Quotes About Fashion Novels & Stories

I crossed my legs and my arms on my chest and watched her own the stage, proud. Pinuno ang lugar ng masigabong palakpakan. Sunod-sunod na lumabas ang nagagandahang dilag na may iba’t ibang hugis, laki, tangkad at kulay. Hindi lang nila pinapakita sa lahat ang produkto ng AKV kundi ang kanikaniyang ganda, aura at kumpyansa sa sarili. “It’s about time to end the stereotype in the fashion industry.” Inangat ko ang baba at pinanuod ang mga modelo kong nirarampa ang mga desinyong ako mismo ang gumawa.

Okey? Tinulungan ako ni Cecile magbihis na parang may party akong pupuntahan sa dress na pinili niya. Ang sabi sa akin… “Nang wag mapintasan ang fashion mo Miss Zhia.”Napa-pout na lamang ako. Ang hirap makisama sa mga taong ipinanganak sa badya ng pera.

Naglakad ako saka ko tiningnan ang mga fabrics at hinawakan ito. “Fashion is about collaboration. About pushing boundaries…. but having fun while we do it. That’s my goal.” Hinarap ko sila saka ako matamis na ngumiti. “So, let’s make amazing pieces together. And hey, don’t be afraid to challenge me if you think I’m wrong. I promise, I’ll listen. Excited to get started. Let’s create something we’ll all be proud of!” nakangiti kong saad sa kaniya. Tuwang tuwa naman silang nagpalakpakan.

Mukha siyang simple at walang iniisip na problema, malayo sa imahe ng isang malupit na pinuno ng korporasyon na madalas katakutan ng marami. Sa kabutihang palad, ang kabuuang dating ng fashion ng isang tao ay nakasalalay talaga sa kanyang mukha at kakisigan. Ang mga simpleng damit na maaaring magmukhang basahan sa iba ay tila naging isang mamahaling kasuotan nang isuot niya.

Malinaw na sa Felda, ang trabaho ay seryosong negosyo. Ipinaliwanag pa ni Ann, na nagbibigay sa akin ng mga insight sa kung paano gumagana ang mga bagay sa fashion house. Pinag-uusapan namin ang tungkol sa aming pangarap na magbukas ng sarili naming fashion house balang araw, makamit ang mga record na bilang ng mga kliyente sa buong mundo, at magkaroon ng kalayaan sa pananalapi upang mamili nang hindi sinusuri ang mga tag ng presyo.

Isang tanaw ko lang nalaman ko na agad ang fashion tastes nila, not bad too. “I’m Kate, pleased to make your acquaintances.” Bati ko sa kanila. Kumpara sa mga suot nilang binubuga talaga ang aura ng isang fashion designer, ako kay nakasuot lamang ng simpleng dress. It’s lowkey but comfortable. Hindi ako hambog na kailangan kong isigaw sa mundo gamit ang suot ko na isa ang artist. I’ll shout it using my talent.

“Ralia! Aleron! You both look stunning tonight!” “Thank you,” sagot ko, smooth at composed. Habang nakaupo kami sa VIP table, may lumapit na fashion editor. “Ralia, can we get a quick comment about your look tonight?” I crossed my legs elegantly, making sure the slit of my gown fell perfectly. “I wanted something timeless,” sagot ko. “Hindi ‘yung trendy lang for the moment. I believe elegance never expires.”

Masungit nitong saad. Ayaw niya na ring magtanong pa dahil mukhang alam niya na ang ibig sabihin ng sinabi nito, kaya pumili na lang siya sa damit na simpleng-simple lang, pero lahat ay social kahit walang design. "Ang sosyal naman ng damit na 'to pati ata pang araw-araw parang pupunta na ng party," bulong niya.

Ang mga socialites at designers ay nagkatinginan at halos lumuwa ang mga mata. "Seryoso ba si Mr. Solomon?!" bulong ng isang designer sa kabilang table. "Masterpiece niya 'yan! Textbook example 'yan ng perfection sa fashion school natin!" "Suicide move 'yan for Kasumi! Kapag binago niya 'yan at pumangit, buong fashion industry ang aaway sa kanya!" "It's a trap! Pinaglalaruan lang yata siya ni Mr. Solomon eh. Imposibleng may makapagpaganda pa riyan!"

Walang ganang pinagmasdan ni Chloe si Ava. “Hindi na yun kailangan. Hindi ka ba natatakot na bumaho ang pink coat mo sa ganitong kainit na panahon!?” “Bobo! Hindi nakadepende sa panahon ang fashion. Wala kang alam.” Nagsalita ang gwapong lalaki na nasa tabi ni Ava, kitang-kita ang inis sa mukha nito.