Quotes About Freedom Of Expression Novels & Stories

rinig kong wika ni Shaniah dahilan upang lumingon ako sa aking likoran at tignan siya. "Arhh!" sigaw na kumuha ng atensiyon ko dahilan upang muli akong lumingon sa harapan. Nanginginig na sinusubukang hawakan ng lalaki ang kaniyang mata na patuloy na dumudugo habang sumisigaw sa takot. "I think,Giving us freedom is not a good thing at all" "may pag-asa pa ba tayong mamuhay ng normal?"Wika naman ni Shaniah.

"Excuse me? Ako? Maiinggit sa mga fans mo?" "Akala ko ba naniniwala ka sa plataporma mong freedom of speech? Bakit pinagbabawalan mo akong magpahayag ng obserbasyon ko sa 'yo?" hamon ko pabalik gamit ang isang pilyong kindat.

(Abby) The first step of freedom is when we understand that our thoughts create our life. What you think is what you manifests. And I want my self to be free. To free from the things that bothers me. At para tuluyan akong makalaya, kailangan ko rin palayain ang mga salita na matagal ko nang gustong pakawalan. A single thought whether positive or negative, becomes a powerhouse when we believe it.

Masuyo siyang ngumiti at marahang tinapik ang aking balikat. "Naghihintay pa sila ng tamang panahon para magpakilala, Lumi. Sila ang magsasabi sayo ng katotohanan. Ngunit sa ngayon, ingatan mo muna ang sarili mo. Ngayong pinagkaloob na sayo ang munting kalayaan ng mga Castellano, mag-iingat ka sa bawat kilos at desisyon na gagawin mo. Don't take it for granted and use this freedom to wander. Use this freedom to open your eyes... To discover the true colors of your soul."

Tiningnan ako ng mga ito na parang nagtataka kaya si Ana naman ang nagsalita. "Remember? We're not fighting because of dignity, but because we want to be free." Binigyan ko lamang nang matamis na ngiti si Ana dahil sinagot nito ang mga tanong sa mukha ng mga kasama namin sa table. Tama, kailangan namin ng freedom. Kung dignidad lang ang usapan ay halos wala na kami non dahil sa dami naming maling nagawa. Marami na rin kaming misyon na ang iba ay tunay na nakakikilabot dahil sa hawak kami sa leeg ng DQM, wala kaming magawa simula pa man sa mga parents namin pero hindi ko muna sasabihin 'yan dahil sobrang haba. Next time.

Pati na rin nang dahil kay Harry. "My mom said before, love also needs a freedom. Kung mahal ka ng isang tao dapat ay papalayain at mas pipiliin niyang maging masaya ka sa tunay mong mahal. Sacrificing is the bravest thing you can ever do to the person you really love." Tumingin muli si Harry kay Rebecca at tila ay nabasa niya ang ekspresyon ng mukha nito. "Nakatatak na 'yon sa isipan ko, Rebecca. Masaya na ako kapag nakita kong masaya na rin sa iba ang babaeng mahal ko."

“L-layuan mo muna ako, Rafael. G-gusto ko munang mag-isip-isip. H-hindi ko alam kung tama pa ba ang ginagawa ko sa buhay ko.” “A-ano ang ibig mong sabihin?” Nasa ekspresyon nito ang pagkabahala. “H-huwag na natin pakialaman ang isa’t isa. You are free to do what you want.” Napasinghap ito sa kaniyang sinabi.

“Hindi ko naman siya iniipit. May kalayaan pa rin naman siyang tumanggi kapag ayaw niya sa ideya na magpapakasal kami.” “Sana lang ay wag niyang tanggapin iyon kung labag naman sa loob niya. Indeed that we have freedom to choose between things, but once your ‘what if’s’ pop out of your head, magbabago at magbabago ang mga desisyon mo at prinsipyo mo sa buhay.”

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

“Porket huminga na nang malalim ayaw ko nang makinig sa mga pinagsasabi mo? Hindi ba pwedeng naiinis ako sa iyo kasi pinapakita mo sa akin kung gaano ka kahinang tao? Kailan darating ang araw na maging matapang ka? Hanggang kailan ka magpapakulong kung alam mo naman kung paanong lumabas?” Napipilan siya sa sinabi nito. Wala siyang maapuhap na sasabihin. Anong mayroon sa lalaking 'to at kung makapagsabi sa kaniya at makapayo'y parang alam na ang lahat sa buhay? Gayong mukhang magka-edad lang silang dalawa? “You are free, woman. But you keep choosing be in prison, than to go outside and explore. Now, stop complaining about the things you have been through. Because in the first place, its your