Quotes About Marriage Anniversary Mga Nobela at Kwento

"I just want to share something important; ani ng priest. Kami namang dalawa naman ay tahimik na nakikinig. Habang siya ay seryoso at ako naman ay 'di parin talaga makapaniwala na kinakasal na kami ngayon. Nagsimula na itong mag homily sa aming lahat by sharing his words at wisdom to everyone. How marriage works and the importance of it. [Words of Wisdom] A good marriage must be created. In marriage the “little” things are the big things. It is never too old to hold hands. It is remembered to say, ”I love you” at least once a day. I am never going to sleep angry. It is standing together and facing the world. It is speaking words of appreciation, and demonstrating gratitude in thoughtful ways

Pacute na sabi niya kaya pinalo ko siya sa balikat. "Birthday ka diyan," naiiyak na natatawa na sabi ko. "Joke lang naman. Alam ko naman na anniversary natin. I love you my wife. I know na paminsan ay hindi tayo nagkakasundo at nagkakatampuhan pero nangigibabaw pa rin sa atin ang pagmamahalan natin sa isa't-isa. And I love you till forever my wife. With this."

And to have a couple of cocktails in the process. So let’s get on with it already! Please be seated." wika ng assistant. SHARING OF PRIEST THE WORD OF WISDOM.. Pagpapatuloy ng Priest sa kaniyang magandang word of wisdom na ibabahagi sa ikakasal. "A good marriage must be created. In marriage the “little” things are the big things. It is never too old to hold hands. It is remembering to say, ”I love you” at least once a day.

Sobrang nakakahiya na iyon. “Malapit na rin naman ang wedding anniversary natin, kung nahihiya ka bigyan mo rin ako ng gift.” dinig niya pa sa kanyang isipan ng eksaktong litanya ng asawa niya noon. Wala naman siyang malaking salapi kung kaya ang naisip niya nang malamang buntis ay iyon na lang ang kanyang i-regalo, ngunit sinabi naman nito ang divorce kaya wala ng saysay.

" Sanay na ako, you always like that. Kahit kailan naman hindi mo naaalala kahit nga noong first anniversary natin. But that's not important." Noon pa man ay ito na ang palaging nakakaala ng monthsary nila. Siguro ay hindi lang talaga siya romantikong tao, ito ang unang pakikipagrelasyon niya kaya hindi niya alam na may mga ganon pa pala. Ginagap nito ang kaniyang kamay. Kung bakit naman kasi kaylangan pang i-celebrate ang mga anniversary na iyan. At ang alam niya anniversary lang pati pala one and half year kailangan na ring i-celebrate? May pagka OA talaga ang nobyo. " More important is you still here, and i'm looking forward for many years with you."

Arianna smiled faintly: "That was probably a requirement for your heart to even consider moving on." Julian chuckled sadly: "Exactly. We got married, had Maya and Lucas... but nights like our anniversary or your birthday would still hit me hard – memories of us would flood back." Arianna's eyes locked onto his: "I had similar nights... birthdays, Christmas – every time Zander would say 'I love you', I'd think of you whispering those same words." Julian's face inches from hers:

Siguro dahil sa unang pagkakataon matapos ang lahat ng nangyari, malinaw sa akin ang isang bagay. Ayokong takbuhan ang sitwasyong ito. Ayokong tratuhin ang kasal namin bilang isang pagkakamali na kailangan lang naming tiisin. “If after a year nothing changes…” mahinahon kong dagdag. “If we’re still unhappy, if this marriage still doesn’t work… then we can get a divorce.” A year. Isang taon. Isang taon na susubukan naming maging mag-asawa.

Napakamot sa kanyang ulo… “May progress na yung gulong mode ko sa higaan… Ngayon naglalakad na ako ng tulog. Diba nakakatakot yun? Naku po.” Saka naupo nga sa kabilang upuan. Abala na binabantayan ang orasan. “Sorry talaga Kuya Ano. Baka kasi magkaroon tayo ng issue. Madamay ka pa. Hindi yun magandang ideya. Alam ko gusto mo akong tulungan sa arrange marriage na inihanda sa akin., dahil halata naman na ayaw ko. Ngunit wala akong magagawa. Masyadong ma-impluwensya ang pamilya ng lalaking yun. Baka madamay pa ang tahimik mong mundo. Pero sa totoo lang, type kita. Aim ko na mapangiti ka, pero parang kukulungin na tayo sa oras. Bukas last day ko na dito… Kailangan ko na umuwi sa amin. Andito san

Ang natira na lamang ay ang kapayapaang bunga ng mga laban na sama-sama naming nalampasan. "Kumusta ang married life?" tanong ni Marielle. "At huwag n'yong sabihing perfect." Napangiti ako. "Hindi talaga," sagot ko. "Sa totoo lang, akala ko noon kapag kasal na kayo at maayos na ang lahat, mas madali na ang buhay. Pero doon ko lang pala tunay na naintindihan kung ano ang ibig sabihin ng commitment."