Quotes On Style And Fashion นิยาย & เรื่องราว

" '' opo miss Manager '' agad nitong sagot sa babaeng hindi niya alam kung masungit ba ito o hindi '' doon ka sa may mga casual dress . Kung may costumer i offer mo sa kanila ang ayon sa kanilang fashion . '' Medyo kinabahan pa naman siya dahil wala siyang alam tungkol sa fashion ng damit . '' sige po ''

The stylist paired it with black strappy heels. “You should always attend everty party, madam. Kung ikaw ang araw araw na bibihisan at aayusan, gaganahan ako. Lahat ata ng style ng buhok at makeup ay babagay sayo,” biro ng stylist sa akin. I just smiled at him or her. I don’t know what his prefer gender.

Si Adrian naman ay bahagyang nakasandal sa likod, pinagmamasdan ang asawa niyang abala sa pakikipag-usap… isang tanawing lalong nagpapatunay kung gaano kalayo na ang narating ni Celestine. “So, Celestine,” panimula ni Sophia, sabay buklat ng sketchbook na iniabot ni Adrian kanina, “I want my wardrobe to reflect who I am. I’m an actress, a model, pero ayokong maging cliche. I want something timeless.” Napangiti si Celestine at tumango. “That’s exactly what I aim for. Fashion shouldn’t scream… it should whisper stories. Tell me, Sophia… when you walk on stage or on the red carpet, anong gusto mong maramdaman ng mga tao?”

They are pulling out their shares for betterment ayon sa rason na ibinigay ng mga ito. Fab & Style has been in the world of fashion for more than three decades. She is the designer herself; from footwear, gowns and tuxedo, cocktail dress to brassiere. Kapag nawala ang kompanyang pinaglaan niya ng pera't panahon, para na ring siyang pinatay. "Betterment? Huh! No one is better than my company!" "M-Ma'am?" "What?" salubong na singhal ni Amelita sa pumasok na sekretarya.

at silang may taste sa ganitong fashion ay hindi. "h-hindi po ba bagay? s-sige po, huhubarin ko na lang." "No!" pigil sa akin ni Sir nang akmang tatalikod na ako. "I didn't say Anything. wala akong sinabing hindi bagay. ang totoo nga nyan, bagay na bagay sa 'yo ang suot mo. lalo pa siguro kapag naayusan la pa ng mga pro make up artist." "yes. Christian was right. Ang isang katulad mong may natural na ganda ang masarap bihisan. im sure, tomorrow, you will be fantasized by Many businessnan. With that pair of legs? all of the man in the party with lure to you."

Pumasok ako sa aking kwarto at pumasok sa aparador. Masyado itong malaki para sa akin, pero marami pang iba ang hindi sasang-ayon. Matagal ko nang hindi nakikipagtalo sa estilista. Karaniwan ay sinusuot ko ang mga sinasabi sa akin. Pinipili ito mula sa listahan ng mga aprubadong damit at inihanda para sa akin na parang bata pa ako. Maaari akong magsuot ng bago araw-araw sa loob ng isang taon at hindi ko pa rin maisuot ang lahat ng damit dito. At nakakalungkot dahil wala sa mga ito ang istilo ko. Napakalinis at propesyonal ng lahat, pero lumaki ako sa isang rantso sa Tennessee. Mas komportable ako sa cut-off shorts at maruruming bota, pero wala iyon sa dress code. Sa ngayon ay abala ako, kaya

“Napakaganda mo.” Dahan-dahan itong tumayo mula sa sofa habang hindi man lang itinatago ang paghanga sa kanyang mga titig. “Bagay na bagay sa ’yo ang ganitong style.” “Pero honestly, maganda ka naman talaga sa kahit anong ayos. Matangkad ka pa, kaya kahit anong klase ng damit ang isuot mo, siguradong babagay pa rin sa ’yo.”

“Anong kondisyon?” “Dapat sumunod sa aesthetic standard ko ang mga damit na pipiliin mo.” Kumpyansang tinapik ni Chloe ang dibdib gamit ang maliit niyang kamay. “Walang problema!” Sa ganito kalaking shopping mall, siguradong makakahanap siya ng damit na pareho nilang magugustuhan. Pagkatapos ng lahat, maganda ang fashion sense ni Joseph sa pang-araw-araw nitong suot.

“BAKIT BA kasi masyadong mainit sa mga mata mo ang mga isinusuot ko? Hindi mo ba maintindihan na fashion naming mga babae ito?” sagot ni Xyza, sabay turo sa damit niyang suot. “Fashion? Kailan pa naging fashion ang pag-e-expose ng katawan? Ha? Simula ngayon, ayaw ko nang nakikita kang nakasuot ng ganyan, lalo na pag-aalis ka, naiintindihan mo? Ngayon, kung ayaw mong sumunod sa lahat ng mga sinasabi ko sa ‘yo, bukas ang pintuan ng bahay na ito sa pag-alis mo,” sambit nito sabay talikod at dire-diretsong lumabas ng pintuan, kaya hindi na niya nagawa pang sumagot dito.

She flipped the page and her brows furrowed. "People who work in fashion industry are visual people. We like to be shown things. So if you feel that you need to get real wordy and describe so much of your projects, then you might be doing your visuals inadequately." Mas lalo lang akong naguluhan sa sinabi niya. Okay, I get what she's trying to say. I knew I get really wordy with my concepts to the point that I put a description below the concepts and patterns. Pero ang hindi ko maintindihan, eh, bakit may ideya siya sa mga ito?