Quotes About Freedom Of Expression นิยาย & เรื่องราว

Instead, she said lightly, “Masasabi ko lang na lahat ay may kalayaan na ipahayag ang kanilang mga pananaw. Hindi ako magbibigay ng anumang matinding tugon dahil dito. Naniniwala ako na nakikita ng mga fans ko na nagkakagusto sa akin ang totoo.” “Isa akong public figure. Pananagutan ko ang aking mga salita at kilos.” “Sana lahat ay may kakayahan na makilala ang tama at mali. Sana rin ay makapag-focus ang lahat sa Film Festival. Salamat.”

"Kaloka ka talaga, Gera." "Hindi na ako bata para bantayan niya. Isa pa, I want my freedom." "You can have your freedom of course. Kaya lang, iwasan mo na kasi ang ilang mga kaibigan mo na hindi mapagkatiwalaan," ani ko pa rito.

malungkot na sabi niya. "Buti na lang, hindi ganyan mag-isip lahat ng Pilipino," sabi ko kaya saglit siyang napalingon sa ‘kin. Huminga ako nang malalim at nilagay ang mga kamay sa likod. "Kung susuko tayo, wala talagang mangyayari. Sa pagkamit ng kalayaan, kailangan nating magbayad. Dugo at buhay ang kabayaran. Tapang at dedikasyong makalaya ang ating puhunan."

Sa halip, ang mundo ay balot ng isang nakatutulig na katahimikan. Wala nang mga helicopter na lumilipad. Wala nang mga sirena. Ang bawat digital na screen na makikita sa di-kalayuan—mga billboard sa highway, mga cellphones na hawak ng mga taong naglalakad sa kalsada—ay nagpapakita ng iisang imahe: Isang blangkong puting blueprint na may nakasulat na: "FREEDOM IS THE FIRST FOUNDATION."

“Magpinta ka lang, anak… Huwag mo silang kalabanin. Huwag mong hayaang lamunin ka ng galit o paghihiganti. Ang kalayaan mo ang pinakamahalaga—iyan ang kayamanang hindi nila maaaring kunin sa’yo. Sa bawat kulay at bawat guhit ng iyong kamay, ipaalala mo sa sarili mo na ikaw ay malaya.” “Huwag mong kalimutan ang pagmamahal namin sa’yo…. Ang bawat pagpinta mo ay magiging alaala namin, at magiging lakas mo sa pagharap sa mundong puno ng kasamaan at pagkukunwari.”

" Tanong ko.. "In that case..for me it's depends on a situation" kumunot ang noo ko.. "What do you mean?" "You chose between your happiness over someone-- it depends...I mean, if you give up your own, are you hundred percent sure that person will truly be happy because of the sacrifice you made?" "Oum..he will" tugon ko.. "No.You can't say that...The happiness I was referring to is the freedom" "if you think it doesn't help them grow then don't give up on your own happiness to save someone else's boredom because at the end it goes nonsense"

Dagdag pa niya habang may pairap pa. Hindi ako nagsalita, ganoon din iyong bading na kausap ni mommy. Alam kong na offend siya, kahit ako naman, kahit hindi ko gusto ang pag-aartista ay hindi ko kayang sabihin ang ganoon. No one should tell something inappropriate to any profession. We have the freedom to speak, but isn't it difficult if we talk about something kind na lang? Or better just don't talk na lang?

Ngumisi siya sa kawalan. "Kung oras mo na talaga, wala na tayong magagawa. Live your life to its fullest but that doesn't mean you have to violate your freedom. Do what you need to do for yourself and for the people around you," dugtong niya. "You asked why I pursued this path right?" Bumaling siya sa akin at tumitig sa mata kong kanina pa siyang pinagmamasdan. I slightly nodded my head as I recalled our conversation earlier.

I watch him gave me a gentle smile. "You're good Caza.Mabango naman ang buhok mo" Umiling pa siya at pinanood akong hayaan siya sa ginagawa niya.Napahinga naman ako ng maluwag sa narinig ko. After awhile of combing my hair he told me, "Why do you always ask? Sometimes We don't need an approval of something from someone.We are free to express ourselves.Remember that"