Novelas y relatos de Quotes About Past Memories

"What if he has someone else?" Her expression darkened. "Then you fight harder." "Mom." "I'm serious." I stared at her. She wasn't joking. Not even a little. "He spent years loving you." I remained silent. "You don't erase that overnight." Claire nodded. "People don't just forget that kind of history." My chest tightened. History. We had so much of it. Years of memories. Years of promises. Years of dreams. Could all of that really disappear? I didn't know.

"Let's just say I have a good memory." Pagkatapos ay may isa pa itong message. "Kapag gusto kong tandaan ang isang bagay, hindi ko iyon nakakalimutan." Matagal na tinitigan ni Nevaeh ang mga salitang iyon. May kung anong bahagyang gumalaw sa kanyang puso. Ngunit sa huli ay napailing na lamang siya. Mukhang sobra na naman siyang nag-iisip.

"We don't have to do it. We just need to make a new memory. Please, try to think it's me not Lawrence. At hindi ako si Lawrence para gawin ko ulit ang mga bagay na iyon sa iyo. Just stop comparing it to the past. Paano tayo makakausad kung palagi mong inaalala ang nakaraan?" His last words hit her hard. Paano nga naman talaga sila makakausad. Tumigil siya sa paglalakad at hinarap ito. "Fine. I'm sorry. I just..." hindi na niya naituloy ang ibang sasabihin nang simulang manginig ang bibig at kamay niya. "I just can't simply forget it," she managed to say.

"Dapat mo nang tanggapin ang katotohanan: ako ang nanalo noon, at ako pa rin ang nananalo ngayon! Kailangang tumingin ang tao sa hinaharap, kaya nga sinabi kong matagal nang dapat ibaon sa limot ang lahat ng galit at samaan ng loob natin!" Habang nagsasalita siya, iniabot niya ang isa pang tasa ng kape na hawak niya. Mahahaba at mapuputi ang mga daliri ng kamay na iyon, walang bakas ng hirap o pagod ng pang-araw-araw na buhay. Paano niya nagagawang sabihin ang salitang "kalimutan na ang nakaraan"? Para iyong lantaran na pang-iinsulto!

Pero maya maya namalayan ko na nagsasalita na ito ng sobrang hina. "Kung pwede lang.." Bulong ni Zach "Kung pwede ko lang kalimutan ang lahat na nangyari sa nakaraan ko.. At maging masaya na lang..." Malungkot ang boses nito. His past is messing up with him again.

Nakaramdam ako ng kaba dahil do'n. Huminga ako ng malalim. Base on his expression right now, it seems like he's about to talk something about my past, or about the people I want to forget. Pitong taon na ang nakalipas ngunit hindi pa rin nawawala ang takot ko na bumalik sa aking nakaraan. Pero hindi naman sa'kin sasabihin 'to ni Jeffrey kung hindi kaylangan. Wala akong magagawa. Kahit anong pilit kong tumakas, talagang darating pa rin ang panahon kung kaylan kaylangan kong harapin ang lahat kahit na hindi pa ako handa.

Hindi maintindihan ni Lola kung bakit bigla- bigla siyang kukumustahin ng binata gayong sa nakalipas na isang taon ay puro kagaspangan ang naging pagtrato nito sa kanya. "Lola, tungkol sa nangyari noong araw na iyon," wika ng binata. "Kalimutan mo na iyon, Nathaniel. Matagal ko nang kinalimutan ang nangyaring iyon," tugon naman niya.

Pagkatapos ng ilang sandali na katahimikan, nagsalita siya, "Nakalimutan ko ang lahat. Ayoko ng alalahanin ang mapait na nakaraan. Tapos na ang yugto ng buhay ko diyan." Nagulat si Vince sa sagot na iyon. Tila tinusok ng matalim na patalim ang kanyang puso. Tinitigan niya ito ng may hinanakit sa mga mata, "Nakalimutan mo na ang lahat." "Well, the past is too far away. I can't remember it." Sinabi ni Era iyon sa kaswal na tono, "Maganda ang buhay ko ngayon, kaya hindi ko naaalala ang masasamang bagay na iyon."

tila na guilty naman ito sa pag tatanong. "how would you fell if you're mom is the one who break the family of others?" malungkot na tanong ni Tasha. "you know you can't predict the Future also the past, were not the one who dicide the faith were going through, and you won't know the real story each side I think the best you can do is to find out what's going on? or why it's happened? so you can move on and be carefree coz I'm sure theres the hardest reason why they choose to love each other even if it's not right." mahabang linya ni Nato.

"Indeed, life's full of surprises. But hey, sometimes it's these unexpected moments that make the best memories." Martha's laughter tinkled like wind chimes in a breeze, a sound that seemed to resonate with the vibrancy of their shared experiences. "You know, I'll remember our chats when I'm knee-deep in my new adventures. It's like a pocketful of inspiration." Osiris grinned, a warmth in his gaze that echoed her sentiment. "Glad to be part of the inspiration squad. Remember, the world out there is waiting to be explored, and you've got all the tools you need."