Quotes About Cold Weather Novels & Stories

and he smiles gently. "Something.. is poking in my.. my.." He sighed but he can't help but chuckled. "Please go to sleep and don't mind it, it will cool down later.. " " Why is it so hard..", inosenteng tanong nito,mukhang antok pa nga ito. "... Maybe because he was cold.. " He playfully smiled. " Cold..? " Nangunot ang noo ni Adie. He nodded. " Yeah, that thing gets hard lalo na pag madaling araw because it's cold, and of course inside of you is warm.. that's why he wanted your warm"

But our lips remained connected, never minding the cold that the rain had poured on us. But… I will remember it all. Even this cold. I will remember it.

Mas maganda pa nga raw dito dahil malamig. "Napaka-unfair talaga ng batas 'no? Tayong mga prisong mahihirap ay nagsisiksikan sa ganitong selda. Walang wastong ventilation kaya napakainit. Samantalang 'yong mga mayayamang nakakulong ay malambot ang hinihigaan at air-conditioned pa," saad ng isang kakusa nilang sa sahig daw matutulog dahil hindi na sila kasya sa kama.

Kung maghihintay pa siya, baka umaga na siya makauwi. Isa pa, ibinigay nito ang dyaket sa kanya kaya manipis na itim na sweater na lang ang suot nito ngayon. Ang gabi sa bundok kapag ganitong panahon ay mas malamig kaysa sa lungsod. Kung mananatili ito sa lamig, tiyak na lalamigin ito at magkakasakit ulit. Panibagong dahilan na naman iyon para manggulo ito.

Para makapag-isip. Naglakad lakad ako habang sumasalubong sa'kin ang malamig na hangin. Kung alam ko lang talaga na ganito kalamig sa labas, nagdala nalang sana ako ng jacket. Malapit ng mag 10 PM kaya malamig na ang paligid. Niyakap ko lang ang sarili ko habang patuloy parin ako sa paglalakad. Madami pa ding tao kaya hindi ako makakapag-isip nito ng maayos.

Tatlondaang metro, limang libong metro, walong libong metro… Hindi nagtagal, nakarating siya sa walong libong metro pailalim sa Frosty Swamp. Hindi na niya ito makayanan at hindi na siya makausad. Masyadong mababa ang temperatura at masyadong matindi ang pressure ng tubig. Higit pa roon, may mga sugat pa siya, at lalala ang mga ito kapag ginamit niya ang buong lakas niya. Nagdala rin ng matinding sakit sa buong katawan niya ang Cold Energy sa loob niya. Nakangiwi ang mukha niya sa ilalim ng maskara sa sakit.

Sa halip, marahan itong lumuhod sa harapan niya—isang tuhod ang nakalapat sa marmol, habang ang mga mata nito’y nakatuon lamang sa kanya. “Mirae,” mahinang sabi ni Quen, malamig ngunit may bakas ng pagod, “it’s cold. Come inside.” Umiling siya, hindi tuminag. “I’m fine here.” “Mirae…” Bahagyang kumunot ang noo nito. “You’ll catch a cold.” “I’ve survived worse,” sagot niya, walang emosyong boses. “This house is colder than the air outside.”

"His family." Grabe, nasa north pole na ba ako dahil sobrang lamig?Hindi ko mapigilan na magkomento sa isipan ko dahil sa ipinapakita ni Elijah sa akin. He was warm earlier but now, he's as cold as ice. I don't want to drag this situation. Mas lalo akong magkakasakit kung ganito kaming dalawa.

“Uhm-” “Sabihin mo na agad. Nagmamadali kasi ako.” “You should not forget this.” Isang scarf ang lumitaw mula sa likod niya at ‘yon ay dahan-dahan niyang ipinulupot sa leeg ko. “Lalo’t malamig ang panahon ngayon at umuulan. Wearing a scarf around your neck would protect your neck and face from the cold. Don’t let your skin… especially that area, be exposed in the cold weather because that can lead you to frostbite and other injuries.”

Who would have thought that it'll going to turn out dangerous soon? "Lamiggg! It's so freezing Mom!" sabi ni Levi habang yakap-yakap niya ba ang sarili. Mom and I laughed. "A real man shall not be affected by a mere cold b-breeze!" segunda ko naman sa sinabi ni Levi. "O–Oh!" he salutes. "Yes sir!"