Conquer Your Fears Quotes Novels & Stories

Hinila ni Chaerin ang hem ng damit ni Chase kaya nag tatanong ang kanyang mga matang tumingin sa anak. "Why don't we try Ferris wheel, daddy. That ride is good and also... roller coaster for more intense."Natulala ako sa sinabi ni Chaerin. Sinasabi niya palang sa daddy niya ang gusto niya nasusuka na ako. "I agree."Masayang sabi ni Blake. Tumingin ako kay Chase na hindi pa naka imik sa sinabi ng anak. His afraid of that. A gangster is afraid of Ferris Wheel and roller coaster, more on afraid of heights.

Tanong ni Vander sa akin ng kami na lang dalawa ang nandito. Tumango naman ako. "Pero hindi ko maiwasan na hindi kabahan dahil sasabihin ko na bukas na kung sino ako at ano ako." Ngumiti naman si Vander sa akin. "You don't have to be afraid. In the trial, no one can hurt you even they want to. Remember who you are, baby. You're a legendary, a person they should fear. The highest quality of eon. Be proud of yourself." Pursige niya sa akin and he pinched my cheek.

“Natatakot akong mapagtanto mong tama naman talaga yung Serina na 'yon sa lahat ng sinasabi niya.” Tumahimik siya. Isang segundo. Dalawa.Nakatutok lang ang dalawang mata niya sa akin. “ Fear is not an excuse,” mariin niyang sambit. Kumabog ang dibdib ko, parang gusto ko nang sumabog sa sobrang tensyon. Hindi ko alam kung ang mas mabigat ay galit niya o ang takot ko na baka mawala ang sarili ko sa ilalim ng kontratang ito.

“You improved. Hindi ka na yung Sol na nakita ko noon — durog, takot, hindi sigurado.” “Hindi pa rin ako gano’n katapang,” sagot ko, half whisper. “Kinakabahan pa rin ako.” “That’s normal.” Huminga siya, mabigat, pero may bahagyang ngiti. “Courage is not absence of fear, Sol. Courage is walking despite fear.” Hindi ko alam kung bakit, pero parang gusto kong umiyak. Hindi dahil sa takot — kundi dahil may taong naniniwala sa akin.

naiiyak siya dahil sa sinabi ko. “You need help mom… this is the time na piliin mo naman yung sarili mo. Na ayusin yung nasira sa ‘yo. Redeem yourself not with money and wealth. But with a healthy body and mindset and acceptance about the hardships and challenges that happened in your life. Face your fear, your trauma hinders you to become a better person, face those fears until you accept it…” Napahinga ako nang malalim at napatalikod sa kaniya. “Ingatan ninyo lang po si mommy,” mahinahon kong sabi ko sa mga security guard.

Hinampas n’ya pa ulit, kaya mas lalong lumakas ang takbo ng kabayo. “Conquer your fears Belle, isigaw mo. Wooooo! Ang sarap mabuhay ng malaya woohoo! Sabayan mo’ko Belle. Wooohooo!” “Woooo… Wooohooo!” “Yan ganyan Belle. Woohoohoo!” “Wohoohoo!” “Tingnan mo ang paligid Belle. Sobrang ganda.” “Ang ganda nga.” Na ibsan na ng takot ang pagsakay ko ng kabayo. Pareho na kaming tahimik dalawa ni Zane. Hindi lang ako mapakali kasi parang may ibang bukol sa likoran ko kanina pa.

“Don’t be scared. Wanting me... loving me—that’s the only thing you never have to fear.” Kasunod niyon ay ang mas matinding init. Pumasok siya sa akin nang dahan-dahan, marahan ngunit malalim, at para bang sa bawat pulgada ng pagsanib naming iyon ay unti-unting nabubura ang lahat ng takot, alinlangan, at guilt na kanina lamang ay gumugulo sa isip ko.

Bigla namang nagflash sa isipan ko ang sinabi sa akin ni Eli nung nasa Tree Top Adventure kami. Face your fears, Magi. I promise you, hindi ka magsisisi. Huminga ako ng malalim. "Okay.. Face your fears, Magi. Hindi ka magsisisi. After nito, ligtas ka na." pagmomotivate ko sa sarili. Dahan-dahan akong bumaba habang mahigpit na nakakapit sa kumot. Yes! Maayos akong nakababa at hindi naman ako nagalusan.

bulong ko, halos hindi marinig, "I... I've been so scared. I didn't know if I could... if I could ever be enough." "Anak," sagot niya, may lambing at tibay, "It's okay to be scared. Being brave doesn't mean you aren't afraid. It means you face it anyway. And you don't have to face it alone. I'm here. Always." Napaiyak ako nang dahan-dahan, iniikot ang towel sa kamay ko, nanginginig sa gitna ng takot at kaluwagan.

“Sure. We haven’t gone there for days.” “Anong days? Weeks.” I scratched my head and suddenly felt guilty. I always say that I miss Chance but I haven’t gone there for weeks. I just felt scared to go there at times. I’m scared that going there might double the pain I have inside my chest. But I know I can’t run from it forever. Conquering your fears requires facing them too. “Yeah, we must go.”