Novelas y relatos de Quotes About Facing Fears

“I don’t know if I can do it.” “You can." mariing sagot nito. "Not now, maybe not tomorrow. But there will come a point when you’ll want answers more than you fear rejection.” Natahimik siya. Maybe her dad's right. “And when that day comes,” dagdag nito, “don’t face her with fear. Face her with truth.” “But what if she rejects me?” bulong niya. “Then at least you’ll know,” sagot nito, diretso. “And you’ll finally be free from the ‘what ifs.’”

bulong ko, halos hindi marinig, "I... I've been so scared. I didn't know if I could... if I could ever be enough." "Anak," sagot niya, may lambing at tibay, "It's okay to be scared. Being brave doesn't mean you aren't afraid. It means you face it anyway. And you don't have to face it alone. I'm here. Always." Napaiyak ako nang dahan-dahan, iniikot ang towel sa kamay ko, nanginginig sa gitna ng takot at kaluwagan.

“You improved. Hindi ka na yung Sol na nakita ko noon — durog, takot, hindi sigurado.” “Hindi pa rin ako gano’n katapang,” sagot ko, half whisper. “Kinakabahan pa rin ako.” “That’s normal.” Huminga siya, mabigat, pero may bahagyang ngiti. “Courage is not absence of fear, Sol. Courage is walking despite fear.” Hindi ko alam kung bakit, pero parang gusto kong umiyak. Hindi dahil sa takot — kundi dahil may taong naniniwala sa akin.

We can fool our minds by flowing our foolish hearts. Tama nga naman ang kasabihan, na kapag mahal mo ang isang tao ay nagiging bulag ka sa lahat ng nakikita mo. Natatakot tayo na harapin ang panibagong bukas na hindi na sila kasama. Natatakot tayo, dahil baka hindi natin kaya. Pero ang totoo, ay natatakot lang tayo na sumubok sa panibagong hamon ng buhay na dapat sana ay walang takot natin na hinaharap ito.

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

Ang bawat bagong pagkakataon ay nagdadala ng pangarap, ngunit ang takot na masaktan ay nandiyan pa rin. Sa isang pagkakataon, habang naglalakad sila sa park, nagpasya siyang ipahayag ang kanyang nararamdaman. “Ezekiel, kailangan kong maging tapat sa iyo. Takot akong masaktan ulit,” sabi ni Cearina, ang kanyang boses ay tila nag-aalangan.

Nakita niya ang Marga na pinagmalupitan nang mag-asawang Sonya at Arthuro sa harap ng mansion ng Quisora, maging kung paano siya pagtangkaan ni Arthuro sa sasakyan nito. “Sis, if you let your fear eat you, you can't face the people who mistreated you. Isn't enough the five years to strengthen yourself? Tell me, are you still not ready?” Tama si Givana, hindi niya ito kayang harapin kung magpapadala siya sa takot. Maraming taon na pinaghandaan niya ang gabing ito kaya hindi siya dapat na maging mahina dahil kung mayroon mang dapat na matakot at mahiya sa kaniya 'yon ay ang mga taong katulad ni Arthuro Quisora.

“Just because I’m not afraid of you, it doesn’t mean I’m fearless.” Bahagyang tumaas ang labi niya, parang may nalaman siyang isang bagay na hindi niya inaasahan. “Tell me all your fears,” sabi niya. “I’ll scare them away.” Umiling ako. May mga bagay na kahit siya, hindi kayang hawakan. “Stop it!” Nangingilid ang luha ko. “Tingin mo ba magiging mabuting ina ako? Tingin mo ba magiging mabuting ama ka? We’re dysfunctional at best.”

“Talk to me, Maya. Don’t keep your fears to yourself.” Huminga ako nang malalim, pilit nilulunok ang mga salitang gustong kumawala. “I’m scared that I’ll wake up one day and regret all of this,” diretsong sabi ko habang nakatitig sa mga mata niya. “That I’ll look in the mirror and no longer recognize myself.” Natigilan siya. Ramdam ko ang pagbigat ng hangin sa pagitan naming dalawa. But he didn’t flinch. Hindi siya umatras, hindi siya lumayo.

Bigla namang nagflash sa isipan ko ang sinabi sa akin ni Eli nung nasa Tree Top Adventure kami. Face your fears, Magi. I promise you, hindi ka magsisisi. Huminga ako ng malalim. "Okay.. Face your fears, Magi. Hindi ka magsisisi. After nito, ligtas ka na." pagmomotivate ko sa sarili. Dahan-dahan akong bumaba habang mahigpit na nakakapit sa kumot. Yes! Maayos akong nakababa at hindi naman ako nagalusan.