Quotes About Choice Novels & Stories

"Avril, hija, life is full of choices, and sometimes we make decisions in the heat of the moment that we come to regret. But regret alone doesn't define us. It's what we do moving forward that matters." Nanatili akong tahimik habang nakikinig sa mga sinasabi niya. Hindi ko alam kung saan ako magsisimula at kung tama nga ba ang naging desisyon kong makipag-usap sa kaniya ngayon tungkol sa mga nangyari noon. She gave me a small smile as she held my hand. "I also wanted to express my gratitude for the choices you made back then," she told me.

"You have disappointed me, Amirah. I trusted you. I am not a kind of person to give a second chance, but i will make an exception just for you. I will give you a one more chance. One chance, Amirah. You have to decide whether you sacrifice your career or.......your child. I will forget everything if you choose your career. No one will know what you will do. But if you chose your child then you have to be a good mother with no regrets. No matter what the situation is, you always have a choice, Amirah. You just need to pick the best among the choices." Niyakap ko ang sarili ko nang mabasa ko ang message niya. I can't stop my own tears. Parang may sarili silang buhay. Alam nilang nasasaktan at

“They usually care more about profit, expansion, image. Pero ikaw, iba. You sound… free.” Napatahimik ako. Free? Totoo ba iyon? O baka pilit ko lang sinasabi sa sarili ko na may choice ako? Pero sa bagay… I am free nga. Hindi ako pinilit ni Lolo no'ng magdesisyon akong mag medicine. “Freedom is expensive,” singit bigla ni Mr. Park, may bigat ang boses. “And sometimes, people like us… we don’t always get to choose.”

Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. “Always choose what your hearts want,” aniya na lalong nagpagulo sa akin. “Kung darating man ang panahon na kakailanganin mong mamili sa dalawang pinakamahalagang tao sa buhay mo, piliin mo ang taong higit na magpapasaya sayo.” Mabilis akong umiling. “Sorry, but I can’t do that.” Siya naman ang kumunot ang noo.

"Huwag kang umiyak. . .A-Alam kong kailangan mong pumili sa amin ng anak natin at masaya ako na pinili mo siya." Sometimes in our life we need to sacrifice something beyond our capacity and power. Wala tayong choice 'eh, hahaha. Hindi sa lahat ng oras ay may choices tayong pagpipilian, kadalasan kung ano na ang nandiyan ay kailangan mo ng pumili kahit wala doon sa pagpipilian ang gusto mo. Our life is not a multiple choices where we can pick letter D for none of the above as the answer.

‎“Hindi ka mawawala kung nandito ka.” ‎Napalunok ako. ‎“Ang unfair mo…” bulong ko sa kanya. ‎“Bakit?” ‎“Hindi mo ako binibigyan ng choice.” ‎Ngumiti siya— ‎yung mapang-akit, pero puno ng lambing. ‎“Meron.” ‎“Alin?” ‎“Piliin mo ako… o piliin mo pa rin ako.” ‎Napatawa ako kahit naiiyak.

Nagtatakang niyang tanong. "Choice! You must make a choice, Chiz. Dahil baka mapagod na siya ng tuluyan sayo." Anang ko. Bumukas ang elevator akmang maglalakad na ako ng bigla siyang magsalita. "We exist to believe everything happens for a reason, Venice! Stop overthinking. 'Di porket hindi namin sinabi ang dahilan kung bakit ganito ang pinili namin landas. Hindi na namin kayo mahal! Gusto lang namin kayong sumaya." Seryosong ibinigkas nito.

Kapag dumating ang oras na kailangan mong mamili sa dalawang posibilidad, anong pipiliin mo? Would you choose one and sacrifice the other? Or would you rather have them both in your hands? Dahil kung ako ang tatanungin, hindi rin masasabi ang kasagutan. Kapag nangyari na nga 'yon, I know for myself that I won't just choose wihout thinking properly... because I can't let go yet without trying, without fighting for all the possibilities.

Bakit nakakatakot sumagot sa tanong niya? "I'm giving you a chance to choose, therefore choose wisely." Dugtong niya pa habang nakangisi.

Hindi niya alam kung bakit, pero may kung anong kumirot sa dibdib niya—parang babala… o paanyaya. “Kuya,” mahina niyang tawag, “may choice ba ako?” Saglit na tumahimik si Lian bago sumagot. “Sa mundo natin,” ani Lian, “sometimes, choices come after consequences.” Huminga nang malalim si Calista. Sa di kalayuan, ang mga ilaw ng siyudad ay patuloy na kumikislap—walang pakialam sa kung anong kapalaran ang papalapit.