Quotes About Fashion Novels & Stories

Hindi naman ako sobrang conservative pero ayaw ko lang talaga ng mga masiyadong revealing na mga damit. “Oh my gosh, these are the trending these days!” pangangatuwiran pa nito. Kung siya sanay magsuot ng mga iyan, puwes ako hindi. Maaaring gipit kami sa pera ngayon, pero noong kalakasan ng negosyo ni daddy ilang beses na rin akong naka-attend ng local and international fashion shows. Kaya hindi naman ako tatanga-tanga when it comes to choosing outfits to wear.

Bonding na rin namin 'to kasi minsan lang naman mag day off itong si Krisha. “Sigurado ka ba bes diyan parang kinulang nanaman 'yan sa tela ah?” Tanong ko sa kaniya. Paano ba naman ang napili nanaman niyang damit e, yung kita dibdid minsan naman kung hindi kita dibdib may hiwa naman banda sa legs yung dress nito. “Baliw ka talaga this is fashion, why don't you try this dress?" Ngiting saad saakin ni Krisha.

“Huwag ka ngang makisawsaw. Hindi mo nga alam ang kaibahan ng blazer at tuxedo, tapos kung makapagkomento ka, akala mo fashion consultant.” Napakamot ng ulo si John at bumuntong-hininga. “Pwede ba, huwag masyadong maraming opinyon? Kanina pa ako pinagpapawisan. Para akong pipili ng destiny dito, hindi lang suit.”

she answered, subtly bragging about her man. “In fairness, though, ganda ng taste ng asawa mo,” papuri pa ng kaibigan. A part of her felt proud. Kaya hindi na niya ikinagulat pa ang pagguhit ng ngiti sa mga labi niya. As someone who doesn’t know much about fashion, she didn’t know what was good or not. Pero ngayon na ang kaibigan na mismo niyanng fashionista ang nagsabi, talagang proud siya sa mga narinig.

Valmont at tahimik na naghintay ng tugon. Makalipas ang halos isang oras, biglang niyanig ang buong fashion industry. Gumawa si Mr. Lucien Valmont ng isang opisyal na lokal na social media account at agad na nag-post ng kanyang kauna-unahang mensahe. Nakasulat doon ang isang kilalang French fashion quote: "Walang kaluluwa ang isang kasuotan hangga't wala itong tamang taong magbibigay-buhay dito."

"You don't." The room grew quiet. Even Ms. Alvarez discreetly dismissed the assistants, giving us a little privacy. I took a slow breath and then spoke more calmly. "This isn't about expensive clothes." She remained silent. "It's about perception." She frowned. "Hindi ko maintindihan." I stepped closer. "People will form opinions before you even speak. They'll judge the way you walk. The way you stand. The way you dress and the moment you enter that ballroom." She listened without interrupting.

Matipid siyang ngumiti at napatango-tango. "You know... I really hate it when I have the same stuffs and things with others, especially when they're just around me like, parang panira ng fashion because I always like to be unique. But... if it was you who's wearing the same stuffs as mine, I think it's fine. Right?" --

"Will this make your morning better?" Tiningnan ko ulit sya saka sumimangot. Ang tinutukoy n'ya palang mas magpapaganda raw ba ng araw ko ay ang katawan n'ya. "Yay, maraming ganyan sa abroad." Agad kong sansala. "Ah, on the tv and magazine?" "Nope. Inperson. Meron pa nga nakabrief lang." Nag iwas akong tingin. Totoo naman kasi, noong minsan ay niyaya ako ng isang kakilala ko sa fashion show ng beach wear.

Mahabang litaniya ng kuya niya, but Zephanie only answered her brother a laugh. "Well, in my own perceptions. Hindi naman sa labas naipapakita ang totoong kaanyuan ng tao ah! Why just they doesn't appreciate these kind of fashion, this is trendy too." "Trendy nga. Pero noong 1980's pa. Naku! Tigilan mo ako ah at sumasakit ang ulo ko sayo, Zephanie." Dugtong nito habang tinatahak na ang highway papunta sa bahay nila.

And she just called the meeting off dahil hindi raw nito kayang ganoon ang ayos habang kaharap ang iba pang kasosyo. Siguro nga ay hindi kayang maintindihan ni Haze ang nararamdaman ng babae gayong hindi naman siya nito kagaya. Delicate fashion was never included in her line of taste. Hindi siya mahilig sa damit na halos makita na ang kaluluwa sa sobrang ikli. Pati ang pagsuot ng heels na kapag natapilok ay siguradong bali ang mga buto. Kontento na siya sa simpleng ayos lang. She liked herself better whenever she wore simple clothes. It was comfortable; and it suited her personality.