Novel & Cerita Quotes About Freedom Of Expression

"G-ganther..." "Freedom. Choose to leave this place than waving a war because of nonsense reasons. Stupidity if you didn't listen to me. Be stupid and let them treat you like a dog with a leash. I'm giving you your piece to move freely. When I say freedom isn't not just leaving this place and running away but letting yourself decide on what you want. This game is played by all and all the players should have the right to choose. " Tumalikod na ako pero ng may maalala ako bigla ulit akong humarap.

"Masamang tao siya! Ang nararapat sa kanya ay makulong sa bilangguan habambuhay dahil magnanakaw siya. Nakakulong dapat sa bilangguan ang mga kagaya niya magnanakaw. Siguro magnanakaw ka rin kaya tinulungan mo ang lalaking 'yan!" "Wala ka pong karapatan na para pagsabihan ako ng ganyan at isa pa ay hindi ako magnanakaw! Kung ano man ang ginawa ko ay wala ka nang karapatan pa doon. Pakialaman n'yo na lang ang buhay n'yo. He deserves to be given a freedom. Karapatan niya na maging malaya."

Sandali niyang pinagmasdan ang maganda nitong mukha at muling sumagi sa isip ang mga sinabi nito kanina. “I want to celebrate my freedom.” Naalala niyang wika nito. Kung ano ang tinutukoy nito ay wala siyang ideya, pero mas lalong tumibay ang hinala niyang may itinatago ito. Hindi niya gustong isiping may asawa na ito dahil wala naman itong singsing na suot. Wala rin naman siguro itong tinatakasang kaso dahil naipa-check niya ang record nito sa NBI at walang lumabas na pangalan nito.

Ngunit, tulad ng mga nauna ay bigo na naman ako na makuha ang loob nito. “According to Maya Angelou- A wise woman wishes to be no one's enemy; a wise woman refuses to be anyone's victim. - You're not my enemy, Hilton. But I don’t want to be your victim. What I am fighting for here is our freedom.” Matalinhaga niyang pahayag, wala ka man lang makikita na anumang ekspresyon sa mukha nito. Maging ang pakikitungo niya sa akin ay nakakangilo, dahil kasing lamig ito ng yelo.

Ani nito na pagdating sa bandang huli ay pabulong ang pagbanggit niya ng salitang freedom. “Mahal ko si Hanz at hindi ko na kaya ang manood na lang kung paano niyang pinagtitiisan na pakisamahan ka para lang mabawi ang kalayaan na ninakaw mo sa kanya.” Matigas nitong sabi na ngayon ay nanlilisik na sa galit ang kanyang mga mata. Halos hindi na ako humihinga dahil sa matinding emosyon na nararamdaman ko. Napaka-bigat ng dibdib ko na para bang anumang oras ay sasabog na ito.

Anong silbi ng mahusay na mamamahayag kung bastos at mayabang naman? " Miss Zenaida, mayroon tayong freedom of speech pero hindi sa ganitong paraan mo gagamitin 'yon. Kung kalokohan lang naman ang gusto mong isulat, sa social media ka na lang sana nagkalat. " " Excuse me? " Gumuhit sa mukha niya ang insulto sa sinabi ko. " Chief, grabe naman kayo kung makapagsalita. Unang-una, wala po akong alam kung bakit nag puro symbol ang fonts ng aticle ko. Alam ko sa sarili ko na pulido ang gawa ko bago ko siya isinapubliko kagabi. Kung hindi system error, malamang sa malamang ay may sumabutahe sa gawa ko. "

Natutunan kong 'di lahat ng sinasabing maayos ay nakaayos. I am not a word but I have my origin, my definition, my purpose, my own example. Regardless of how short and long—how easy and difficult, how complicated. Young people have this almost romantic attachment to civil rights, liberties, emancipating people from oppression, from being controlled. The idea that such oppression exists in this nation offends me, but it's able to be pushed and sold because education in this nation is so woefully incompetent and inept—but it's not too late.

Desisyon na lamang niya ang kulang. Ipinikit ni Aylo ang mga mata upang humanap ng kaunting tulog. Kailangan niyang ipahinga ang isip. Mamayang hatinggabi, magaganap ang pinakamatinding bakbakan na kakaharapin niya sa kanyang buhay. Sabi nga ni John F. Kennedy, “The cost of freedom is always high.” Wala nang atrasan. Patay na kung patay!

"Vartivo, you can't be coward. You are in the field where bravery is a must!" Nag-init ang loob ko sa sinabi niya. I get all my courage to look at him habang hindi ko pa rin binibitawan ang position ko. "Pero pwede akong m-mapagod, Sir. I am human being, and I h-have my r-rights, too." "Edi bumitaw ka. But there's no such thing as free." "Living is, Sir. In peace, with love."

pagtutuloy kong argumento sa kaniya tungkol sa litrato ko. "Can't you feel it?" aniya at umiling-iling na lamang ako habang nililipat ang pahina ng portfolio niya. "Sabi ko sa'yo 'di ba, picture speaks for itself." aniya. "Tapos?" "In my point of view, that picture of your speaks pain. 'yong pagdungaw mo sa labas can mean that you're thinking of freedom. You want freedom. While your eyes is telling that there's pain inside of you. You want freedom from your pain. So, wala siyang pinagkaiba sa mga ibang litrato d'yan. They all have feelings and they all have stories to interpret. They are all valid as a person who hides their true emotions well. And if I'm gonna make a caption for it, it woul