukan ko lang mag-focus sa klase. “Kung sa tingin mong nakaligtas ka, pwes you’re wrong.” Sabi ni Thunder at hindi ko na iyon pinansin pa, kunwari na lang ay wala akong narinig. Kunwari ay wala siya sa tabi ko. Siguro dapat kasi ay bumalik na lang ako ng dorm kanina pero ‘pag ginawa ko naman iyon ay magm-mukha akong duwag kaya mas pinili kong bumalik na lang sa loob ng classroom kahit alam kong hindi ako titigilan ni Thunder.

Nang mula sa kanyang likuran, napansin niya ang babaeng kausap ng dalawang guro sa pinto ng isang classroom. "Salamat sa pagdalaw, Kelly. Kahit graduated ka na rito, hindi mo pa rin nalilimutan ang magaganda mong mga teacher!" "Thanks din sa pa-pizza, Kelly. Sa uulitin! Hahaha!" "Hayaan n'yo po kapag may free time ako, dadalaw ulit ako rito. Thanks din sa pag-assist sa docs na kailangan ko, mga Ma'am! Hihihi!" "Okey lang iyon. Good luck sa bago mong work. Nawa'y mapagaling ng karisma mo ang mga maysakit sa mental institute!"