Quotes About Focus On Goals นิยาย & เรื่องราว

tanong ko agad. “Anong ginagawa mo? Ano’t nag-e-entertain ka pa ng iba? Aba, dapat focus tayo sa goal. Focus lang kay Everett. Isa pa, naku, kapag nalaman ‘to ni Everett, lagot ka na, mawawala lahat ng pinaghirapan natin,” tuloy-tuloy niyang sabi.

Malayo na rin ang narating namin. Hindi naging madali. Maraming puyat. Maraming sakripisyo. At maraming pagkakataong gusto na naming sumuko. Pero nandito kami ngayon. Unti-unting tinutupad ang pangarap na minsan ay mukhang imposibleng maabot. “Kaya we need to focus,” seryoso kong sabi habang inilalapag ang wine glass ko sa mesa. “Kasi hindi biro ito. Isang global proposal project ito at kailangan nating mapanalunan.”

Kung puwede lang na pigilan niya ang puso niya ay ginawa na niya. “Kaya mo ito, Mec. Mas okay na ang ganito kaysa manatili siya dito. Mas lalong magiging magulo ang buhay mo/ ang buhay niyo. Lalo na ang puso mo. Sa ngayon ay trabaho muna. Focus lang sa goal mo para naman may maipagmalaki ka sa pamilya mo.” kausap niya sa sarili niya.

Hindi ko maiiwasan ang tsismis at inggit, ngunit natutunan ko na ang tunay na tagumpay ay hindi kailangang ipaliwanag sa iba. Sa mga araw na iyon, natutunan ko ang isang mahalagang aral: kahit saan ka man magpunta, kahit pa sa mga lugar na hindi mo inaasahan, ang inggit at intriga ay bahagi ng buhay. Ngunit ang reaksyon mo dito ang tunay na sukatan ng iyong pagkatao. At mula noon, mas pinili ko na lang ang mag-focus sa sarili kong pag-unlad, dahil alam kong iyon ang magdadala sa akin sa mas magandang kinabukasan.

"At bakit kailangang ganito ang tayo? Para akong iihi sa kanto!" "It's called a stable base. Kung hindi matigas ang tayo mo, itatapon ka sa likod ng pwersa ng bala," paliwanag niya, sabay lapit uli sa akin para itama ang pagkaka-kuba ng balikat ko. "Focus. Isipin mo, 'yung target ay hindi lang papel. Isipin mo, 'yan ang lalakeng bumasag sa glass window mo."

Parang naririnig pa rin niya ang boses nito sa isip niya. Iyong mababa at medyo paos na tono na laging may halong panunukso. Napailing siya agad at napaupo nang tuwid. “Focus, Mae,” mahina niyang sabi sa sarili. Muli niyang kinuha ang libro at pinilit ituon ang pansin sa mga formula. Pero kahit ilang minuto pa ang lumipas, parang wala pa ring pumapasok sa isip niya.

Hays! “Always fathom every thought of your mind before you act. Because if you act rashly, you’ll end up inside the cage that is full of thorns and you can’t escape.” The words of my father bother me so much. He said this after I won against him yesterday at the training ground. Damn! Ano ba ang tinutukoy niya? Trap? Warning? Huge problem? Bloody hell? Iniwaksi ko ang mga iniisip ko. I should focus on my mission. Baka binigyan lang ako ng aking ama ng destruction para masira ang focus ko o magbago pa ang isip ko na hindi ituloy ang misyon.

Ang tsokolate niyang mga mata na kahit pa laging walang emosyon ay parang mayroong sinasabi. "Seatbelt." Kasabay nu'n ay ang pag-buckle niya ng seatbelt sa akin. Napakurap ako nang tuluyan na siyang lumayo at minaobra ang sasakyan. Pasimple kong hinawakan ang puso ko. "Kalma lang," bulong ko sa sarili. "Kumalma ka lang. Focus sa goal. 'Wag kang munang madi-distract." Mangha akong nakatingala sa napakataas na building. Nakababa na kami sa sasakyan at ibinigay ni Archer ang susi sa isang valet.