Like Wind On A Dry Branch Novels & Stories

Even the dry leaves that dramatically fall from the dancing branches of the tress are very satisfying. Sa umaga, pagkagising ko ay rito agad ako dumidiretso para maligo. Hindi ito malayo at hindi rin malapit sa aming bahay kaya hindi rin mahirap para sa akin na bumabalik dito tuwing umaga.

I asked as I planted a kiss on her cheek, it immediately turned red like a fresh tomato. She nodded shyly which made me chuckle, nagpaalam muna kami bago magsimulang maglakad doon sa stone path paikot sa buong private cemetery. The trees dance around the earthy tones of the branch and trunk, like proud flags in any sky. As they do, I inhale the fresh, calm air with a hint of earthy aroma. In their green-hued color, the leaves make such a cheery company. They are transparent as the finest paper, and the stalks were quills that waved in the warm summer breeze. Both leaves and wind giving and receiving equally, both an inherent part of the present. The leaves in the breeze are wild and joyous,

I would take chances in case. Pero wala… Wala akong narinig na mga sasakyan. Nakiramdam na lang ako. Mahangin ang lugar kung nasaan kami. Mahangin at may mga puno base sa naririnig kong mga dahon at sanga na gumagalaw dahil sa lakas ng hangin. Hangin na lalong lumakas kasabay ang tunog na mula sa… Helicopter?

The terrifying wind howls, our house shakes, and I can hear the banging and loud thumps of debris falling and flying from different directions outside due to the strong wind. Trees are falling, roofs are flying, and everything is crashing through the strongest wind I've ever seen. "Ey, lumayo ka sa bintana! Ilang beses ko bang sasabihin sayong huwag na huwag kang lalapit diyan?!" galit na sigaw ni Anton. Paglingon ko, halos lumabas na ang litid niya sa leeg at salubong din ang kilay niya.

It's such a beautiful creation of God. Naramdaman ko ang malalim na simoy ng hangin. Bumuntong hininga ako habang kinukuskos ang magkabila kong braso. Kahit may cardigan na suot ay lumalampas pa din ang lamig. Nakalimutan ko ang makapal kong jacket kaya nagtitiis ako sa cardigan ko. May napansin akong lumabas na usok sa aking bibig kaya nakaramdam ako ng saya at pagkamangha.

Hindi n'ya na alam kung ano ang kasunod na mga nangyari basta nagising na lamang s'ya na sobrang lakas ng hangin at parang nasa isang mataas na lugar s'ya. Dahan-dahan n'yang iminulat ang mga mata para lang malula ng mabungaran ang sobrang taas na kinaroroonan n'ya ngayon. Malakas ang hangin at para na s'yang nabibingi dahil sa sobrang lakas ng simoy nito na tumatama sa kan'yang tainga.

Lalo na kapag umiihip ang hangin, siguradong aabot nang milya-milya ang nalalaglag na cherry blossoms. May mga kahoy na plaka na may kasamang wind chimes na nakasabit sa mga sanga, parang mga wishing tree sa tourist spots. Kapag umiihip ang hangin, tumutunog ang mga wind chime at lumilikha ng napakagandang himig. Tumingin ako sa paligid ngunit hindi ko nakita ang matandang babae. Habang iaangat ko sana ang kamay ko para kumatok, narinig ko ang tunog ng xun mula sa likod ng bahay.

Ang bagay na ito ay halos kapareho ng pagpapalit ng inner force sa Chi, kaya likas niyang itinaas ang kanyang punyal upang harangan ito. Ang blokeng iyon ang nagligtas sa kanyang buhay! Dong! Isang malutong na tunog ang umalingawngaw. Ang wind blade ay tumama sa punyal, na nagresulta sa isang puwang sa gitna ng talim. Ang haba ng wind blade ay tumawid paitaas at agad na humiwa sa kanyang kanang itaas na braso. Poof! Tumalsik ang dugo.

NANATILI LANG NA tahimik si Yasmine. Dapat niya bang pasalamatan ang asawa doon? Syempre hindi. Responsibilidad niya iyon. The wind outside was getting stronger. The trees were blown all over the place, the leaves were shaking wildly, and the clothes of pedestrians were blown up by the strong wind, which almost did not play a role in keeping them warm. “Tara na, gusto ko ng umuwi.” mabilis na pag-aaya ni Yasmine nang hindi pa rin tumitingin.

Baka sakaling may mas safe na lugar na pwede naming puntahan. "The wind is so refreshing. Isn't it?" Vani asks, open arms. His eyes are closed, smiling conspiratorially. Tiptoeing around the delicate sensibilities. The wind is eddied, swirled and ambient that lifts my hair into a dance. As I watch the strands at their confluence of tether and vortex, a sense of calmness comes.