Focus Goals Quotes Novels & Stories

Marami ang mga taong gustong umangat at manalo na gumagamit ng mga maduding technique para lang makalamang sa kapwa. Kaya kailangan n'yang paghandaan ang kung ano mang inihanda nitong pagsalubong sa kan'ya para sa kanilang nakatakda na laban. "Amber focus!" narinig n'yang sigaw ng kapatid na si Erros. Doon lamang s'ya nataohan at naipilig ang ulo. Inalis n'ya ang kung ano mang iniisip at ibinalik ang atensyon sa lalaki.

Iyon ang dapat kong alalahanin sa lahat ng oras para maging focus ako palagi. Hindi ako puwedeng mawala sa focus. Hindi ako puwedeng magpaka-distract kay Kuki. Kailangan kong maging malakas. Kailangan kong matuto. Kailangan kong maging handa sa training. Dahil kung hindi, hindi ko maililigtas ang mama ko. Napabuntong-hininga ako. Kaya naalala ko ang sinabi ni Kuki kanina.

“I vow to protect you, Aelice, and to stand beside you no matter what tomorrow brings.” Napakatahimik ng paligid kahit sobrang busy ng mga staff. Wala akong marinig na kahit anong usapan. Focus na focus sila sa gawain nila, to the point na parang hindi na nila kami nakikita rito.

“Sir—” “Enough.” Tahimik siya. Tinitigan ko siya nang diretso. “Listen to me.” Napatuwid siya sa upo. “Hindi mo kailangan basahin lahat ng sinasabi nila.” “Pero Sir—” “I said enough.” Tumahimik siya. Huminga ako nang malalim bago nagsalita ulit, mas mahinahon. “Focus on the team. Focus on practice. Ako ang bahala sa ibang bagay.”

tanong ko agad. “Anong ginagawa mo? Ano’t nag-e-entertain ka pa ng iba? Aba, dapat focus tayo sa goal. Focus lang kay Everett. Isa pa, naku, kapag nalaman ‘to ni Everett, lagot ka na, mawawala lahat ng pinaghirapan natin,” tuloy-tuloy niyang sabi.

Hindi pa tuluyang humuhupa ang gulo sa isip ni Luna nang sumunod na araw. Kahit pilit niyang ibinabaon ang nangyari kagabi, dala niya pa rin iyon—sa bawat galaw, sa bawat tingin, sa bawat sandaling napapahawak siya sa labi niya nang hindi niya namamalayan. “Focus,” bulong niya sa sarili habang naglalakad papunta sa café na napagdesisyunan niyang tambayan muna bago pumasok. Kailangan niya ng normal na ganap sa kanyang buhay.

Kasi sa mundong pinasok ko tama siya. Huminga ako nang malalim, saka muling inayos ang sarili ko, pinilit itaas ang kamay ko kahit mabigat na ito, pinilit mag-focus kahit pagod na ang isip ko, dahil hindi na ito laro, hindi na ito simpleng training ito ay paghahanda sa bagay na pwedeng mangyari ulit. “Focus on your surroundings,” dagdag niya, umiikot sa paligid ko habang pinagmamasdan ang galaw ko, “don’t fixate on one threat… the danger doesn’t come from one direction.”

He put his hands on my shoulder and gave me a steady gaze. "Don't think about anything, just focus on your target. Being the winner is good but if you lose, it doesn't mean you're weak. Don't push yourself too hard, you hear me?" he uttered in a serious tone. A flat smile plastered on my lips before I nodded my head. "I know..." I replied with a faint sound of voice.

"Tumaas ang profit ng company dahil sa’yo." "Thank you," sabi ni Adonis. "Geneva said it was because you are focused," sabi ni Lolo. "Focused on what?" tanong ni Mike. "On work," sabi ni Geneva. "On the company. Not on distractions." Tumingin si Adonis kay Geneva. Alam niya ang ibig sabihin. "I’m focused on what matters," sabi ni Adonis. "And what matters is this family," sabi ni Lolo.

“The business should stay the focus.” Napatigil naman ako ng bahagya roon. Nanatili akong nakangiti habang tinatanggap ang mga handshake, pero sa loob-loob ko, gusto kong magtanong. At ako? Ako ba, kailan magiging focus?