Speeches About Freedom Novels & Stories

Desisyon na lamang niya ang kulang. Ipinikit ni Aylo ang mga mata upang humanap ng kaunting tulog. Kailangan niyang ipahinga ang isip. Mamayang hatinggabi, magaganap ang pinakamatinding bakbakan na kakaharapin niya sa kanyang buhay. Sabi nga ni John F. Kennedy, “The cost of freedom is always high.” Wala nang atrasan. Patay na kung patay!

Nabitin sa ere ang anumang gusto niyang sabihin hanggang sa muli akong nagsalita. "No one is entitled to define me. For your fucking information, I'm no one's property. Imagine the freedom that I have?" I laughed sarcastically, silently commanding my tears to stay where they should be. "I am no one's property, and I don't own anything as well. Walang-wala na ako. When I die, no one will grieve. It's a good thing because I have nothing to leave." Akmang magsasalita na naman siya nang itinaas ko ang kamay ko. "Kaya tigil-tigilan mo ako sa mga words of wisdom mong iyan. I'm not a slave or disciple of anyone's standard, I'm a freeman!"

Natutunan kong 'di lahat ng sinasabing maayos ay nakaayos. I am not a word but I have my origin, my definition, my purpose, my own example. Regardless of how short and long—how easy and difficult, how complicated. Young people have this almost romantic attachment to civil rights, liberties, emancipating people from oppression, from being controlled. The idea that such oppression exists in this nation offends me, but it's able to be pushed and sold because education in this nation is so woefully incompetent and inept—but it's not too late.

Sinamantala na nga nila ang pinagdadaanan ko noon tapos damay pa rin ako hanggang ngayon? "You love your freedom, right?" Naguguluhan man sa mga tanong niya ay tumango pa rin ako. I value my freedom so much pero kinailangan kong isuko para mailigtas ang mas maraming tao. At hindi naman ako nagsisisi sa nangyari dahil kahit papa'no, may kalayaan pa naman akong gawin ang mga bagay na gusto ko. "You love your freedom and I don't want to take what you love from you."

Tiningnan ako ng mga ito na parang nagtataka kaya si Ana naman ang nagsalita. "Remember? We're not fighting because of dignity, but because we want to be free." Binigyan ko lamang nang matamis na ngiti si Ana dahil sinagot nito ang mga tanong sa mukha ng mga kasama namin sa table. Tama, kailangan namin ng freedom. Kung dignidad lang ang usapan ay halos wala na kami non dahil sa dami naming maling nagawa. Marami na rin kaming misyon na ang iba ay tunay na nakakikilabot dahil sa hawak kami sa leeg ng DQM, wala kaming magawa simula pa man sa mga parents namin pero hindi ko muna sasabihin 'yan dahil sobrang haba. Next time.

“I want you to know that the moment you find your way out, I will be there. I don't care about anything else. What matters to me now is your happiness. I want to see your true self all the time. With no restrictions—just you.” “Iyong ibinulong mo—” “Is that important to you?” nakangiti nitong tanong sa kanya. “Was it really matters?” “King?” puno ng pakiusap ang tinig niya. “Hindi ako nagbibiro nang sabihin ko sa ‘yo iyon, Liberty. Gagawin ko ang sinabi ko sa oras na makalaya ka sa asawa mo,” may punto at siguradong sambit nito. “Just allow me please… maniwala ka. Hindi na magbabago ang isip ko. Alam ko ang sinasabi ko. May isa akong salita. I’m not even a talkative person…”

" He asked us. Pero hindi naman kami nakasagot dahil agad din siyang nagsalita. "Freedom is the power or right to act, speak or think as you want without hindrance or restraint." Naglakad uli siya hanggang sa dulo ng classroom para siguro makita ang mga estudyante sa likuran. Bumalik siya sa harapan at may sinulat sa board. Three essential attributes of Human Acts: 1. Knowledge. It is performed consciously.

Pumasok sa suot niyang suit ang kamay ng asawa at hinaplos ang hagdan-hagdang masels sa kanyang tiyan. "Just a paradox. What is freedom, anyway? Being free to do whatever you want, whenever however? Pinamumugaran ng masasama ang lugar na ito dahil hinayaan ng mga tao, hindi dahil natatakot sila. They just simply didn't care even at the expense of their own backyard. Wanting freedom means we need to throw in responsibility. However, that's idealism because everybody finds it difficult to be responsible for the good of many. Slavery is rampant and could come not just from the government but from the media, religion, and even within the family." "You've become a strange politician," komento nit

“I’m fine.” Hindi ko alam kung bakit ko ginagawa ito. Kung bakit ako nagsisinungaling. Nanginginig pa rin ang aking mga kamay at patuloy sa pagpatak ang aking luha. Halos handa na akong ipagtapat ang totoo nang bigla siyang muling nagsalita. “Frey,” sabi niya, “You were right. About the whole freedom thing. Papa has never been this lenient with me in years. I went out yesterday by myself, do you know that? I can’t believe—”

May paraan siya upang ang kanyang mga kaaway ay pagsisisihang sinubukan nilang kalabanin siya, at ngayon, matutunan na naman nila ang leksyon na iyon, ulit. Ang isa sa mga tsismosa’y pulang-pula sa hiya, at sinubukan pa nitong depensahan ang sarili. “Amber, seryoso ka ba talaga? Nag-uusap lang kami. Freedom of speech, alam mo ba ‘yon? Ang pinag-uusapan namin ay sa amin, at hindi sa’yo.”