Novel & Cerita Quotes About Overcoming Fear

Ang bawat bagong pagkakataon ay nagdadala ng pangarap, ngunit ang takot na masaktan ay nandiyan pa rin. Sa isang pagkakataon, habang naglalakad sila sa park, nagpasya siyang ipahayag ang kanyang nararamdaman. “Ezekiel, kailangan kong maging tapat sa iyo. Takot akong masaktan ulit,” sabi ni Cearina, ang kanyang boses ay tila nag-aalangan.

Ibinababa na ako ni Hera at bumalik na siya sa anyong tao gano'n din si Xiara. "The only way to survive is the braveness. " sambit ni Hera saka sabay silang naglaho at pumasok sa katawan ko. "Heard that? I told you, prove to all that you're worthy." I said in a cold tone. "Don’t let the fear be in you because if you do, your life is the change. Tandaan niyo simula palang 'to. Wala pa tayo sa totoong pakay natin. " sambit ko saka ko sila tinalikuran.

I bit my lower lip harder because of the fear that begin to arise in my system. Nanginginig ang mga tuhod kong lumabas ng lift. Humawak ako sa pader bilang suporta. Damn bakit ba ako kinakabahan ng ganito? Hindi sila iyon diba?. Maraming turista rito kaya for sure hindi sila iyon. Damn it Amber don't think like that. Caitlin is safe, she can defend herself.

bulong ni Adrian, habang hawak ang braso niya, “Focus. Don’t let fear control you.” Parang tumigil ang oras sa katawan ni Lena. Ang takot, adrenaline, at init ng presensya ni Adrian ay naghalo sa dibdib niya. Ngunit alam niya ang isang bagay: Hindi siya takot. Dahil ramdam niya si Adrian. At sa mundo ng madilim na lihim, panganib, at kapangyarihan, ang tanging paraan upang makaligtas ay magkasama silang dalawa.

Paano kung… pagtangkaan siyang muli ng baba at sa pagkakataong ito ay magtagumpay na ito? Tumigas ang ekspresyon ni Axel. Pagkatapos batiin ng mga bisita ay dinala niya sa itaas ang nanginginig na dalaga. “Matatakot ka nalang habang buhay?” Humawak siya sa balikat nito. “In order to overcome your fear you have to face that demon, Serena.”

Kahit nanghihina ay pinilit kong ilapat ang kamay sa tiyan niya para yakapin din siya. "It wasn't easy for me to act like normal around you while I'm suffering inside. N-Natatakot ako na baka kapag sinabi ko sa inyo hindi niyo ko paniwalaan," nanginginig ang labi na saad ko. "Takot na takot ako sa putok ng baril, Styx . . . kasi naalala ko lahat ng nangyari bago ako nawala sa inyo sa tuwing makakarinig ako no'n." And I chose to overcome my fear by fighting for you and our kids. I almost killed Antonio that time.

"Huwag muna kaya akong mag-take ng boards? Paano kung bumagsak lang ako?" Bumuntong-hininga si Tati. "Gella, ano ka ba, 'wag ka ngang negative! Nakaabot ka nga hanggang dito, ngayon ka pa ba susuko?" Tinulungan ako ni Ivory magpalis ng mga luha ko. Hinawakan niya ang magkabilang-pisngi ko at hinarap ang mukha ko sa kanya. "Natatakot ka? Then use that as your motivation. Your fear of failing, fear of being left behind, and fear of regretting everything in the future. They should motivate you," seryosong sabi niya.

"Hindi ko hahayaan na mangyari 'yan... Hindi mapipigilan, oo. Gusto ko lang na marinig sa 'yo na kung sakali man, hahayaan mo na ba akong ipaglaban ka? Magtitiwala ka na ba sa akin?" Perhaps fate had brought tragedy into our lives. Perhaps I shared some blame for it because I had been weak when the obstacles came, unprepared, lacking the courage to make the decisions that might have changed our trajectory. I had let fear dictate my path forward. But perhaps fear also had its own wisdom, its own way of protecting us by returning us to the people we truly love. Naging totoo ka lang pala at mahalaga kung totoo rin ang tao na kasama mo. Doon mo lang mararamdaman ang saya kung totoo rin ang nagpa

Tumayo na ko at humakbang ng hilain niya ako paupo. "Are you scared of blood?" Lumunok ako at hindi sumagot. "I knew it. You can't face your fear; that is why you can't face your present." Ito ba talaga ang dahilan kung bakit hindi ko kayang harapin ang kasalukuyan dahil sa takot ko sa dugo at apoy?

“Hindi naman kita pinapaalis, ‘di ba?” Umupo siya sa tabi ko, at sandaling tumahimik kami. Parehong pagod, parehong puno ng iniisip. Pero ngayong gabi, sapat na ang presensya ng isa’t isa. “Elle…” simula niya, mahina, “…you were strong back there.” “Hindi ako strong, Zian. Takot na takot ako.” “Exactly,” sabi niya, sabay tingin sa akin, “Being strong isn’t the absence of fear—it’s standing firm despite the fear.”